غصه‌ی تک‌تک کتاب‌ها‌یم را می‌خورم

فاطمه بهروزفخر، دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی روایتی از این روز‌ها که در هتل‌ها با کودکان و خانواده‌های آسیب دیده از جنگ می‌گذراند، نوشت:

به گزارش مجله خبری نگار/فزهیختگان: فاطمه بهروزفخر، دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی روایتی از این روز‌ها که در هتل‌ها با کودکان و خانواده‌های آسیب دیده از جنگ می‌گذراند، نوشت:

داشت با طمأنینه، درست مثل انجام یک مناسک شخصیِ مقدس، کتاب‌ها را ورق می‌زد. نزدیک نرفتم تا خلوت شخصی‌اش، دچار مزاحمتی نشود.

بعد از این‌که کتابی برداشت، نزدیک رفتم و گفتم حتم دارم که خودتان اهل کتاب هستید، اما اگر دنبال کتاب خاصی می‌گردید یا سوالی داشتید، من می‌توانم کمک‌تان کنم.

نگاهم کرد و غمگنانه گفت: «خانم! من بی‌کتاب شده‌ام. تمام کتاب‌هایم ماند زیر آوار. حتی یک جلد هم نماند برایم.»

رفتم نزدیک. گفتم «می‌توانم بشینم؟» با مهربانی سر تکان داد. گفتم «خانم من می‌دانم غصهٔ بی‌کتابی یعنی چه. می‌فهمم که از دست دادن کتاب یعنی چه». گفت «من غصهٔ تک‌تک کتاب‌های آن کتابخانه بزرگم را می‌خورم که چهل سال از عمرم را وقفش کردم. بهترین کتاب‌های تاریخ با صحافی‌های خوب و عنوان‌هایی که حالا کمیاب یا نایاب‌اند.»

من هم هیچ‌چیز نداشتم جز این‌که بگویم من خیلی می‌فهمم که دارید از چه جور ازدست‌دادنی حرف می‌زنید. بعد، آرام بلند شدم و رفتم سراغ کارم تا در خلوت خودش، کتاب انتخابی‌اش را بخواند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری