کشفی شگفت‌انگیز در اعماق مثلث برمودا

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان علوم زمین یک لایه سنگی غیرمعمول به ضخامت ۲۰ کیلومتر را کشف کرده‌اند که در زیر پوسته اقیانوسی زیر برمودا در اقیانوس اطلس شمالی واقع شده است، لایه‌ای که با هیچ لایه دیگری در جهان متفاوت است.

ویلیام فریزر، زلزله‌شناس موسسه علوم کارنگی در واشنگتن و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «لایه زیرین معمولاً پوسته اقیانوسی است و انتظار می‌رود لایه بعدی گوشته باشد، اما در برمودا یک لایه اضافی وجود دارد که زیر پوسته درون صفحه تکتونیکی برمودا قرار دارد.»

او افزود که منشأ این لایه کاملاً مشخص نیست، اما ممکن است یک راز گیج‌کننده در مورد بالا آمدن قابل توجه این جزیره در اقیانوس اطلس را، با وجود عدم وجود هرگونه فعالیت آتشفشانی اخیر به مدت ۳۱ میلیون سال، توضیح دهد.

کشف این «توده سنگی غول‌پیکر» نشان می‌دهد که فوران آتشفشانی اخیر ممکن است سنگ‌ها را از گوشته به داخل پوسته رانده باشد، جایی که آنها جامد شده‌اند و توده‌ای قایق‌مانند را تشکیل داده‌اند که کف اقیانوس را حدود ۵۰۰ متر بالا می‌آورد.

برمودا مدت‌هاست که در هاله‌ای از رمز و راز قرار دارد و بخش زیادی از آن به مثلث برمودا، منطقه‌ای بین مجمع‌الجزایر، فلوریدا و پورتوریکو، مرتبط است، جایی که گفته می‌شود تعداد غیرمعمولی از کشتی‌ها و هواپیما‌ها گم شده‌اند، هرچند این شهرت تا حد زیادی اغراق‌آمیز است. با این حال، راز واقعی در دلیل بالا آمدن کف اقیانوس در زیر جزیره نهفته است.

زنجیره‌های جزیره‌ای، مانند هاوایی، معمولاً به دلیل نقاط داغ گوشته - مناطقی که مواد داغ بالا می‌آیند و باعث فعالیت آتشفشانی می‌شوند - تشکیل می‌شوند. وقتی یک نقطه داغ به پوسته برخورد می‌کند، کف اقیانوس بالا می‌آید. اما با دور شدن صفحه از نقطه داغ، این بالاآمدگی به تدریج فروکش می‌کند.

فریزر می‌گوید: «با وجود گذشت ۳۱ میلیون سال از آخرین فعالیت آتشفشانی، بالاآمدگی کف اقیانوس در برمودا فروکش نکرده است و آنچه در گوشته زیر جزیره اتفاق می‌افتد هنوز مورد بحث است.»

فریزر و همکارش، جفری پارک، استاد علوم زمین و سیاره‌ای در دانشگاه ییل، با استفاده از داده‌های ثبت‌شده از یک ایستگاه نظارت لرزه‌نگاری در برمودا، که زمین‌لرزه‌ها را در سراسر جهان ردیابی می‌کند، تصویری از زمین تا عمق تقریبی ۵۰ کیلومتری زیر جزیره تهیه کردند. آنها مناطقی را که امواج لرزه‌ای به‌طور ناگهانی تغییر می‌کردند، بررسی کردند و یک لایه سنگی به‌طور غیرمعمول ضخیم، با چگالی کمتر از سنگ‌های اطراف، را آشکار کردند.

سارا مازا، زمین‌شناس کالج اسمیت در ماساچوست، که در این مطالعه مشارکتی نداشته است، توضیح داد که «بقایای فعالیت‌های آتشفشانی باستانی در زیر برمودا در شکل‌گیری این منطقه مرتفع در اقیانوس اطلس نقش دارند.»

فریزر همچنان به مطالعه جزایر دیگر در سراسر جهان ادامه می‌دهد تا ببیند آیا آنها حاوی لایه‌هایی مشابه لایه‌های یافت شده در زیر برمودا هستند یا اینکه این مجمع‌الجزایر واقعاً منحصر‌به‌فرد است.

یافته‌های این مطالعه در مجله Geophysical Research Letters منتشر شده است.

منبع: لایو ساینس