از مهم‌ترین پایگاه آمریکا در منطقه چقدر می‌دانید

به گزارش مجله خبری نگار، روابط آمریکا و اسرائیل، برخلاف آنچه گاه در سطح رسمی و دیپلماتیک نمایش داده می‌شود، صرفاً یک رابطه دوجانبه سنتی میان دو دولت نیست، بلکه یک پیوند ژئواستراتژیک پیچیده با مختصات امنیتی، اطلاعاتی، نظامی و رسانه‌ای است. در دهه‌های اخیر، و به‌ویژه طی ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، نشانه‌هایی آشکار از این رابطه عمیق در سطوح مختلف سیاست‌ورزی و عملیات رسانه‌ای ایالات متحده قابل رصد است.

هرچند این نقش در تجاوز اخیر رژیم صهیونیستی هم از روز اول شروع شده بود و صبح امروز تنها سطح آن گسترش یافت؛ چراکه ایالات متحده تا امروز هم در سطوح اطلاعاتی و تجهیزاتی کمک رژیم صهیونیستی بود.

جایگاه این رژیم برای آمریکا در جریان مذاکرات غیر مستقیم ایران و ایالات متحده نیز مشخص بود.

۱. جایگاه کلیدی اسرائیل در راهبرد امنیت ملی ایالات متحده

بر اساس سند راهبرد امنیت ملی آمریکا (NSS) در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲، منطقه غرب آسیا همچنان یکی از کانون‌های تمرکز آمریکا باقی مانده است. در سند سال ۲۰۱۷، به‌صراحت آمده بود که ایالات متحده برای «حفظ برتری در خاورمیانه» نیاز به شریکانی پایدار و قابل اتکا دارد. در میان فهرست متحدان، تنها کشوری که به‌عنوان متحد راهبردی با پیوند‌های اطلاعاتی، نظامی و فناوری ذکر شده، رژیم صهیونیستی است.

گزارش رسمی کاخ سفید، NSS ۲۰۱۷:

ما اتحاد قوی خود با اسرائیل را حفظ خواهیم کرد و با شرکای خود برای مقابله با نفوذ مخرب ایران و گروه‌های تروریستی همکاری خواهیم نمود. اسرائیل یک شریک راهبردی با همکاری‌های پیشرفته در زمینه اطلاعاتی و دفاعی است.

این سطح از تعریف، فراتر از رابطه دیپلماتیک متعارف است. اسرائیل در واقع مکمل سیاست‌های امنیتی آمریکا در منطقه محسوب می‌شود.

۲. نشانه‌های رفتاری در دوران ترامپ؛ تغییر لحن، تثبیت راهبرد

ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ نقطه عطفی در آشکار شدن جایگاه واقعی اسرائیل در منظومه سیاست خارجی آمریکا بود. رفتارها، سخنان و تصمیم‌های کلیدی دولت ترامپ به‌طور مستقیم جایگاه اسرائیل را تثبیت کرد.

الف) انتقال سفارت به قدس:

در دسامبر ۲۰۱۷، ترامپ اعلام کرد که ایالات متحده سفارت خود را از تل‌آویو به بیت‌المقدس منتقل خواهد کرد؛ تصمیمی که برخلاف ۲۵ سال موضع رسمی سیاست خارجی واشنگتن بود. روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی تحلیلی (۶ دسامبر ۲۰۱۷) نوشت: «اقدام ترامپ سیاست آمریکا را با دستورکار راست‌گرای افراطی اسرائیل همسو می‌کند و نشان می‌دهد که آمریکا نه‌تنها اسرائیل را یک متحد کلیدی می‌داند، بلکه آن را به‌مثابه امتداد منافع خود در منطقه تلقی می‌کند.»

ب) طراحی معامله قرن با محوریت منافع اسرائیل

«طرح صلح خاورمیانه» که به‌نام «معامله قرن» شناخته شد، دقیقاً با نظر کابینه نتانیاهو طراحی شد. جرد کوشنر، داماد ترامپ و طراح اصلی این برنامه، در گفت‌و‌گو با CNN (ژانویه ۲۰۲۰) گفت: «ما نقشه‌ای طراحی کرده‌ایم که امنیت اسرائیل را تضمین کند؛ حتی اگر به معنای پذیرش محدودتر برای طرف دیگر باشد.»

در این طرح، قدس به‌طور کامل به اسرائیل واگذار شد، و تنها مناطق محدود و غیرمتمرکزی به فلسطینی‌ها پیشنهاد شد.

۳. بودجه، فناوری و همکاری نظامی: اسرائیل به‌مثابه پایگاه دائمی

الف) کمک نظامی بلاعوض

بر اساس توافقی که در دوران اوباما امضا و در دولت ترامپ تثبیت شد، آمریکا سالانه ۳.۸ میلیارد دلار کمک نظامی بلاعوض به اسرائیل ارائه می‌دهد، کمکی در ابعاد حمایت از یک کشور مشترک المنافع؛ بلکه در قامت تجهیز پایگاهی مهم در منطقه.

طبق گزارش رسمی پنتاگون در سال ۲۰۲۳ بیان می‌کند که: «اسرائیل همچنان بزرگ‌ترین دریافت‌کننده کمک‌های نظامی آمریکا در جهان است.»

هیچ کشور دیگری، حتی اعضای ناتو، چنین رقمی از کمک‌های بلاعوض نظامی از واشنگتن دریافت نمی‌کنند.

ب) همکاری در پروژه‌های دفاعی مشترک

پروژه «گنبد آهنین» با سرمایه‌گذاری مشترک آمریکا و اسرائیل توسعه یافت و پس از درگیری ۱۱ روزه در غزه، کنگره آمریکا با اکثریت قاطع ۴۲۰ رأی موافق مقابل ۹ مخالف، به تأمین ۱ میلیارد دلار برای بازسازی سامانه دفاعی اسرائیل رأی داد.

این حمایت بی‌قید و شرط، اسرائیل را عملاً به پایگاه دفاعی مورد اولویت ایالات متحده در منطقه بدل کرده است.

۴. همکاری‌های اطلاعاتی؛ از موساد تا آژانس امنیت ملی آمریکا

سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و رژیم صهیونیستی در سال‌های اخیر، در موارد متعددی عملیات‌های مشترک انجام داده‌اند.

گزارش مشترک نیویورک تایمز و واشنگتن‌پست در ژوئن ۲۰۲۲ درباره عملیات ترور شهید محسن فخری‌زاده فاش می‌کند که: «اطلاعات اولیه مربوط به رفت‌وآمد و الگو‌های حفاظتی توسط منابع اطلاعاتی آمریکا به اسرائیل منتقل شده بود.»

همچنین، اسرائیل میزبان یکی از بزرگ‌ترین ایستگاه‌های اطلاعاتی NSA (آژانس امنیت ملی آمریکا) در منطقه است.

افشاگری‌های ادوارد اسنودن نیز نشان می‌دهد که پایگاه‌های شنود آمریکا در اسرائیل فعالانه اطلاعات خاورمیانه را رهگیری می‌کنند.

در واقع میزان استفاده آمریکا برای پیشبرد اهداف خود از رژیم صهیونیستی بیش از پایگاه‌های نظامی‌اش در منطقه است.

۵. حضور رسانه‌ای اسرائیل در فضای گفتمان سیاسی آمریکا

الف) نفوذ بر رسانه‌های جریان‌ساز

رسانه‌هایی، چون Fox News، The Daily Wire، Newsmax و دیگر شبکه‌های محافظه‌کار، موضعی به‌شدت حامی اسرائیل دارند. چهره‌هایی مانند بن شاپیرو و شان هنیتی، اسرائیل را خط مقدم دفاع از دموکراسی غربی می‌دانند.

در ژوئیه ۲۰۲۱، پس از بمباران غزه، بن شاپیرو در توییتی نوشت:اگر اسرائیل سقوط کند، غرب هیچ امیدی در خاورمیانه نخواهد داشت. این موضوع درباره زمین نیست، بلکه درباره تمدن است.

ب) سانسور روایت فلسطینی در رسانه‌های اصلی

در جریان حمله به غزه در سال ۲۰۲۱، شبکه‌هایی، چون CNN، NBC و حتی BBC، بسیاری از تصاویر کشته‌شدگان غیرنظامی فلسطینی را حذف یا با فریم امنیتی اسرائیل بازنمایی کردند.

یک گزارش تحلیلی از FAIR (Fairness and Accuracy In Reporting) در ژوئن ۲۰۲۱ نشان می‌دهد که: «در بیش از ۷۰٪ از گزارش‌های اولیه شبکه‌های اصلی آمریکا، ابتدا به موشک‌های حماس اشاره شده و سپس به واکنش اسرائیل؛ گویی روایت فلسطینی باید در پاسخ به روایت امنیتی اسرائیل بیان شود.»

۶. سیاست داخلی آمریکا؛ اسرائیل به‌عنوان خط قرمز سیاسی

الف) لابی‌های قدرتمند مانند AIPAC

AIPAC (کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل) یکی از پرنفوذترین نهاد‌های لابی‌گری در واشنگتن است. بر اساس داده‌های OpenSecrets، در سال ۲۰۲۲، بیش از ۴۰ میلیون دلار صرف کمپین‌هایی شد که کاندیدا‌های مخالف صهونیست‌ها را حذف یا بی‌اثر کنند.

ب) اجماع دوحزبی بر سر حمایت از رژیم صهیونی

در کنگره آمریکا، موضوع حمایت از اسرائیل تنها موضوعی است که جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در آن توافق کامل دارند. چاک شومر (رهبر اکثریت سنا) و میچ مک‌کانل (رهبر اقلیت جمهوری‌خواه) در بیانیه‌ای مشترک در ۲۰۲۱ نوشتند: «حمایت از اسرائیل، حمایت از امنیت ملی آمریکا است.»

چرا رژیم صهیونستی بزرگ‌ترین پایگاه آمریکا در منطقه است؟

با توجه به مجموع فکت‌های نظامی، اطلاعاتی، رسانه‌ای و سیاسی، می‌توان نتیجه گرفت که اسرائیل برای آمریکا، نقش یک «پایگاه پایدار چندمنظوره» را در منطقه ایفا می‌کند. این پایگاه نه‌تنها وظیفه اجرای سیاست‌های نظامی و اطلاعاتی را بر عهده دارد، بلکه در لایه‌های گفتمان‌سازی و نفوذ سیاسی نیز فعالانه عمل می‌کند.

برای ایالات متحده، اسرائیل صرفاً یک کشور نیست؛ بخشی از زیرساخت راهبردی آن در منطقه است. پایگاهی که نه پرچم آمریکا، اما مأموریت و منافع آن را حمل می‌کند.

حتی شاید ایالات متحده آمریکا راضی باشد که پایگاه‌های خود بجای اراضی اشغالی هدف موشک‌های ایرانی باشد.