اهنگی که 6 سال طول کشید !!!

به گزارش مجله خبری نگار

فائقه آتشین ملقب به گوگوش در ۱۸ بهمن ۱۳۲۹ در خیابان سرچشمه تهران از پدر و مادر آذربایجانی که از مهاجران آذربایجان شوروی سابق بودند متولد شد.

در سن دو سالگی پدر و مادر گوگوش از هم جدا شدند. گوگوش یک برادر تنی کوچکتر داشت که در سن ۲۴ سالگی براثر رماتیسم قلبی درگذشت و سه برادر ناتنی ازپدرش و یک برادر و یک خواهر ناتنی از مادرش که بعد از جدایی با یک مر دکلیمی ازدواج کرده بود دارد. در همسایگی آن‌ها یک خانواده ارمنی زندگی می‌کردند که او را از کودکی با نام گوگوش صدا می‌زدند، با اینکه گوگوش اسم مردانه ارمنی است، اما این اسم برای همیشه ماندگار شد و بعد‌ها که او کار هنری را شروع کرد همین اسم را روی خودش گذاشت.

پدر گوگوش صابرآتشین درکار نمایش بود و در آن سال‌ها در سقاخانه‌ها برنامه اجرا می‌کرد در سال‌های کودکی، گوگوش همراه پدرش به محل کار او می‌رفت وتا سه سالگی همکار پدرش در عملیات آکروباتیک روی صحنه بود. در سه سالگی شیرین زبانی و استعداد زیادی از خودش نشان داد که چگونه می‌تواند کارآوازه خوانان و رقصندگان حرفه‌ای را تقلید کند وکم کم در برنامه‌های پدرش نقش اصلی را پیدا کرد و دو برابر پدرش دستمزد می‌گرفت.

گوگوش در سن ۸ سالگی کارخوانندگی را در برنامه‌های «صبح جمعه رادیو ایران» شروع کرد پس از آن در سنین نوجوانی شروع به اجرای برنامه درکاباره‌های بزرگ تهران کرد. اولین کاری که به طور مستقل اجرا کرد ترانه «قصه وفا» ساخته «پرویزمقصدی» بود.

دراوخر دهه پنجاه همراه باگسترش استفاده از تلویزیون و برنامه‌های موسیقی و رقص، فضای جدیدی برای هنرنمایی‌های گوگوش بوجودآمد و او از این طریق توانست به مشهورترین خواننده آن دوران تبدیل شود. دامنه شهرت گوگوش و محبوبیت او خیلی سریع از مرز‌های ایران گذشت و درکشور‌های پارسی زبان دیگر مثل افغانستان و تاجیکستان محبوبیت زیادی پیدا کرد.

برای خیلی از مردم و علاقمندان در این کشور‌ها گوگوش یکی از برجسته‌ترین سمبل‌های هنرایرانی و هنرمندی بودکه راه را برای شناسایی دیگران بازکرد. در دوران پربار، اما کوتاه فعالیت‌های حرفه‌ای گوگوش درعرصه موسیقی پاپ در ایران او با ترانه سرایان و آهنگسازان متعددی همکاری کرد که اکثرآن‌ها شاید بهترین آثارخود را به زبان گوگوش و با کمک خلاقیت و توانایی‌های ویژه او توانستند به آهنگ‌های به یادماندنی تبدیل کنند. «واروژان، پرویزمقصدی، جهانبخش پازوکی، حسن شمائی زاده، شهریارقنبری و ایرج جنتی عطائی» هریک دوره‌ای کوتاه یا بلند، اما بسیار موفق از همکاری با گوگوش را تجربه کرده اند.

گوگوش بعد از انقلاب ازصحنه هنر دور شد و با وجود همه فشار‌ها و شایعات ازایران خارج نشد و حتی یکبار نیزکه برای دیدن فرزندش کامبیز قربانی از ایران خارج شد، ولی مجددا به ایران بازگشت تا اینکه در سال ۱۳۷۹ بعد از۲۲ سال سکوت، اولین کنسرت خود را در ترنتوای کانادا به روی صحنه برد و با آلبوم «زرتشت» شعری از «نصرت فرزانه» و آهنگی از خود گوگوش وگیتار «بابک امینی» به عالم هنر بازگشت.

وی در پیج اینستاگرامش منتشر کرده:

 Six years ago when I was spending the summer in Pairs I somehow felt like singing a song inspired by the native sound of southern Iran.
It took a few weeks before I was introduced to a song previously performed by the late Naser Abdollahi.
I instantly fell in love with the song and started rehearsing it.
The song was recorded along with a series of songs such as “Hastamo Nistam” and some that are still unreleased.

The reason for this delay is only because of all the horrific events that occurred in Iran and only increased by time.
Today however I’ve decided to release this song along with it’s music video prior to Norouz, hoping that it will bring some joy to my listeners.
Love
Googoosh
تابستان شش سال پیش، زمانی که برای تعطیلات تابستان در پاریس بودم، در این فکر بودم که ترانه‌ای بخوانم که از موسیقی غنى و فرهنگ بومی جنوب ایران الهام گرفته باشد.
بعد از چند هفته، آهنگى از زنده یاد ناصر عبدالهى شنیدم که بسیار به دلم نشست...
بلافاصله عاشق این ترانه شدم و شروع به زمزمه آن کردم. این ترانه همزمان با ترانه‌های دیگر مثل «هستم و نیستم» و چندین ترانه دیگر که هرگز منتشر نشد، ضبط شد.
دلیل پخش نشدن این ترانه، وقایع وحشتناکیست که آن زمان در ایران اتفاق افتاد و هر سال بدتر و بدتر شد.
ولی امروز، بالاخره تصمیم گرفتم که این ترانه و موزیک ویدیو را قبل از نوروز منتشر کنم.
امیدوارم که برایتان شادى بیاورد.