پزشکان در مورد تأثیر پسوریازیس بر خطر حملات قلبی و سکته مغزی بحث کردند

به گزارش مجله خبری نگار، پسوریازیس یک بیماری سیستمیک با واسطه ایمنی است، نه فقط یک مشکل پوستی: التهاب مزمن بر رگ‌های خونی و قلب تأثیر می‌گذارد و خطر حملات قلبی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد. بنابراین، برای یک متخصص پوست مهم است که از فشار خون و سطح کلسترول بیمار مطلع باشد و درمان باید نه تنها از پوست، بلکه از سیستم قلبی عروقی نیز محافظت کند. ناتالیا سوریکووا، متخصص پوست، متخصص بیماری‌های آمیزشی، متخصص تریکولوژی و دارای مدرک دکترا، و والریا بونادیکووا، متخصص قلب و عروق از مرکز بهداشت اسکاندیناوی، در این مورد با ایزوستیا صحبت کردند.

چرا پسوریازیس یک بیماری سیستمیک محسوب می‌شود؟

به گفته سوریکووا، فرآیند التهابی در پسوریازیس محدود به پوست نیست: سیتوکین‌های پیش التهابی در خون گردش می‌کنند و بر کل بدن تأثیر می‌گذارند. هدف اصلی اندوتلیوم، پوشش داخلی رگ‌های خونی است. التهاب باعث اختلال در عملکرد آن شده و تصلب شرایین و تشکیل پلاک در شریان‌ها را تسریع می‌کند.

سوریکووا تأکید کرد: «پسوریازیس یک بیماری سیستمیک با واسطه ایمنی است، نه فقط یک مشکل پوستی. التهاب مزمنی که روی پوست می‌بینیم، همزمان رگ‌های خونی و قلب را تحت تأثیر قرار می‌دهد و خطر حملات قلبی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد.»

در نتیجه، این متخصص پوست خاطرنشان می‌کند که بیماران مبتلا به پسوریازیس، حتی پس از تعدیل عوامل خطر سنتی مانند سیگار کشیدن، دیابت و سایر موارد، در معرض خطر قابل توجهی برای حوادث جدی قلبی عروقی هستند.

خطر سکته قلبی و مغزی چقدر بیشتر است؟

بونادیکووا تأیید می‌کند که افراد مبتلا به پسوریازیس بیشتر از افراد فاقد این بیماری دچار حملات قلبی و سکته مغزی می‌شوند. این تفاوت به شدت بیماری بستگی دارد: در پسوریازیس خفیف، حملات قلبی حدود یک سوم بیشتر شایع است، در حالی که در پسوریازیس شدید، این میزان بیش از یک و نیم برابر بیشتر است. تفاوت در میزان سکته مغزی کمتر است، اما همچنان وجود دارد.

این متخصص قلب توضیح داد: «این ارقام گروه‌هایی از بیماران را توصیف می‌کنند، نه افراد؛ و این یک تفاوت نسبی است: این بدان معنا نیست که نیمی از این بیماران دچار حمله قلبی خواهند شد. در طول ویزیت، آنها به تشخیص موجود در پرونده نگاه نمی‌کنند، بلکه به سن، فشار خون، کلسترول، سیگار کشیدن، دیابت و بیماری‌های قلبی موجود توجه می‌کنند - خطر ابتلا به یک بیمار خاص توسط این عوامل تعیین می‌شود.»

او افزود که در پسوریازیس، التهاب می‌تواند پوشش رگ‌های خونی را مختل کند و به ایجاد تصلب شرایین کمک کند. علاوه بر این، افراد مبتلا به پسوریازیس بیشتر احتمال دارد چاقی، فشار خون بالا، دیابت و کلسترول بالا داشته باشند، بنابراین خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی ترکیبی از چندین عامل است و نمی‌توان آن را صرفاً بر اساس وضعیت پوست ارزیابی کرد.

بونادیکووا توصیه می‌کند که با اندازه‌گیری فشار خون، ارزیابی وزن و دور کمر، آزمایش چربی خون و آزمایش گلوکز شروع کنید. لیپیدوگرام به کلسترول کل و اجزای آن و همچنین تری گلیسیرید‌ها نگاه می‌کند. کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) به ویژه مهم است.

برای تشخیص دیابت و پیش‌دیابت، پزشک ممکن است آزمایش گلوکز ناشتا یا هموگلوبین گلیکوزیله را تجویز کند. سابقه سیگار کشیدن شما و هرگونه سابقه حملات قلبی یا سکته مغزی زودهنگام در خانواده نزدیک شما نیز باید مورد بحث قرار گیرد.

بونادیکووا خاطرنشان کرد: «پس از ۴۰ سالگی، فشار خون باید حداقل سالانه بررسی شود؛ اگر از قبل بالا بوده است، باید بیشتر تحت نظر باشد. در پسوریازیس متوسط ​​تا شدید، آزمایش فشار خون بالا، دیابت و کلسترول بالا ممکن است زودتر و بیشتر از افراد بدون این بیماری لازم باشد.»

هیچ برنامه آزمایش استانداردی برای همه بیماران وجود ندارد؛ این برنامه پس از ارزیابی اولیه خطر تعیین می‌شود. پس از اطلاع‌رسانی در مورد پسوریازیس و تمام دارو‌هایی که در حال حاضر مصرف می‌کنند، می‌توان یک معاینه اولیه با یک پزشک عمومی انجام داد. اگر خطر بالا باشد یا بیماری قلبی عروقی وجود داشته باشد، ممکن است به یک متخصص قلب نیاز باشد.

سوریکووا اضافه می‌کند: برای یک متخصص پوست مهم است که فشار خون و سطح کلسترول بیمار را بداند، زیرا این به آنها کمک می‌کند تا استراتژی درمانی مناسبی را انتخاب کنند. تقریباً ۵۰٪ از بیماران مبتلا به پسوریازیس فشار خون یا کلسترول بالایی دارند که نیاز به درمان دارد.

برخی دارو‌ها می‌توانند فشار خون را افزایش داده و پروفایل لیپیدی را بدتر کنند، که برای افرادی که مشکلات قلبی زمینه‌ای دارند خطرناک است، در حالی که برخی دیگر، برعکس، اثر محافظتی بر قلب دارند. علاوه بر این، یک متخصص پوست می‌تواند به سرعت بیمار را به متخصص قلب یا پزشک عمومی ارجاع دهد.

درمان چگونه بر قلب تأثیر می‌گذارد؟

به گفته بونادیکووا، این دارو‌ها عملکرد متفاوتی دارند. دارو‌های بیولوژیک اجزای خاصی از التهاب را سرکوب می‌کنند. در مطالعات مشاهده‌ای، بیمارانی که برخی از این دارو‌ها را دریافت می‌کنند، میزان کمتری از عوارض قلبی عروقی را تجربه کرده‌اند. با این حال، چنین داده‌هایی ثابت نمی‌کند که این دارو به طور خاص از حملات قلبی جلوگیری کرده است: نتایج ممکن است تحت تأثیر تفاوت در وضعیت سلامتی بیماران و سایر درمان‌ها قرار گرفته باشد.

او به محدودیت‌های دارو‌های خاص اشاره کرد: سیکلوسپورین می‌تواند فشار خون را افزایش داده و عملکرد کلیه را مختل کند، بنابراین اندازه‌گیری و آزمایش فشار خون هنگام استفاده همزمان با آن ضروری است؛ آسیترتین می‌تواند سطح کلسترول و تری‌گلیسیرید را افزایش دهد؛ و مهارکننده‌های TNF برای نارسایی شدید قلبی توصیه نمی‌شوند. درمان بر اساس وضعیت پوست، قلب، کلیه‌ها و متابولیسم انتخاب می‌شود. اگر بیمار از قبل بیماری قلبی داشته باشد، انتخاب دارو به طور مشترک توسط متخصص پوست و متخصص قلب مورد بحث قرار می‌گیرد.

سوریکووا موافق است: درمان مدرن با هدف سرکوب التهاب سیستمیک انجام می‌شود که همزمان وضعیت پوست را بهبود می‌بخشد و خطرات قلبی را کاهش می‌دهد. دارو‌های مدرن بر مکانیسم‌های خاص بیماری تأثیر انتخابی دارند، تأثیر مفیدی بر التهاب عروقی و اختلال عملکرد اندوتلیال دارند و پیش‌آگهی را بهبود می‌بخشند.

سوریکووا در پایان گفت: «پسوریازیس را به عنوان یک بیماری سیستمیک درمان کنید. حتماً در مورد هرگونه فشار خون، کلسترول یا مشکلات قلبی به متخصص پوست خود اطلاع دهید تا بتوانند درمانی را تجویز کنند که نه تنها از پوست شما، بلکه از سیستم قلبی عروقی شما نیز محافظت کند.»

حتی اگر وضعیت پوست شما به طور قابل توجهی بهبود یافته باشد، باید همچنان فشار خون و کلسترول خود را کنترل کنید، سیگار را ترک کنید و فعالیت بدنی متوسطی داشته باشید. درمان پسوریازیس جایگزین این اقدامات نیست و دامنه معاینات و برنامه درمانی توسط پزشک معالج شما تعیین می‌شود.