کربلا؛ پرسشی برای هر نسل

به گزارش مجله خبری نگار، مراسم تشیع قائد شهید امت از تلویزیون پخش می‌شد. گریه بی‌امان مادربزرگم که این مراسم میلیونی را تماشا می‌کرد، توجه من را به خود جلب کرد. مدام زیر لب می‌گفت، یا حسین، این مردمی که امروز برای آقای شهید ما اینطور اشک می‌ریزند؛ زمانی که اهل بیت تو را به اسارت می‌بردند، کجا بودند. این مادران عزادار که امروز برای نوه خردسال پسر تو اینطور مویه می‌کنند، آیا آن روز می‌توانستند جرعه‌ای آب به طفل شش‌ماهه تو برسانند؟»

 وقتی در سخنانش دقیق شدم، معنای بیانات رهبر شهید انقلاب در دیدار بهمن ماه با مردم آذربایجان شرقی را بهتر فهمیدم؛ آنجا که رهبر فرزانه فرمودند، «وقتی مردم وارد میدان می‌شوند و تصمیم می‌گیرند، آتش‌ها را خاموش کنند و شعله‌ها را خاکستر کنند، بعد از این هم به توفیق الهی، اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله با حوادث و کار را مردم تمام خواهند کرد.»

 این سخن، یادآور نقش مردم در همه مقاطع سرنوشت‌ساز انقلاب و مقاومت بود؛ مردمی که در روز‌های سخت جنگ، با وجود تهدید‌ها و ناامنی‌ها، صحنه را ترک نکردند و با حضور خود اجازه ندادند دشمن به اهدافش برسد. همان‌ها که شب‌های خود را زیر موشک‌باران در میادین صبح کردند. سال خود را کف خیابان تحویل کردند تا فرصت به تجزیه‌‍طلب داخلی ندهند و هنوز به خونخواهی عزیز امت اسلام این رسم شبانه را ادامه می‌دهند. همان امت مسلمانی که در تشییع ۴۳ میلیونی امام شهید، بار دیگر نشان دادند پیوندشان با آرمان‌های انقلاب و مقاومت همچنان پابرجاست.

 اینان مؤمنان دوران غیبت هستند که به فرموده امام سجاد (ع) در بحارالأنوار، «خداوند به آنان چنان عقل، فهم و معرفتی عطا کرده که غیبت برایشان همانند مشاهده است.» از همین رو، آنان در شمار برترین مؤمنان قرار گرفته‌اند. البته این فضیلت، چنان‌که عالمان دین نیز تصریح کرده‌اند، شامل همه مردم آخرالزمان نمی‌شود، بلکه ناظر به مؤمنانی است که در ایمان، معرفت و استقامت ثابت‌قدم مانده‌اند. درست مثل همه داغدار‌های امام شهید در مراسم وداع و تشییع ایشان.

 مردمی که امروز فقط منتظران ظهور مهدی فاطمه نیستند و دوران سخت غیبت رهبر خود را هم سپری می‌کنند و باز هم حماسه تشییع می‌سازند، به واقع برترین مردمان خواهند بود. پس، اگر امروز کسانی با همین ایمان و بصیرت، در دفاع از دین، میهن و ولایت در میدان ایستاده‌اند، می‌توان آنان را مصداقی از همان مؤمنان دانست؛ انسان‌هایی که در روزگار غیبت نیز احساس مسئولیت می‌کنند و در برابر حوادث بی‌تفاوت نمی‌مانند.

 امروز مومنان واقعی دوران غیبت، مبعوث شدند و با مقاومت جلوی دشمن شعله‌های آتش موشک را خاموش کردند. همان طرفدار‌های داخل گهواره روح‌الله که با تدبیر خامنه‌ای شهید رشد کردند و برترین مردمان همه زمان‌ها شده‌اند. جماعتی که میداند خامنه‌ای شهید آنها را ندیده، دوست داشت؛ پس، عاشقی برای مقاومت، انتظار و انتقام را هم به سبک او آموخت. این مردم امروز «حضور» دارند.

 شاید تفاوت اصلی میان کربلا و امروز نیز در همین حضور باشد. تاریخ عاشورا نشان می‌دهد که بسیاری حقیقت را شناختند، اما به دلایل مختلف از یاری امام حسین (ع) بازماندند؛ برخی از ترس، برخی به طمع گندم ری و برخی نیز با سکوت و بی‌عملی. همین است که عاشورا، بیش از آنکه روایت یک نبرد باشد، آزمون انتخاب حضور انسان‌هاست.

مادربزرگم با زبان ساده همین حقیقت را بیان می‌کرد. او می‌خواست بگوید ارزش هر نسل، در انتخابی است که هنگام آزمون‌های بزرگ انجام می‌دهد. امروز نیز هر کس به اندازه ایمان، بصیرت و مسئولیت‌پذیری خود در این آزمون سهیم است. اگر مردمی در روزگار ما با وجود همه دشواری‌ها از آرمان‌های خود دفاع می‌کنند، دست‌کم می‌توان امیدوار بود که راه یاران وفادار حسین بن علی (ع) را برگزیده‌اند؛ راهی که به انتظار حقیقی حضرت ولی‌عصر (عج) و زمینه‌سازی برای ظهور او معنا می‌بخشد. این مردم امروز درست‌تری جای تاریخ ایستاده‌اند و گوش به فرمان رهبر، منتقم خون امام شهید و منتظر ظهور حجت خدا هستند.

منبع: فرهیختگان-راضیه فلاح