از فنجان تا مغز: چگونه ذرات میکروپلاستیک به بدن ما نفوذ می‌کنند

میکروپلاستیک‌ها دیگر فقط آلاینده‌های محیطی دور از دسترس نیستند؛ آنها در هر جنبه‌ای از زندگی روزمره ما را احاطه کرده‌اند. آنها در هوایی که تنفس می‌کنیم، در رودخانه‌ها و دریاها، در روده ماهی‌ها و حتی در گیاهانی که می‌خوریم وجود دارند. نگران‌کننده‌تر از همه، مطالعات اخیر آنها را در خون انسان و حتی بافت مغز یافته‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، تحقیقات نشان می‌دهد مایعاتی که می‌نوشیم، نقطه ورود اصلی این ذرات به بدن ما هستند. در حالی که مطالعات قبلی وجود آنها را در آب لوله‌کشی و بطری تأیید کرده بودند، یک مطالعه جدید که در روزنامه بریتانیایی ایندیپندنت منتشر شده است، نشان می‌دهد که نوشیدنی‌های گرم نیز ممکن است منبع قابل توجهی باشند.

این مطالعه که در دانشگاه بیرمنگام در بریتانیا انجام شد، ۱۵۵ نوشیدنی گرم و سرد محبوب را برای تشخیص سطوح ذرات میکروپلاستیک بررسی کرد. نتایج قابل توجه بود: چای داغ و قهوه داغ حاوی بالاترین غلظت بودند، در حالی که نوشیدنی‌های سرد مانند چای سرد و قهوه سرد سطوح به طور قابل توجهی پایین‌تری را نشان دادند. محققان این موضوع را به تأثیر دمای بالا و روش‌های دم کردن نسبت می‌دهند که باعث تسریع شسته شدن این ذرات می‌شود.

نتایج همچنین نشان داد که نوع فنجان مورد استفاده نقش مهمی دارد؛ چای داغ دم شده در فنجان‌های یکبار مصرف تقریباً ۲۲ ذره میکروپلاستیک در هر فنجان نشان داد، در حالی که این رقم در فنجان‌های شیشه‌ای تنها ۱۴ ذره بود. این تجزیه و تحلیل نتیجه گرفت که مواد مورد استفاده در ساخت فنجان‌های یکبار مصرف منبع اصلی ذرات موجود در قهوه و چای داغ هستند.

برای ارائه تصویری واضح‌تر، محققان میانگین مقادیر ذرات میکروپلاستیک در هر لیتر را به شرح زیر تعیین کردند:

• چای داغ: ۴۹ تا ۸۱ ذره

• قهوه داغ: ۲۹ تا ۵۷ ذره

• چای سرد: ۲۴ تا ۳۸ ذره

• قهوه سرد: ۲۱ تا ۴۳ ذره

• آب‌میوه‌ها: ۱۹ تا ۴۱ ذره

• نوشیدنی‌های انرژی‌زا: ۱۴ تا ۳۶ ذره

• نوشیدنی‌های غیرالکلی: ۱۳ تا ۲۱ ذره

پروفسور محمد عبدالله، یکی از محققان، هشدار داد: «گسترش ذرات میکروپلاستیک در همه نوشیدنی‌ها، به ویژه چای و قهوه، بسیار نگران‌کننده است. با توجه به مصرف روزانه میلیون‌ها فنجان، نیاز مبرمی به اقدامات قانونی برای محدود کردن مواجهه انسان با این آلاینده‌های فراگیر وجود دارد.»

مطالعات قبلی این ذرات را با آسیب‌های بالقوه به سلامت مرتبط دانسته‌اند، زیرا ذرات پلاستیکی می‌توانند به بافت‌های انسان نفوذ کرده و مواد شیمیایی مضر را با خود حمل کنند و سوالات جدی در مورد تأثیر طولانی مدت آنها بر سلامت عمومی ایجاد کنند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری