استاد دانشگاه هاروارد: حقوق بین‌الملل وسیله زینتی نیست

زیاد موتالا، استاد حقوق بین‌الملل دانشگاه هاروارد، در یادداشتی در میدل‌ایست آی نوشت: «انور قرقاش، مشاور دیپلماتیک محمد بن زاید آل نهیان، رئیس دولت امارات متحده عربی، در گفت‌و‌گو با شبکه العربیه در تاریخ ۱۱ اردیبهشت (۱ مه ۲۰۲۶)، به «اراده جمعی بین‌المللی» به عنوان ضامن آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز استناد کرد.

به گزارش مجله خبری نگار، زیاد موتالا، استاد حقوق بین‌الملل دانشگاه هاروارد، در یادداشتی در میدل‌ایست آی نوشت: «انور قرقاش، مشاور دیپلماتیک محمد بن زاید آل نهیان، رئیس دولت امارات متحده عربی، در گفت‌و‌گو با شبکه العربیه در تاریخ ۱۱ اردیبهشت (۱ مه ۲۰۲۶)، به «اراده جمعی بین‌المللی» به عنوان ضامن آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز استناد کرد.

این یک لحن آشناست؛ لحنی نرم و مطمئن است که به طرز باورنکردنی از واقعیت‌ها و کارنامه بیان کنندگانش گسسته‌شده‌است. حقوق بین‌الملل، زبان زینتی نیست که هرگاه راحت بود فراخوانده شود و هرگاه مزاحم بود روی طاقچه رها شود.

امارات متحده عربی نمی‌تواند باورپذیری خود را حافظ نظم قانونی جلوه دهد، در حالی که اجازه می‌دهد قلمرویش به عنوان بخشی از زیرساخت‌های یک توسلِ غیرقانونی به زور عمل کند؛ از جمله از طریق میزبانی از تجهیزات نظامی ایالات متحده که در جنگ علیه ایران استفاده می‌شود؛ و این تنها اقدام امارات نیست حملات خود این کشور به خاک ایران و یا اقداماتش در جبهه‌های دیگر از جمله در سودان و یمن موید نقض نظام‌مند حقوق بین‌الملل است.

ممنوعیت تجاوز و تجاوزگری، یک هنجار آرمانی محض نیست. این اصلِ بنیادین منشور سازمان ملل متحد است و کمک به نقض آن، به معنای همدستی در جرم است. دولتی که به طور مداوم به زورِ غیرقانونی میدان می‌دهد، هزینه‌های خشونت‌های نیابتی را تامین می‌کند و خود را با نقض مداوم حقوق بین‌الملل بشردوستانه همسو می‌سازد، نمی‌تواند باورپذیری خود را در ردای مشروعیت قانونی بپوشاند. در عوض، چنین دولتی شبیه به یک بازیگر بدخواه می‌شود که در لبه‌های نظم مبتنی بر قواعد عمل می‌کند، از قانون به عنوان یک تئاتر و نمایش استفاده می‌کند در حالی که به تدریج در عمل آن را فرسوده و نابود می‌سازد.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری