دنیا بدون خورشید چگونه خواهد بود؟

به گزارش مجله خبری نگار/ایلنا،اما اگر این منبع حیات‌بخش ناگهان ناپدید شود، سرنوشت زمین و میلیارد‌ها موجود زنده چه خواهد بود؟ دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند که سیاره ما به سرعت وارد یک دوران تاریکی مطلق و یخبندان مرگبار خواهد شد.

گرچه این سناریو از نظر علمی بسیار بعید است، اما بررسی آن می‌تواند درک ما را از پیوند‌های پیچیده منظومه شمسی عمیق‌تر کرده و چالش‌های زیستن بدون نور و گرمای خورشید را روشن سازد.

دقایق اولیه فاجعه: ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه تا تاریکی مطلق

در یک سناریوی فرضی ناپدید شدن ناگهانی خورشید، زمین برای حداقل ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه متوجه این فاجعه نخواهد شد. این تأخیر زمانی، همان مدت‌زمان لازم برای رسیدن نور خورشید به سیاره ماست. پس از این زمان حیاتی، زمین به یکباره در تاریکی مطلق فرو می‌رود. ماه، که نور خود را از خورشید می‌گیرد، کاملاً سیاه خواهد شد، هرچند ستاره‌های دوردست همچنان در آسمان شب قابل مشاهده خواهند بود.

تیموتی کرونین، استاد علوم اتمسفری در MIT، توضیح می‌دهد که بدون جرم و گرانش خورشید که سیارات را در مدار خود نگه می‌دارد، “همه سیارات در جهت حرکت فعلی خود به فضا پرتاب خواهند شد. ” زمین نیز با سرعتی باورنکردنی به سوی فضای بی‌کران حرکت خواهد کرد.

یخبندان جهانی و مرگ تدریجی حیات

با ناپدید شدن خورشید، فتوسنتز، فرآیند حیاتی تولید غذا توسط گیاهان، فوراً متوقف می‌شود. این به معنای نابودی سریع اکثر گیاهان و ارگانیسم‌های فتوسنتزکننده است، مگر آنهایی که تحت نور مصنوعی و در محیط‌های کنترل‌شده نگهداری شوند. مایکل سامرز، استاد نجوم از دانشگاه جرج میسون، پیش‌بینی می‌کند که قارچ‌ها، با وجود تغذیه از مواد مرده، به سرعت قربانی سرمای شدید خواهند شد.

زمین با سرعت سرسام‌آوری سرد می‌شود. به گفته سامرز، دمای سیاره در هر ۲۴ ساعت تقریباً ۲۰ درجه سانتی‌گراد کاهش می‌یابد. او می‌افزاید: «این اتفاق تقریباً تمام دنیا را در عرض تنها دو تا سه روز به دمای زیر صفر می‌کشاند.» در حالی که برکه‌های کوچک ممکن است ظرف یک هفته یخ بزنند، دریاچه‌ها هفته‌ها یا ماه‌ها و اقیانوس‌ها برای سال‌ها یا حتی دهه‌ها به صورت مایع باقی خواهند ماند. حتی در عمیق‌ترین نقاط اقیانوس که آتشفشان‌های زیردریایی فعال هستند، آب می‌تواند تا میلیارد‌ها سال گرم و مایع بماند.

در نهایت، زمین به دمایی بسیار سردتر از پلوتو (منفی ۲۴۰ درجه سانتی‌گراد) خواهد رسید، اما هرگز به صفر مطلق (منفی ۲۷۳ درجه سانتی‌گراد) نخواهد رسید، چرا که گرمای باقی‌مانده از «بیگ بنگ» مانع از آن می‌شود.

بازماندگان احتمالی: امید‌های کوچک در سرمای مطلق

در چنین شرایط فوق‌العاده سردی، تمدن انسانی و بخش اعظم حیات روی زمین تقریباً به طور قطع فرو خواهد پاشید. کرونین می‌گوید: «قابل تصور است که مردم بتوانند در غارها، با استفاده از انرژی زمین‌گرمایی یا هسته‌ای و گیاهانی که زیر نور مصنوعی رشد کرده‌اند، زنده بمانند، اما این یک رویداد انقراض است که تمام رویداد‌های دیگر را ناچیز جلوه می‌دهد.».

اما چه موجوداتی ممکن است در این شرایط جان سالم به در ببرند؟ یکی از کاندیدا‌های اصلی، حیوانات میکروسکوپی به نام «تاردگیرادها» (خرس‌های آبی) هستند. سامرز آنها را «موجوداتی زشت، اما مقاوم در برابر مرگ» توصیف می‌کند که می‌توانند در برابر تابش شدید یا غوطه‌وری در الکل مقاومت کنند.

همچنین، باکتری‌هایی که نیازی به فتوسنتز ندارند، مانند انواع یافت شده در اطراف دریچه‌های هیدروترمال عمیق اقیانوسی، احتمالاً زنده خواهند ماند. این میکروب‌ها از شیمی‌سنتز برای تغذیه از پیوند‌های شیمیایی در سنگ‌ها و مواد معدنی استفاده می‌کنند.

سرنوشت واقعی خورشید: فاجعه‌ای در آینده دور

خوشبختانه برای بشریت، هیچ دلیلی برای نگرانی در مورد ناپدید شدن ناگهانی خورشید وجود ندارد. با این حال، ستاره ما در نهایت خواهد مرد. خورشید برای حدود ۵۵ میلیارد سال دیگر به تولید گرما و نور ادامه می‌دهد، اما پس از اتمام سوختش، به یک «غول سرخ» تبدیل شده و سیارات عطارد، ناهید و شاید حتی زمین را خواهد بلعید. البته، انسان‌ها به احتمال زیاد تا آن زمان روی زمین دوام نخواهند آورد؛ انتظار می‌رود افزایش تدریجی درخشندگی خورشید، اقیانوس‌های زمین را در کمی بیش از یک میلیارد سال آینده تبخیر کند و این سیاره را به جهنمی سوزان تبدیل کند.