کد مطلب: ۱۰۴۷۰۱۸
|
|
۱۳ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۰۸:۴۲

روز معلم امسال؛ روایت کلاس‌هایی که ناتمام ماندند

روز معلم امسال؛ روایت کلاس‌هایی که ناتمام ماندند
روز معلم امسال، شبیه هیچ‌کدام از سال‌هایی نیست که در حافظه‌مان مانده است، نه از آن صبح‌هایی است که حیاط مدرسه با خنده‌های کودکانه جان می‌گرفت نه از آن لحظه‌هایی که شاگردی با دست‌های کوچک و هیجان‌زده، شاخه گلی را به معلمش می‌داد و زیر لب می‌گفت: «روزت مبارک».

به گزارش مجله خبری نگار، اینجا در حوالی نام دبستان شجره طیبه میناب، روز معلم، بیشتر از آنکه یک مناسبت باشد، یک بغضِ ناتمام است، کلاس‌ها دیگر سر جایشان نیستند، نیمکت‌ها دیگر مرتب، روبه‌روی تخته قرار ندارند.

صدایی نیست…

نه صدای معلمی که حضور و غیاب کند و نه صدای دانش‌آموزی که با شیطنت، سکوت کلاس را بشکند. انگار زمان، در همان لحظه‌ای که همه چیز متوقف شد، برای همیشه ایستاده است.

دفتر‌هایی که قرار بود پر از مشق و آرزو شوند، نیمه‌کاره بسته ماندند درس‌هایی که باید تا آخر سال ادامه پیدا می‌کردند در میانه راه جا ماندند و رویا‌هایی که تازه شکل گرفته بودند بی‌صدا خاموش شدند.

روز معلم امسال، دیگر فقط روز قدردانی نیست؛ روزی است برای فکر کردن به جای خالی صدا‌هایی که باید می‌بودند، به نیمکت‌هایی که هنوز منتظرند، و به تخته‌ای که دیگر کسی رویش چیزی نمی‌نویسد باید اندیشید.

‌می‌گویند هدیه، رسم این روز است رسمی ساده، اما پر از معنا از شاگرد به معلم از دل‌های کوچک به دل‌های بزرگ.

اما امسال...

انگار این رسم شکل دیگری به خودش گرفته است… انگار بعضی هدیه‌ها، مسیرشان عوض شده از زمین به آسمان رفته‌اند جایی که معلم‌ها، دور از هیاهوی کلاس، هدیه‌هایشان را از دست همان دانش‌آموز‌هایی می‌گیرند که همیشه برایشان لبخند می‌زدند.

هدیه‌هایی بی‌کلام، اما پر از دلتنگی… و این‌جا، روی زمین فقط خاطره مانده است خاطره خنده‌هایی که در راهرو‌ها می‌پیچید، خاطره صدایی که نام‌ها را یکی‌یکی صدا می‌زد و خاطره نگاه‌هایی که به آینده خیره بودند.

شجره طیبه... دیگر فقط نام یک مدرسه نیست روایتی است از ایستادنِ ناگهانی معلم‌هایی که قرار بود همچنان به دانش‌آموز‌هایی که فردا را می‌سازند درس عشق و ایستادگی در مسیر ساختن میهن شان را بدهند.. ۱۲ اردیبهشت امسال، روز معلم است…، اما بیش از هر چیز روز یادآوری جای خالی کسانی است که همیشه باید در کلاس می‌بودند پشت همان میز‌ها روبه‌روی همان تخته در دل همان زندگی ساده‌ای که حالا تنها در خاطره‌ها ادامه دارد.

منبع: ایرنا
ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر