چلسی احتمالا انتخابی جز ایرائولا ندارد

به گزارش مجله خبری نگار، اخراج لیام روزنیور نه غافلگیرکننده بود و نه خارج از الگوی چهار سال پرآشوب مالکیت جدید چلسی. باشگاهی که در این مدت چهار سرمربی دائمی را کنار گذاشته، حالا در نقطه‌ای ایستاده که انتخاب بعدی می‌تواند مسیر چند سال آینده را تعیین کند. در میان نام‌های مطرح‌شده، دو گزینه بیش از همه برجسته‌اند؛ آندونی ایرائولا و سسک فابرگاس. هر دو اسپانیایی، هر دو صاحب سبک و هر دو در تیم‌هایشان فراتر از انتظار ظاهر شده‌اند. اما پرسش اصلی این است که کدام‌یک می‌تواند چلسی را از این چرخه بی‌ثباتی بیرون بکشد.

ایرائولا از نظر تجربه در لیگ برتر، انتخاب منطقی‌تری به نظر می‌رسد. او در بورنموث تیمی ساخته که دیگر برای بقا نمی‌جنگد، بلکه برای سهمیه اروپا تلاش می‌کند. سبک بازی‌اش مبتنی بر پرس شدید، انتقال‌های سریع و استفاده از انرژی جوان‌هاست؛ دقیقاً همان چیز‌هایی که چلسی در این فصل از آن محروم بوده. تیمی که در تمام بازی‌های لیگ از حریف کمتر دویده و در مالکیت توپ بی‌هدف مانده، به مربی‌ای نیاز دارد که بتواند ریتم را بالا ببرد و بازیکنان جوان را در مسیر رشد قرار دهد. ایرائولا این توان را نشان داده و مهم‌تر از آن، در پایان فصل آزاد خواهد بود؛ موضوعی که برای باشگاهی با زیان مالی تاریخی اهمیت دارد.

اما فابرگاس انتخابی است که دل هواداران را روشن می‌کند. او در کومو کاری کرده که کمتر کسی تصورش را می‌کرد؛ تیمی که چند سال پیش در دسته چهارم بود، حالا در جمع پنج تیم برتر ایتالیا قرار دارد و یکی از جذاب‌ترین فوتبال‌های سری آ را ارائه می‌دهد. فابرگاس با ذهنیت برنده‌ای که از سال‌ها بازی کنار بزرگ‌ترین ستاره‌ها به دست آورده، تیمی ساخته که با مالکیت توپ، خلاقیت و ساختار سیال بازی می‌کند. او در رختکن هم همان انرژی تند و صریحی را دارد که هواداران چلسی همیشه از مربیان محبوبشان دیده‌اند؛ از مورینیو تا کونته. همین پیوند عاطفی و سابقه درخشانش در استمفوردبریج می‌تواند فضای باشگاه را آرام کند و دوباره حس تعلق ایجاد کند.

با این حال، فابرگاس قراردادی طولانی با کومو دارد و جدایی‌اش هزینه‌بر خواهد بود. از سوی دیگر، خودش هم گفته که تا زمانی که خانواده‌اش در کومو خوشحال باشند، قصد ترک این پروژه را ندارد. ایرائولا، اما آزاد است و از نظر مالی انتخاب کم‌ریسک‌تری محسوب می‌شود. در شرایطی که چلسی رکورد بزرگ‌ترین زیان تاریخ لیگ را ثبت کرده، این موضوع نمی‌تواند بی‌اهمیت باشد.

در نهایت، تصمیم میان عقل و احساس است. ایرائولا گزینه‌ای است که با ساختار فعلی باشگاه و نیاز به بازسازی فنی همخوانی دارد. فابرگاس، اما می‌تواند روح تازه‌ای به تیم تزریق کند و هواداران را دوباره با باشگاه آشتی دهد. هر دو نیازمند صبر و ثبات‌اند؛ چیزی که در استمفوردبریج کمیاب شده. اگر باشگاه واقعاً به دنبال یک انتخاب بلندمدت باشد، هر دو مسیر می‌توانند درست باشند، به شرط آنکه این بار فرصت کافی برای ساختن داده شود.