پشه ها مهمترین عامل برای انتقال بیماری مالاریا می باشند

به گزارش مجله خبری نگار، مالاریا یک بیماری جدی است که هر سال میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. در آمریکای جنوبی، این بیماری همچنان در حال گسترش است و هر سال بیش از ۶۰۰ هزار مورد گزارش می‌شود. کشور‌هایی مانند برزیل، کلمبیا، ونزوئلا بیشترین آمار را دارند.

پشه آنوفل دارلینگی؛ عامل اصلی انتقال مالاریا

اصلی‌ترین پشه‌ای که مسئول انتقال مالاریا در این منطقه است، آنوفل دارلینگی نام دارد. زمانی که این پشه فردی آلوده را نیش می‌زند، می‌تواند انگل را حمل کرده، به فرد دیگری منتقل کند.

به همین دلیل، کنترل این پشه یکی از مهم‌ترین اقدامات برای کاهش موارد مالاریا محسوب می‌شود.

پژوهشگران دانشکده بهداشت عمومی هاروارد تی. اچ. چان یک مطالعه گسترده برای درک بهتر این پشه انجام دادند. تیم تحقیقاتی بیش از ۱۰۰۰ پشه را از ۱۶ منطقه در شش کشور شامل برزیل، پرو، کلمبیا، ونزوئلا، گویان، گویان فرانسه جمع‌آوری کرد. این مناطق شامل جنگل‌ها، تالاب‌ها، مزارع، مناطق معدنی، شهر‌ها بودند.

با بررسی پشه‌ها در محیط‌های متنوع، پژوهشگران توانستند رفتار این گونه را در سراسر آمریکای جنوبی بهتر درک کنند.

بررسی کامل ژنتیکی پشه‌ها

دانشمندان به‌جای بررسی بخش‌های کوچک ژن، کل ساختار ژنتیکی این پشه را مطالعه کردند. این روش به آنها کمک کرد تا به‌وضوح تغییرات این گونه را در طول زمان مشاهده کنند.

مطالعات قبلی داده‌های محدودی داشتند، اما این روش جدید نشان داد که پشه چگونه در محیط‌های مختلف سازگار می‌شود، زنده می‌ماند. همچنین الگو‌هایی را آشکار کرد که پیش‌تر دیده نشده بودند.

این نخستین مطالعه گسترده از این نوع در قاره آمریکا است و گامی مهم به جلو محسوب می‌شود.

مقاومت پشه‌ها در برابر حشره‌کش‌ها

یکی از مهم‌ترین یافته‌های این تحقیق این است که پشه آنوفل دارلینگی در حال توسعه مقاومت در برابر حشره‌کش‌ها است. حشره‌کش‌ها مواد شیمیایی هستند که برای از بین بردن پشه‌ها، کاهش جمعیت آنها استفاده می‌شوند.

جیکوب تنسن، نویسنده اصلی مطالعه، می‌گوید: مقاومت در برابر حشره‌کش‌ها پیش‌تر فقط به‌صورت پراکنده در این گونه مشاهده شده بود، زیرا این پشه‌ها مانند برخی مناطق دیگر جهان تحت برنامه‌های سنگین استفاده از حشره‌کش‌ها قرار نداشتند.

او افزود: انتظار نداشتیم ژن‌های مرتبط با مقاومت تا این حد در حال تکامل باشند، آن هم در کشور‌های مختلف. احتمال دارد این مقاومت بیشتر به دلیل استفاده از حشره‌کش‌های کشاورزی باشد، نه صرفاً روش‌های کنترل ناقل.

این موضوع نشان می‌دهد که این پشه به‌تدریج در حال یادگیری نحوه بقا در برابر این مواد شیمیایی است. حتی مواد مورد استفاده در کشاورزی نیز می‌توانند به این روند کمک کنند.

تفاوت پشه‌ها در مناطق مختلف

این مطالعه نشان داد که پشه‌ها در همه جا یکسان نیستند. برای مثال، پشه‌های گویان تفاوت قابل توجهی با پشه‌های ونزوئلا دارند.

این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که پشه‌ها خود را با محیط محلی تطبیق می‌دهند. آنها بسته به محل زندگی، چه جنگل باشد چه شهر یا مزرعه، تغییر می‌کنند.

به همین دلیل، یک روش واحد برای کنترل آنها در همه مناطق کارآمد نیست. روشی که در یک کشور موثر است، ممکن است در کشور دیگر نتیجه ندهد.

گونه‌ای با توان سازگاری بالا

آنوفل دارلینگی بسیار انعطاف‌پذیر است و می‌تواند در محیط‌های مختلف زنده بماند. این پشه هم در مناطق طبیعی مانند جنگل‌ها زندگی می‌کند، هم در محیط‌های ساخته‌شده توسط انسان مانند شهرها، مزارع.

فعالیت‌های انسانی مانند کشاورزی، استخراج معدن نیز می‌توانند بر روند تکامل این پشه تأثیر بگذارند. این گونه به‌سرعت با این تغییرات سازگار می‌شود، به بقای خود ادامه می‌دهد، به انتشار مالاریا کمک می‌کند.

این توانایی سازگاری، آن را به یک ناقل قدرتمند، ماندگار بیماری تبدیل کرده است.

اهمیت این تحقیق در کنترل مالاریا

این مطالعه به دانشمندان کمک می‌کند درک بهتری از نحوه گسترش مالاریا در آمریکای جنوبی داشته باشند. همچنین نشان می‌دهد چرا کنترل این بیماری دشوارتر شده است.

جیکوب تنسن هشدار می‌دهد: مالاریا همچنان در آمریکای جنوبی به‌طور سرسختانه باقی مانده است و خطر تکامل گونه‌های مقاوم به دارو از انگل مالاریا وجود دارد که می‌توانند به سایر مناطق جهان گسترش یابند.

او تأکید می‌کند: این مطالعه نقش مهمی در آشکار کردن پویایی‌های تکاملی ناقل اصلی مالاریا دارد و بینش‌های جدیدی درباره زیست‌شناسی آنوفل دارلینگی ارائه می‌دهد که می‌تواند به بهبود روش‌های جلوگیری از انتقال بیماری کمک کند.

در عین حال، پژوهشگران تأکید دارند که هنوز تحقیقات بیشتری لازم است تا بتوان تغییراتی در سیاست‌های بهداشت عمومی ایجاد کرد.

دنیل نیفسی، از نویسندگان مطالعه، می‌گوید: این یک تحقیق پایه‌ای بوده است و پیش از هرگونه تغییر در سیاست‌ها، مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

آینده مبارزه با پشه‌های ناقل مالاریا

این مطالعه گامی مهم در درک بهتر مالاریا محسوب می‌شود. یک نکته روشن است: پشه‌ها ثابت نمی‌مانند و روش‌های قدیمی ممکن است با گذر زمان کارایی خود را از دست بدهند.

اکنون دانشمندان به روش‌های هوشمندتر، مؤثرتر برای کنترل این پشه‌ها نیاز دارند. هرچه شناخت ما از نحوه تغییر این گونه‌ها بیشتر شود، یافتن راه‌حل‌های قوی‌تر آسان‌تر خواهد شد.

این تحقیق همچنین مسیر مطالعات آینده درباره سایر گونه‌های پشه در قاره آمریکا را هموار می‌کند. شناخت بهتر این حشرات به دانشمندان کمک می‌کند برای چالش‌های جدید آماده باشند.

مالاریا همچنان یک مشکل جدی است، اما چنین مطالعاتی امید برای کنترل بهتر آن در آینده ایجاد می‌کنند.

نتیجه‌گیری

تکامل پشه‌های ناقل مالاریا نشان می‌دهد که مقابله با این بیماری نیازمند رویکرد‌های جدید، تطبیق‌پذیر است. بدون نوآوری، کنترل این تهدید جهانی دشوارتر خواهد شد. 

منبع:فوت و فن