سبک زندگی حتی مسیر ژن‌ها را هم هدایت میکند!

تا همین چند سال پیش، تصور می‌شد ژن‌ها سرنوشت قطعی ما را تعیین می‌کنند. اما امروز مشخص شده که سبک زندگی، به‌ویژه تغذیه، می‌تواند مسیر ژن‌ها را هدایت کند.

به گزارش مجله خبری نگار/ایلنا،علم نوظهور «اپی‌ژنتیک تغذیه‌ای» نشان می‌دهد غذا‌ها بدون تغییر DNA، رفتار ژن‌ها را تغییر می‌دهند. هر انتخاب غذایی، تصمیمی ژنتیکی است که می‌تواند سلامت قلب، مغز، خلق‌وخو و سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار دهد. با رعایت چند اصل ساده، هر لقمه می‌تواند ژن‌های مفید را فعال و ژن‌های مضر را خاموش کند.

نسیم بهشتی، کارشناس تغذیه در این باره می‌گوید: سبزیجات خانواده کلم مثل بروکلی و گل‌کلم فعالیت ژن‌های مرتبط با التهاب را کاهش می‌دهند. پلی‌فنول‌ها در چای سبز، زردچوبه و توت‌ها پاسخ ژن‌ها به استرس را تنظیم می‌کنند. حتی یک فنجان چای سبز یا یک‌تکه شکلات تلخ، پیام ژنتیکی به بدن شما می‌فرستد.

به گفته بهشتی اسید‌های چرب امگا ۳ در ماهی‌های چرب، گردو و بذر‌ها هم ژن‌های التهابی را مهار می‌کنند و سلامت قلب، مغز و خلق‌وخو را بهبود می‌بخشند.

فیبر غذایی هم با تغذیه باکتری‌های مفید روده مسیر‌های ژنتیکی مرتبط با التهاب و حساسیت به انسولین را تنظیم می‌کند. بهشتی در این باره هشدار می‌دهد: رژیم‌های کم‌فیبر و پر از غذا‌های فرآوری‌شده، بدن را وارد چرخه ژنتیکی ناسالم می‌کنند.

اپی‌ژنتیک از رحم مادر آغاز می‌شود

بهشتی با بیان این که تغذیه مادر در دوران بارداری می‌تواند ژن‌های جنین را برای سال‌ها هدایت کند، ادامه می‌دهد: تغذیه بارداری، سرمایه‌گذاری برای سلامت نسل آینده است. البته باید واقع‌بین بود؛ اپی‌ژنتیک تغذیه‌ای یک علم درحال‌رشد است. بسیاری از مطالعات انسانی هنوز در حال تکمیل‌اند. اما حجم شواهد آن‌قدر زیاد شده که نمی‌توان نقش تغذیه را در تنظیم ژن‌ها نادیده گرفت. ما قربانی ژن‌ها نیستیم؛ تا حد زیادی با انتخاب‌های غذایی‌مان آنها را هدایت می‌کنیم.

اگر بخواهیم از اپی‌ژنتیک تغذیه‌ای در زندگی روزمره استفاده کنیم، چند اصل کلیدی داریم:

تنوع غذایی گیاهی، مصرف منظم منابع امگا ۳، فیبر کافی، کاهش غذا‌های فوق فرآوری شده و توجه ویژه به تغذیه در دوره‌های حساس زندگی. اینها شاید توصیه‌های ساده‌ای به نظر برسند، اما در سطح سلولی و ژنتیکی، پیام‌های عمیقی به بدن می‌فرستند.

در نهایت، اپی‌ژنتیک تغذیه‌ای به ما یادآوری می‌کند که غذا فقط چیزی برای سیرشدن نیست؛ هر لقمه می‌تواند یک تصمیم ژنتیکی باشد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری