ناسا برای جلوگیری از سوختن یک تلسکوپ ۲۰ ساله، آن را منجمد کرد

به گزارش مجله خبری نگار، این تصمیم که چهارشنبه گذشته توسط آژانس اعلام شد، با هدف کاهش سرعت کاهش مداری تلسکوپ با کاهش حرکت بیش از حد آن، که اثرات کشش جوی را تشدید می‌کند، اتخاذ شده است. این توقف موقت در راستای آماده‌سازی برای یک ماموریت نجات برنامه‌ریزی‌شده در تابستان امسال است که تلسکوپ را به ارتفاع بالاتری می‌برد تا از ادامه فعالیت آن اطمینان حاصل شود.

در ۱۱ فوریه، رصدخانه سویفت ما به طور موقت اکثر عملیات علمی خود را به حالت تعلیق درآورد تا نیروی پسای جوی را کاهش داده و روند زوال مداری فضاپیما را کند کند. این امر به افزایش زمان حضور آن در مدار، در انتظار یک ماموریت تقویت مجدد در تابستان امسال، کمک خواهد کرد. 

یک تلسکوپ ۲۰ ساله در یک ماموریت خارق‌العاده

تلسکوپ سویفت از زمان پرتابش در نوامبر ۲۰۰۴ با موشک دلتا ۷۳۲۰، زندگی خود را وقف مطالعه‌ی قدرتمندترین انفجار‌های کیهانی که به عنوان انفجار‌های پرتو گاما شناخته می‌شوند، کرده است. به لطف سه تلسکوپ خود، داده‌های ارزشمندی درباره‌ی کیهان در طول موج‌های مرئی، فرابنفش، پرتو ایکس و پرتو گاما جمع‌آوری کرده است.

در شرایط عادی، سویفت به سرعت در مدار خود می‌چرخید تا چندین هدف، به ویژه انفجار‌های پرتو گامای گذرا که تقریباً روزانه رخ می‌دهند را رصد کند. با این حال، با تعلیق عملیات، بردلی سینکو، محقق اصلی ماموریت، توضیح داد که تلسکوپ اختصاص داده شده به رصد انفجار‌ها به کار خود ادامه خواهد داد، اما این فضاپیما دیگر برای رصد اهداف اضافی با تلسکوپ‌های دیگر خود در مدار قرار نخواهد گرفت.

چرا سوئیفت اکنون با خطر مواجه است؟

مانند تمام ماهواره‌ها، سوئیفت به تدریج در طول زمان ارتفاع خود را از دست می‌دهد. اما افزایش اخیر فعالیت خورشیدی مشکل دیگری را ایجاد کرده است و به طور غیرمنتظره‌ای نیروی جاذبه جوی را تشدید می‌کند. طبق محاسبات ناسا، اگر این روند ادامه یابد، ۵۰ درصد احتمال وجود دارد که این تلسکوپ تا اواسط سال ۲۰۲۶ به طور غیرقابل کنترلی دوباره وارد جو شود.

برای نجات از این وضعیت، ناسا با یک استارتاپ مستقر در آریزونا به نام Katalyst Space Technologies قرارداد بست و ۳۰ میلیون دلار به آن اعطا کرد تا یک فضاپیمای نجات به نام "Link" بسازد. قرار است این فضاپیما ژوئن آینده پرتاب شود تا با سویفت ملاقات کند و آن را به مداری پایدارتر هدایت کند.

اما موفقیت این ماموریت مستلزم آن است که میانگین ارتفاع سویفت حداقل ۳۰۰ کیلومتر باقی بماند. مشکل این است که میانگین ارتفاع آن تا اوایل فوریه به زیر ۴۰۰ کیلومتر کاهش یافته و همچنان در حال کاهش است. اینجاست که توقف عملیات علمی مطرح می‌شود تا این کاهش سرعت کاهش یابد و به تلسکوپ فرصتی داده شود تا ارتفاع مورد نیاز را تا زمان عملیات نجات حفظ کند.

سینکو می‌گوید: «ما در حال حاضر در حال انتقال به این حالت عملیاتی هستیم تا بهترین حاشیه امن ممکن را برای بقا به سوئیفت بدهیم.»

منبع: گیزمودو