به گزارش مجله خبری نگار، تحقیقات جدید ارائه شده در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابت در هامبورگ آلمان و منتشر شده در مجله Diabetes Therapy نشان میدهد که آستانه تشخیصی برای دیابت نوع ۲ در زنان زیر ۵۰ سال باید کمتر باشد. زیرا از دست دادن طبیعی خون از طریق قاعدگی میتواند بر مدیریت قند خون آنها تأثیر بگذارد.
به نظر میرسد زنان در سنین پایینتر مبتلا به دیابت نوع ۲ نسبت به مردان نرخ مرگ و میر بیشتری دارند. مکانیسمهای زیربنایی همچنان نامشخص است، با این حال، مشخص است که زنان به طور متوسط در سنین بالاتری نسبت به مردان با دیابت نوع ۲ تشخیص داده میشوند.
در این مطالعه جدید، نویسندگان بررسی کردند که آیا یکی از عوامل موثر در این تشخیص دیرهنگام ممکن است تفاوت جنسیتی در سطوح هموگلوبین گلیکوزیله به دلیل جایگزینی هموگلوبین مرتبط با از دست دادن خون قاعدگی باشد.
هموگلوبین گلیکوزیله یک شکل از هموگلوبین است که عمدتاً برای اندازهگیری شناسایی غلظت قند خون متوسط در طول دورههای طولانی مدت است. این اتفاق در یک مسیر قندی شدن غیر آنزیمی با قرارگیری در معرض هموگلوبین به گلوکز پلاسما تشکیل میشود.
با توجه به اینکه تشخیص دیابت نوع ۲ نیز بر اساس هموگلوبین گلیکوزیله است، استفاده از همان محدوده مرجع بدون در نظر گرفتن سن و جنس، منجر به عدم تشخیص دیابت نوع ۲ در زنان میشود زمانی که پیش از یائسگی یک نقطه کمی پایینتر برای دیابت نوع ۲ برای زنان مناسبتر به نظر میرسد.
بر اساس این مشاهدات، نویسندگان کاهش آستانه تشخیص دیابت از ۴۸ میلی مول در مول به ۴۶ میلی مول در مول برای زنان زیر ۵۰ سال تخمین زدند.
برای زنان، دیابت یک عامل خطر قویتر برای بیماریهای قلبی عروقی نسبت به مردان است. زنان مبتلا به دیابت ۳۵ تا ۵۹ ساله بالاترین خطر مرگ قلبی عروقی را در تمام گروههای سنی و جنسی دارند.
علاوه بر این، در مدیریت عوامل خطر قلبی عروقی بین مردان و زنان، از جمله در گروههای پرخطر مانند زنان مبتلا به دیابت، تفاوت وجود دارد. زنان کمتر از مردان تحت درمان و مداخلات کاهش خطر قلبی عروقی هستند که توسط دستورالعملهای بین المللی در مورد دیابت توصیه شده است. علاوه بر این، مطابقت با دارو یا نسخه برای درمان عوامل خطر قلبی عروقی در زنان کمتر از مردان مبتلا به دیابت است.
نویسندگان میگویند که مجموع این عوامل در کنار هم به این معنی است که تشخیص به موقع دیابت نوع ۲ و شروع درمان پیشگیرانه این پتانسیل را دارد که خطر قلبی عروقی را در طول زندگی بهبود بخشد و کیفیت و امید به زندگی طولانیتر را در زنان تسهیل کند.
پزشکان توصیه میکنند که بیماران دیابتی به عنوان روشی برای مدیریت سطح گلوکز خون خود، در فعالیت بدنی منظم شرکت کنند. افزایش سطح گلوکز خون میتواند افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ را در معرض خطر بیماری قلبی، اختلال بینایی و بیماری کلیوی قرار دهد.
مداخلات سبک زندگی، مانند رژیم غذایی سالم و برنامه فعالیت بدنی منظم، روشهایی برای مدیریت دیابت هستند. پیش از این دانشمندان کشف کرده بودند که بیماران دیابتی نوع ۲ که بعد از ظهرها فعالیت بدنی دارند، کاهش بیشتری در قند خون خود تجربه خواهند کرد. علاوه بر این دانشمندان متوجه شدند که درمان با آسپرین خطر ابتلا به دیابت را کاهش میدهد و با توجه به شیوع دیابت نوع دوم در میان سالمندان باید روی پتانسیل عوامل دارویی مانند آسپرین در پیشگیری از این نوع دیابت مطالعه بیشتری کرد.