دانشمندان نشان داده‌اند که بغل کردن چگونه بر سلامت تأثیر می‌گذارد

به گزارش مجله خبری نگار، در روز ولنتاین، دانشمندان اهمیت محبت فیزیکی را نه تنها برای عشق، بلکه برای سلامتی نیز به ما یادآوری کردند. به گزارش The Conversation، بوسه، آغوش، لمس کردن و حتی گرفتن دست یکدیگر نه تنها شادی می‌آورد، بلکه فواید قابل توجهی برای سلامت جسمی و روانی نیز به همراه دارد.

دانشمندان تأیید می‌کنند که محبت فیزیکی یکی از راه‌های اصلی ابراز صمیمیت بین زوجین است. تحقیقات نشان می‌دهد که افراد در روابط عاشقانه، صمیمیت لمسی بیشتری نسبت به روابط دوستانه تجربه می‌کنند. به عنوان مثال، ما به راحتی به شریک زندگی خود اجازه می‌دهیم تا قسمت‌هایی از بدن را که برای دوستان یا آشنایان ممنوع است، لمس کند. علاوه بر این، حتی لمس کردن یک فرد محبوب نیز متفاوت است - در آزمایش‌ها، شرکت‌کنندگان دست شریک زندگی خود را آهسته‌تر و ملایم‌تر از دست یک دوست یا غریبه نوازش می‌کردند، که این امر باعث ایجاد احساسات لذت‌بخش‌تر و حتی شهوانی‌تری می‌شد.

صمیمیت فیزیکی منظم بین زوجین فواید مثبتی برای سلامتی دارد. لمس، مانند ماساژ، به بهبود خواب، کاهش فشار خون و مبارزه با خستگی کمک می‌کند. لمس درمانی به ویژه در مبارزه با درد، افسردگی و اضطراب مؤثر است.

اما این محبت در روابط است که قوی‌ترین تأثیر را دارد. زوج‌هایی که قبل از خواب همدیگر را در آغوش می‌گیرند، صبح‌ها حال و هوای بهتری دارند که باعث می‌شود تعاملاتشان شادتر باشد. علاوه بر این، صمیمیت فیزیکی بعد از رابطه جنسی و بوسه‌های ساده، رضایت از رابطه را افزایش داده و سلامت روان را بهبود می‌بخشد. جالب اینجاست که حتی در طول مشاجرات، بغل کردن به کاهش احساسات منفی کمک می‌کند.

لمس همچنین حس امنیت ایجاد می‌کند. در یک آزمایش، دانشمندان دریافتند زنانی که دست شریک زندگی خود را می‌گیرند، فعالیت کمتری در مناطقی از مغز که با ترس مرتبط است، نشان می‌دهند. حتی تصور ساده لمس شدن توسط یکی از عزیزان به آنها کمک می‌کند تا از عهده کار‌های دشوار برآیند.

برعکس، فقدان لمس منجر به وخامت سلامت روان می‌شود. تحقیقات نشان داده است که در طول همه‌گیری، وقتی افراد فرصت صمیمیت فیزیکی را از دست دادند، بسیاری از آنها بدتر شدن افسردگی و اضطراب را تجربه کردند؛ و برای زوج‌ها، کاهش محبت فیزیکی منجر به وخامت روابط، استرس و تنهایی شد.

دانشمندان توضیح می‌دهند که نزدیکی لمسی، مراکز لذت مغز را فعال می‌کند، خلق و خو را بهبود می‌بخشد و اعتماد بین زوجین را تقویت می‌کند. این امر به لطف هورمون اکسی توسین، که به عنوان "هورمون نوازش" شناخته می‌شود، رخ می‌دهد. علاوه بر این، محبت سطح کورتیزول، هورمون استرس، را کاهش می‌دهد و احساس فیزیکی درد را کم می‌کند. حتی یک ماساژ ده دقیقه‌ای از طرف شریک زندگی به بدن کمک می‌کند تا با استرس کنار بیاید.

با این حال، مهم است به یاد داشته باشید که همه با لمس کردن راحت نیستند. برخی از افراد، به ویژه کسانی که با صمیمیت عاطفی مشکل دارند، ممکن است از تماس فیزیکی حتی با یک فرد عزیز خودداری کنند. برعکس، افرادی که سبک دلبستگی اضطرابی دارند اغلب احساس کمبود محبت می‌کنند. در نظر گرفتن این تفاوت‌ها مهم است، زیرا زوج‌هایی که ترجیحات مشابهی برای صمیمیت فیزیکی دارند، احساس شادی و ارتباط بیشتری می‌کنند.