تنهایی، اختلال حافظه را در افراد مبتلا به فشار خون بالا و افسردگی تهدید می‌کند

انزوای اجتماعی بسته به ویژگی‌های ژنتیکی و وضعیت سلامت می‌تواند اثرات متفاوتی بر مغز داشته باشد. این نتیجه‌ای است که دانشمندان موسسه فعالیت عصبی عالی و نوروفیزیولوژی آکادمی علوم روسیه، که اثرات تنهایی طولانی مدت را در موش‌های آزمایشگاهی مطالعه کردند، به آن دست یافتند. شدیدترین تغییرات در حیوانات مبتلا به فشار خون مادرزادی مشاهده شد: آنها در وظایف حافظه عملکرد بدتری داشتند، وزن کم کردند و علائم التهاب مغز را نشان دادند.

به گزارش مجله خبری نگار، این آزمایش شامل ۱۱۰ موش از سه نژاد بود: حیوانات سالم، افراد مستعد به رفتار افسردگی و موش‌هایی با فشار خون بالای مادرزادی. نیمی از حیوانات تقریباً به مدت چهار ماه از سایر موش‌ها جدا شدند، در حالی که بقیه به صورت گروهی زندگی می‌کردند. پس از آن، محققان حافظه فضایی موش‌ها را با استفاده از یک ماز آزمایش کردند و همچنین وضعیت بافت عصبی در هیپوکامپ، ناحیه‌ای از مغز که مسئول حافظه و جهت‌گیری فضایی است، را بررسی کردند.

نتایج نشان داد که اثرات انزوا بسته به ویژگی‌های فرد متفاوت است. موش‌های سالم هیچ التهاب یا از دست دادن نورون قابل توجهی نشان ندادند، در حالی که حیوانات مبتلا به فشار خون بالا تقریباً ۱۰ درصد کاهش وزن را تجربه کردند و فعالیت ژن‌های مرتبط با التهاب دو تا چهار برابر افزایش یافت. دانشمندان معتقدند که عملکرد سلول‌های ایمنی مغز نقش مهمی در پاسخ به تنهایی دارد.

میخائیل استپانیچف، رهبر این پروژه و دکترای علوم زیستی و محقق برجسته در آزمایشگاه بیوشیمی عملکردی سیستم عصبی در موسسه فعالیت عصبی عالی و نوروفیزیولوژی آکادمی علوم روسیه، به ایزوستیا گفت: «داده‌های ما نشان می‌دهد که پیشینه ژنتیکی نقش مهمی در چگونگی تأثیر انزوای اجتماعی بر پیری مغز دارد.»

به گفته وی، محققان قصد دارند بیشتر مشخص کنند که آیا تغییرات شناسایی شده پس از بازگشت حیوانات به گروه قابل برگشت هستند و آیا درمان التهاب عصبی کمکی خواهد کرد یا خیر.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری