سرقت ۶.۳ میلیارد دلاری از بایننس؛ هکرها چطور بدون شکستن قفل کیف پول‌ها، میلیاردها دلار دزدیدند؟

به گزارش مجله خبری نگار، در یکی از بزرگ‌ترین حملات سایبری تاریخ، هکر‌ها موفق شدند حدود ۶.۳ میلیارد دلار رمزارز را از کیف پول‌های بایننس، بزرگ‌ترین صرافی رمزارزی جهان، خارج کنند؛ سرقتی که بخش عمده آن تنها در حدود ۲۰ دقیقه اتفاق افتاد و رکورد حمله به صرافی بای‌بیت را هم پشت سر گذاشت. اما ماجرا فقط به سرقت میلیارد‌ها دلار ختم نمی‌شود؛ مهاجمان ظاهراً به‌جای شکستن قفل کیف پول‌ها، راهی برای دستکاری سیستمی پیدا کرده‌اند که اجازه انتقال دارایی‌ها را صادر می‌کند.

ماجرا از پنجشنبه ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ (۷ آبان ۱۴۰۵) آغاز شد؛ زمانی که تراکنش‌های غیرمجاز از کیف پول‌های گرم بایننس در چند شبکه بلاک‌چینی شروع به خروج کردند. بررسی شرکت تحلیل بلاک‌چین «تی‌آر‌ام لبز» نشان می‌دهد مهاجمان در مجموع حدود ۶.۳۶ میلیارد دلار دارایی را از کیف پول‌های بایننس در ۱۰ شبکه مختلف خارج کرده‌اند. بخش عمده این انتقال‌ها در فاصله کوتاهی انجام شد و شبکه‌هایی مانند اتریوم، بیت‌کوین، ترون، سولانا و ریپل را درگیر کرد.

اما نقطه حساس ماجرا، شیوه نفوذ مهاجمان بود. بررسی اولیه بایننس نشان می‌دهد احتمالاً لپ‌تاپ یکی از مهندسان بخش توسعه و عملیات این شرکت به خطر افتاده و مهاجمان از این مسیر به یک محیط داخلی دسترسی پیدا کرده‌اند. به گفته بایننس، این دسترسی امکان ثبت تراکنش‌های برداشت غیرمجاز را فراهم کرده است. شرکت اعلام کرده تاکنون شواهدی از افشای کلید‌های خصوصی کیف پول‌ها پیدا نکرده است.

این تفاوت اهمیت زیادی دارد: برای انتقال رمزارز از یک کیف پول، صرفاً دانستن محل نگهداری دارایی کافی نیست؛ سیستم باید تراکنش را نیز تأیید و امضا کند. به نظر می‌رسد مهاجمان به‌جای سرقت مستقیم کلیدها، به زیرساختی دسترسی پیدا کرده‌اند که این تأیید را انجام می‌دهد. به زبان ساده، آنها لزوماً قفل گاوصندوق را نشکستند؛ بلکه توانستند سیستم صادرکننده اجازه باز شدن آن را فریب دهند.

رد پول‌ها به کجا رسید؟

بعد از انتقال دارایی‌ها، رقابت دیگری آغاز شد: هکر‌ها تلاش کردند رمزارز‌های سرقت‌شده را به دارایی‌هایی تبدیل کنند که امکان مسدودسازی آنها دشوارتر است. در مقابل، شرکت‌های فعال در حوزه رمزارز و صادرکنندگان استیبل‌کوین‌ها برای متوقف کردن انتقال پول‌ها وارد عمل شدند.

طبق بررسی شرکت‌های تحلیل بلاک‌چین، حدود ۲.۷ تا ۳ میلیارد دلار از دارایی‌های مرتبط با این حمله مسدود شده است. شرکت‌هایی مانند تتر و سیرکل نیز بخشی از دارایی‌های مرتبط با حمله را در شبکه‌های خود مسدود کردند. با این حال، مسدود شدن دارایی‌ها به معنای بازگشت قطعی آنها به بایننس نیست و بخشی از پول‌ها همچنان در اختیار مهاجمان قرار دارد.

ردپای هکر‌های کره شمالی

شرکت‌های تحلیل بلاک‌چین، از جمله تی‌آر‌ام لبز و چینالیسیس، انگشت اتهام را به سمت گروه هکری تریدر تریتر، مرتبط با کره شمالی، گرفته‌اند. این شرکت‌ها شباهت‌هایی میان شیوه اجرای حمله به بایننس و عملیات‌های قبلی این گروه، از جمله سرقت ۱.۵ میلیارد دلاری از صرافی بای‌بیت در فوریه ۲۰۲۵ (بهمن ۱۴۰۳)، شناسایی کرده‌اند. البته بایننس هنوز هویت عاملان حمله را به‌طور قطعی تأیید نکرده است.

واکنش بازار چه بود؟

واکنش بازار به این سرقت هم سریع بود. قیمت بیت‌کوین به زیر ۷۷ هزار دلار سقوط کرد، اتریوم تا محدوده ۲۲۰۰ دلار پایین آمد و توکن بایننس کوین (بی‌ان‌بی) نیز به زیر ۷۰۰ دلار رسید. هم‌زمان با سقوط قیمت رمزارزها، حدود ۱.۵ میلیارد دلار از معاملات اهرمی سرمایه‌گذاران به‌دلیل افزایش زیان، به‌صورت خودکار بسته شد. بایننس نیز برای کنترل شرایط، واریز و برداشت دارایی‌ها را متوقف کرد و وعده داد تمام خسارت کاربران را از محل صندوق بیمه اضطراری «سافو» و منابع مالی شرکت جبران کند.

با این حال، میزان خسارت احتمالی همچنان بسیار بیشتر از منابع صندوق بیمه است. بر اساس برآورد چینالیسیس، حتی پس از مسدودسازی بخشی از دارایی‌های سرقت‌شده، حدود ۳.۴ میلیارد دلار ممکن است همچنان از دسترس خارج بماند؛ رقمی که بیش از سه برابر سرمایه یک میلیارد دلاری صندوق سافو است. بایننس اعلام کرده برداشت دارایی‌ها را به‌تدریج از سر می‌گیرد. تا آن زمان، کاربران برای دسترسی به موجودی خود باید منتظر بازگشت خدمات صرافی بمانند.

این رکوردشکنی تنها ۱۴ ماه پس از بزرگ‌ترین سرقت قبلی بازار رمزارز‌ها اتفاق افتاد. در فوریه ۲۰۲۵ (بهمن ۱۴۰۳)، صرافی بای‌بیت هدف حمله‌ای قرار گرفت که طی آن حدود ۱.۵ میلیارد دلار اتریوم به سرقت رفت. نکته قابل‌توجه این بود که مهاجمان مستقیماً به زیرساخت بای‌بیت نفوذ نکردند، بلکه از مسیر یکی از شرکای این صرافی وارد شدند.

در آن حمله، مهاجمان با استفاده از مهندسی اجتماعی، لپ‌تاپ یکی از توسعه‌دهندگان کیف پول سیف را آلوده کردند و از این طریق توانستند کد مخربی را در زیرساخت ابری آمازون این شرکت قرار دهند. کد مخرب تنها دو دقیقه پس از سرقت حذف شد؛ اما انتقال دارایی‌ها انجام شده بود. اف‌بی‌آی چند روز بعد کره شمالی را مسئول این عملیات معرفی کرد و نام «تریدر تریتر» را برای این کارزار هکری به کار برد.

بزرگ‌ترین هک تاریخ رمزارز چه چیزی را آشکار کرد؟

سرقت بایننس بار دیگر نشان داد که امنیت بازار رمزارز‌ها فقط به فناوری بلاک‌چین یا محافظت از کلید‌های خصوصی وابسته نیست. حتی اگر خود شبکه بلاک‌چین بدون نقص کار کند، نفوذ به سیستم‌های داخلی یک صرافی می‌تواند میلیارد‌ها دلار دارایی را در معرض خطر قرار دهد.

در واقع، مهاجمان برای سرقت این حجم از دارایی لزوماً نیازی به شکستن امنیت خود بلاک‌چین نداشتند؛ کافی بود به بخشی از زیرساخت دسترسی پیدا کنند که اختیار انتقال پول را در دست دارد. همین مسئله، حمله به بایننس را فراتر از یک سرقت بزرگ و به هشداری جدی برای کل صنعت رمزارز تبدیل کرده است.