یک متخصص غدد، شاخص‌های سلامت متابولیک را بعد از ۴۰ سالگی نام برد

به گزارش مجله خبری نگار، بعد از ۴۰ سالگی، خطر اختلالات متابولیک افزایش می‌یابد، اما ممکن است برای مدت طولانی خود را نشان ندهند: فرد احساس خوبی دارد، سطح فعالیت معمول خود را حفظ می‌کند و هیچ علامتی را متوجه نمی‌شود. با این حال، وزن طبیعی بدن تضمین کننده عدم وجود اختلالات متابولیسم کربوهیدرات نیست و وزن اضافی به تنهایی نشان دهنده مشکلات متابولیک نیست. به همین دلیل، بعد از ۴۰ سالگی، نظارت بر گلوکز، چربی‌ها، فشار خون و دور کمر، حتی اگر هیچ چیز شما را آزار ندهد، مهم است. آنتونینا خداشینسکایا، متخصص غدد درون ریز در سازنده سیستم نظارت مداوم بر گلوکز لومیفلکس، به ایزوستیا گفت.

این متخصص توضیح داد: «سلامت متابولیک حالتی از سلامت است که در آن بدن به طور مؤثر انرژی را مصرف و ذخیره می‌کند، سطح گلوکز را تنظیم می‌کند، چربی‌ها را پردازش می‌کند و فشار خون طبیعی را حفظ می‌کند.»

به گفته او، این موضوع باید بر اساس ترکیبی از عوامل ارزیابی شود: سطح گلوکز و چربی، فشار خون، توزیع چربی، فعالیت، رژیم غذایی، استرس، خواب و وراثت. اختلالات متابولیک خطر ابتلا به دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی عروقی و بیماری کبد چرب را افزایش می‌دهند، بنابراین تشخیص زودهنگام تغییرات، فرصت‌های بیشتری را برای تنظیم سبک زندگی و در صورت لزوم، شروع درمان قبل از بروز عوارض فراهم می‌کند.

اولین شاخص گلوکز است. این منبع اصلی انرژی است و انسولین به بافت‌ها کمک می‌کند تا از آن استفاده کنند. اگر حساسیت به انسولین کاهش یابد، بدن برای حفظ سطح طبیعی گلوکز با مشکل مواجه می‌شود که در نهایت منجر به پیش‌دیابت می‌شود. در مراحل اولیه، علائم اغلب وجود ندارند، بنابراین پس از ۴۰ سالگی، مهم است که در مورد نیاز به آزمایش با پزشک مشورت کنید.

شاخص دوم، پروفایل لیپیدی است که به ارزیابی متابولیسم چربی و خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی کمک می‌کند. افزایش سطح LDL در تشکیل پلاک‌های آترواسکلروتیک نقش دارد و با گذشت زمان، خطر حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش می‌دهد، در حالی که تری گلیسیرید اضافی می‌تواند با مقاومت به انسولین مرتبط باشد. پزشک این شاخص‌ها را بر اساس سایر عوامل خطر تفسیر می‌کند.

شاخص سوم فشار خون است. این بیماری می‌تواند برای مدت طولانی بدون علامت باقی بماند، اما می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد. بنابراین، اندازه‌گیری‌های منظم به تشخیص افزایش فشار خون کمک می‌کند که نمی‌توان آن را به طور قابل اعتمادی با توجه به احساس شما ارزیابی کرد.

معیار چهارم، دور کمر است. وزن بدن منعکس کننده ترکیب بدن نیست: با کاهش فعالیت، توده عضلانی می‌تواند کاهش و درصد چربی بدن می‌تواند افزایش یابد، حتی اگر مقیاس تغییر نکند. بنابراین، دور کمر مهم است، نه فقط وزن. چربی احشایی - بافت چربی که اندام‌های شکمی را احاطه کرده است - به ویژه مهم است. چربی احشایی اضافی با کاهش حساسیت به انسولین، افزایش سطح گلوکز و تغییرات نامطلوب چربی مرتبط است.

خداشینسکایا خاطرنشان کرد: «اندازه‌گیری دور کمر به طور غیرمستقیم به ارزیابی تجمع چربی در ناحیه شکم کمک می‌کند، اما میزان بافت چربی احشایی را به طور دقیق تعیین نمی‌کند.»

حفظ سلامت متابولیک نیازمند ترکیبی از عادت‌ها است، نه یک محصول یا ورزش واحد. اول و مهمتر از همه، ترکیب پیاده‌روی و سایر ورزش‌های هوازی با تمرینات قدرتی مهم است که باعث حفظ توده عضلانی می‌شود. عضلات به طور فعال از گلوکز استفاده می‌کنند، بنابراین ورزش حساسیت به انسولین را حفظ می‌کند. در رژیم غذایی خود، روی فیبر و پروتئین تمرکز کنید و مصرف قند اضافه شده، نوشیدنی‌های شیرین، غذا‌های بسیار فرآوری شده، نمک و چربی‌های اشباع شده را محدود کنید.

رژیم‌های غذایی سخت معمولاً غیرضروری هستند - یک رژیم غذایی متعادل مهم‌تر است. خواب کافی و مدیریت استرس نیز مهم هستند: کمبود خواب مزمن بر اشتها، حساسیت به انسولین و تنظیم گلوکز تأثیر می‌گذارد. اگر شاخص‌های شما از حد معمول منحرف شده‌اند، خود را به تنظیمات غذایی محدود نکنید - پزشک می‌تواند به تعیین علت و تجویز درمان کمک کند.

در دوم اکتبر، الکساندر فارمانوف، متخصص غدد درون‌ریز در کلینیک المپ MARS، خاطرنشان کرد که دیابت نوع ۲ در جوانان می‌تواند بدون علامت باشد و عفونت‌های مکرر پوست و غشای مخاطی، بهبود آهسته زخم، خواب‌آلودگی پس از غذا خوردن و آکانتوز نیگریکانس - تیره شدن چین‌های پوستی روی گردن، آرنج و زیر بغل - نیاز به آزمایش قند خون دارند. او توضیح داد که افزایش دیابت در بین جوانان نشان دهنده تغییر محیط است: سبک زندگی بی‌تحرک، استرس و مصرف کالری بالا، لوزالمعده را حتی قبل از ۴۰ سالگی تخلیه می‌کند.