کمبود ویتامین C چه آسیبی به مغز میزند؟

یک بررسی جدید نشان می‌دهد که میزان‌های پایین ویتامین C خون با حجم و اتصالات کمتر ماده خاکستری مغز در دوران سالمندی مرتبط است.

به گزارش مجله خبری نگار/بهداشت نیوز، مغز ما مانند سایر اعضای بدن با افزایش سن طبیعی بدن پیر می‌شود. مغز از نظر ساختاری مغز حجم ماده خاکستری خود را از دست می‌دهد – ماده خاکستری ناحیه‌ای از مغز است که برای پردازش اطلاعات، حرکت و کنترل احساسات شناخته می‌شود؛ بنابراین این تغییر می‌تواند انجام برخی عملکرد‌ها مانند ایجاد خاطرات جدید و انجام چند کار همزمان را برای مغز دشوارتر کند.

علاوه بر این، مغز دچار تغییراتی در نورون‌ها (سلول‌های عصبی) و ناقل‌های عصبی خود می‌شود که می‌تواند بر اتصال مغز و نحوه دریافت و ارسال ارتباطات تأثیر بگذارد.

پژوهشگران در این مطالعه نمونه‌های خون و اسکن‌های‌ام‌آرآی حدود ۲۰۰۰ بزرگسال ژاپنی بالای ۶۴ سال را تجزیه و تحلیل کردند. دانشمندان حجم ماده خاکستری و سفید مغز شرکت‌کنندگان و سطح ویتامین C پلاسمای خون را اندازه‌گیری کردند.

ویتامین C یک آنتی‌اکسیدان حیاتی است و غلظت آن در مغز (مایع مغزی نخاعی) بیش از دو برابر خون است. مغز در برابر استرس اکسیداتیو بسیار آسیب‌پذیر است و آنتی‌اکسیدان‌های غذایی به طور قابل توجهی در محافظت از نورون‌ها در برابر آسیب اکسیداتیو و حفظ عملکرد کلی نورون‌ها نقش دارند

پژوهشگران دریافتند که شرکت‌کنندگان در مطالعه با سطح ویتامین C پلاسمای خون پایین‌تر، به طور منظم حجم ماده خاکستری پایین‌تر و همچنین اتصال کمتری در شبکه پیش‌فرض مغز دارند.

کاهش حجم ماده خاکستری عموماً نشان دهنده آتروفی مغز و از دست دادن شدید نورون‌هاست. علاوه بر این، شبکه پیش‌فرض یک شبکه کلیدی برای عملکرد‌های شناختی مانند حافظه است و اتصال کمتر آن یک تظاهر بالینی اولیه شناخته شده از اختلال شناختی است.»

بنابراین، حفظ سطح مطلوب ویتامین C ممکن است به طور بالقوه نقش حمایتی در کاهش زوال شناختی مرتبط با سن و حفظ یکپارچگی طبیعی شبکه مغز داشته باشد.

البته از آنجایی که این مطالعه مقطعی است، یافته‌های آن فقط می‌توانند یک ارتباط یا همبستگی را نشان دهند، نه یک رابطه علت و معلولی.

این پژوهشگران در گام بعدی می‌خواهند تحقیقات طولی برای مشاهده تغییرات زمانی در مغز انجام دهند- به طور خاص، اینکه چگونه تغییرات سطح ویتامین C پلاسما در طول زمان بر ساختار‌های مغز و مسیر‌های شناختی تأثیر می‌گذارد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری