وضعیت درحال تکوین هرمز؛ چهار سیاست دشمن در قبال تنگه هرمز

دشمن و طرف‌های ذی‌نفع با ایجاد خطوط لوله و کردیدور‌های انرژی درپی کاستن از اهمیت هرمز هستند، اما هرمز تنها یک محل عبور نیست، بلکه پیرامون آن محل تولید انرژی و محل استقرار شرکت‌های اقتصادی و مالی است که هر آتشی در تنگه قابل سرایت به آنهاست.

به گزارش مجله خبری نگار، چهار سیاست دشمن در قبال تنگه هرمز:

۱. جنگ فرصت و مشروعیت تسلط ایران بر تنگه هرمز را ایجاد کرد و اعمال زور دشمن نتوانست این سلطه را بشکند.

۲. محاصره دریایی، ایران را به سمت تفاهم برد، اما نه تنها سلطه ایران را تضعیف نکرد بلکه با آوردن نقش تهران در تعیین سازوکار فعالیت تنگه بر روی کاغذ، تسلط بر آن را وارد مسائل حقوقی کرد.

۳. زد و خورد‌های نظامی برای هدف قرار دادن تجهیزات و نیرو‌های پایش کننده تنگه هرمز در دوره آتش‌بس موثر واقع نشده‌اند.

۴. علی‌رغم راه‌اندازی کریدور عمانی که در درون خود چرخش و موضع‌گیری ضدایرانی مسقط را داشت، این مسیر با هدف‌گیری‌های پهپادی ناکام ماند.

هرچهار سیاست در رسیدن به هدف نهایی ناکام ماندند.

اعمال فشار نظامی، تهدید زیرساخت‌ها و محاصره هیچ‌کدام قادر به شکستن و تضعیف تسلط ایران بر تنگه هرمز نشده‌اند.

همچنین در جنگ اخیر خطوط لوله بندر ینبع عربستان در دریای سرخ و فجیره امارات در دریای عمان که هردو برای دور زدن هرمز طی دهه‌های اخیر شکل گرفته بودند، هدف قرار گرفته تا انسدادپذیری آنها نیز آشکار شود.

باید در نظر داشت هر طرحی برای دور زدن هرمز نیاز به زمانی قابل توجه دارد و در آن صورت نیز در میادین، بنادر و کریدور‌های زمینی قابل آسیب است؛ ایران نباید به این بهانه که استفاده از هرمز باعث آسیب به آن می‌شود، دچار خودآسیبی در بهره‌گیری از تنگه شود. دشمن اگر قادر به رهایی از آن بود، دست کم دو الی سه دهه برای آن فرصت داشت و نتوانست.

زمزمه‌هایی در درون کشور شنیده می‌شود که درحال تکرار این گزاره کلیشه‌ای‌اند که می‌گوید "استفاده مداوم از یک اهرم آن را دچار فرسایش می‌کند. "

این گزاره زیباست و در برخی موارد صادق، اما نمی‌توان با آن همه چیز را سنجید. از طرفی، اگر واقعا استفاده مداوم از یک ابزار باعث فرسایش آن می‌شود، راهکار توسعه اهرم هاست نه تبلیغ عدم استفاده از یک اهرم موثر.

منبع: فرهیختگان

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری