پزشکان تنهایی را به عنوان یک بیماری شناخته‌اند

تنهایی یک وضعیت دردناک است که ضرر آن برای بدن انسان کمتر از سیگار کشیدن یا چاقی نیست. جدی بودن این مشکل با این واقعیت نشان داده می‌شود که پزشکان خارجی قبلاً تنهایی را به عنوان یک بیماری به رسمیت شناخته‌اند. به گفته نشریه آلمانی هایزه، درمان‌هایی برای آن وجود دارد.

به گزارش مجله خبری نگار، تنهایی یک وضعیت دردناک است که ضرر آن برای بدن انسان کمتر از سیگار کشیدن یا چاقی نیست. جدی بودن این مشکل با این واقعیت نشان داده می‌شود که پزشکان خارجی قبلاً تنهایی را به عنوان یک بیماری به رسمیت شناخته‌اند. به گفته نشریه آلمانی هایزه، درمان‌هایی برای آن وجود دارد.

محققان آزمایشگاه دینامیک مغز در دانشگاه شیکاگو (ایالات متحده) می‌گویند: «تنهایی برای سلامتی کاملاً مضر است. افراد تنها علائم افسردگی شدید را نشان می‌دهند و همچنین از مشکلات جدی‌تر سلامت روان رنج می‌برند که می‌تواند منجر به اختلالات جسمی شود. آمار نشان می‌دهد که امید به زندگی افراد تنها به طور قابل توجهی کوتاه‌تر از افرادی است که در محاصره دوستان و عزیزان هستند.»

چه کاری می‌توان انجام داد؟ دانشمندان می‌گویند برای افرادی که نمی‌توانند از ریشه مشکل خلاص شوند (یعنی نمی‌توانند احساس تنهایی خود را متوقف کنند)، به یک درمان دارویی نیاز است که حداقل به نحوی از بدن آنها که از کمبود ارتباط خسته شده است، حمایت کند. استفانی کاسیوپو، استاد روانپزشکی و علوم رفتاری در دانشگاه شیکاگو، اظهار داشت که افراد تنها باید پرگننولون، هورمونی که توسط غدد فوق کلیوی سنتز می‌شود، مصرف کنند که تا حدودی اثرات منفی ناشی از کمبود ارتباط را جبران می‌کند.

کاسیوپو خاطرنشان می‌کند: «ما در حال کار بر روی دارویی به نام ALLO (آلوپرگنانولون) هستیم که برخلاف دارو‌های ضد افسردگی، به خوبی جذب می‌شود و عوارض جانبی ندارد. اما قبل از اینکه این درمان تنهایی به صورت تجاری در دسترس قرار گیرد، هنوز باید آزمایش‌های زیادی انجام دهیم.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری