صدای مشترک ایران‌دوستان

علیرضا قربانی در طول دوران هنری خود همواره پیوندی عمیق با میهن‌دوستی و دغدغه‌های ملی برقرار کرده است

به گزارش مجله خبری نگار، علیرضا قربانی در طول دوران هنری خود همواره پیوندی عمیق با میهن‌دوستی و دغدغه‌های ملی برقرار کرده است، اما «گلوبند ایران» بسیار بیشتر از آثاری نظیر «وطن‌نامه ۱ و ۲» و حتی ایران‌زمین شنیده خواهد شد، چون سوای تم و مضمون ارزشمندنش واجد یک زیبایی‌شناسی عمیق و دیریاب است که شنوندگان آن با گذشت زمان به اهمیت آن پی خواهند برد و این قطعه را به اثری کالت در کارنامه این خواننده تبدیل خواهد کرد.

قربانی پیش‌تر گفته بود که آثاری مانند مرغ سحر و از خون جوانان شباهت زیادی به سرود ملی دارند و در روح جمعی ایرانیان ریشه دوانده‌اند، اما با وجود این، «گلوبند ایران» اگرچه از نظر اهمیت هنری و تاریخی به قطعات بزرگ ملی ما نمی‌رسد و حتی در مقایسه با کار‌های اخیر محسن چاوشی خیلی زود وایرال و دست‌به‌دست نمی‌شود، اما می‌تواند با تبدیل‌شدن به صدای مشترک طیفی از ایران‌دوستان جایی در میانه را به خود اختصاص دهد.

«گلوبند ایران» مخاطب را از انفعال یا خشم صرف به سمت یک شفقت فعال، کینه‌ورزانه و رهایی‌بخش سوق می‌دهد، گویی گریه بر شانه وطن، نوعی سوگواری برای آنچه از دست رفته و در عین حال، تجدید پیمانی برای ساختن است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری