کد مطلب: ۱۰۲۸۷۳۹
|
|
۱۵ فروردين ۱۴۰۵ - ۰۸:۲۰

شب‌های منتهی به صبح ظفر

شب‌های منتهی به صبح ظفر
شبانگاهان که مردم نور به دست از کوچه‌های زمزمه به خیابان‌های فریاد سرازیر می‌شوند، ایران به فرزندان غیرتمند خویش می‌نازد که نسل به نسل راهی صبح شده‌اند تا افق این سرزمین همواره به طلوع بیاندیشد.

به گزارش مجله خبری نگار،بشر در درازنای زمان با شب انس داشته است و تاریخ قطور زندگانی انسان‌ها سرشار از گفته‌ها و ناگفته‌ها راجع به شب و رخداد‌های مرتبط با آن است.

عظمت و اسرار شب فقط به تاریکی آن مربوط نمی‌شود بلکه بیشتر به صبحی است که از پس آن رخ می‌نماید و پلیدی و پلشتی را از در و دیوار وجود می‌زداید.

شب‌ها آبستن وقایع مهم و سرنوشت ساز اقوام و ملت‌ها بوده‌اند، چه نقشه‌ها و چه برنامه‌ها که در شب‌ها ترسیم و پیاده نشده است، چه اتفاقات مبارکی همچون عملیات‌های دفاع مقدس که در شب‌ها اجرا یا آغاز نشده است!

شب با شبیخون نیز در ارتباط است و آن هنگام که سربازان ظفر همچون شمشیر‌های آخته، ضربات نور را بر پشته‌های ظلمت و نخوت فرود می‌آورند و مرصادوار حماسه می‌آفرینند، شب دژخیم به خون بدخیم آنها آلوده می‌شود.

شب‌های ایران و ایرانیان در این سرزمین کهن بعد از تهاجم دشمنان آمریکایی صهیونستی، به روز‌های بیداری و بصیرت تبدیل شده است و شهری نیست که مردمان آن تا پاسی از شب و تا آشکار شدن نشانه‌های بامداد، داد بر آسمان بلند نکنند و فریاد بر سر استکبار آوار نسازند.

به طور دقیق معلوم نیست مبدع این شب‌های اقتدار در کشور ما در جنگ رمضان چه کسی بود، شاید به قول نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه اردبیل، شب‌های اقتدار ثمره جوشش خون پرب‌های رهبر شهید امت است.

شاید بی قراری این شب‌ها برای طلوع امید، نشانه‌ای از وعده‌های صادق در کلام الهی است که نوید فتح و ظفر را به مظلومان و ستم کشیدگان روی زمین داده است و همانا در وعده حق خللی نیست.

آیت الله سید حسن عاملی امام جمعه اردبیل می‌گوید که "حماسه حضور مردم در شب‌های اقتدار در تاریخ ثبت و ماندگار خواهد شد"؛ به راستی مگر تاریخ می‌تواند این همه حضور آگاهانه و عامدانه را کتمان کند و نبیند و در گنجینه حافظه اش نگه ندارد.

مگر می‌شود دنیا شاهد تجلی اراده یک ملت صبور در برابر زیاده خواهی و یاوه سرایی کبرفروشان بی هویت و اصالت باشد و به آن وقعی ننهد و توده‌های بی شمار حاضر در خیابان‌های اعتراض را به شمار نیاورد.

خیابان‌هایی که توان و تحمل جمعیت را ندارند، دهن وا کرده و با حیرت به مردمی می‌نگرند که از شب‌های تاریک و سرد به روشنای سربلندی راه می‌جویند و روزنه‌ها و بارقه‌های سپیده دم را به وضوح می‌نگرند.

آری شب‌های این سرزمین، از روز‌ها بلندتر است، یلدا‌های این آب و خاک از روز‌ها سنگین‌تر و رنگین‌تر است، ماه و ستاره نظاره گرند که چگونه فریاد ملتی یکپارچه گوش جهان را کر می‌کند و خواب مستبدان را می‌آشوبد.

شب‌ها در واقع (نه) به آمریکا و اسرائیل است، شب‌های ایرانیان به مثابه مشت بر سینه مشتریان و اهالی اپستین است، شب‌های فرزندان این ملک گهرخیز، سیلی محکم بر صورت متجاوزان روسیاه است.

تاریخی برای پایان این دوره مقاومت تعیین نشده است و اطلاع ثانوی برای خاتمه این ایستادگی و استقامت وجود ندارد و مردم با صرف وقت و هزینه، با برپایی مواکب و ایستگاه‌های صلواتی و راه اندازی دستجات عزاداری، همدلی را معنا می‌کنند و همبستگی را مشق می‌نمایند.

خوب گفته‌اند که حضور مردم در ایرانشهر بزرگ، کم از مجاهدت نیرو‌های مسلح برای کوبیدن مواضع دشمنان نیست، این حضور شرافتمندانه در میدان‌ها و خیابان‌ها کم از نگهبانی در سنگر‌های دفاع مقدس یا گشت‌های شناسایی در پشت خاکریز‌های دشمن نیست.

دست به دست هم داده و حلقه‌ای گرداگرد ایران بسته‌اند تا روباهی در بیشه شیران راه پیدا نکند و مگسی در جولانگاه سیمرغ پر نزند. آفرین بر این همت و ملت!

جلوه‌ای دیگر از همدلی باشکوه مردم که اغلب در روز‌ها خلق می‌شود و به شب‌ها نیز می‌انجامد، آئین‌های استقبال و وداع با پیکر‌های مطهر و معطر شهدا و تشییع با جلال و کمال آنهاست.

آنها که در حین پاسداری و پاسبانی از وطن آبا و اجدادی بر اثر حملات دشمن آمریکایی صهیونیستی جان شیرین را نثار ایران و ایمان خویش می‌کنند.

صبوری مادران و پدران در استقبال از فرزندان شهید خویش، دعای خیر خانواده برای پیکر به خون نشسته فرزند در حملات دشمنان را نمی‌توان نامی جز عزت معنوی و وقار ملی و مذهبی نهاد.

راست قامتی اعضای خانواده در حین دریافت خبر شهادت فرزند، اگر ریشه در اصالت و هویت تاریخی و دینی ندارد، پس چیست و از چه مشربی سرچشمه می‌گیرد؟!

چنین ملت و ملیتی را نمی‌شود با ضرب و زور جنگ به عصر حجر بازگرداند، مردمی که تاریخ دارند و تاریخ ساز هستند را نمی‌توان به از دست دادن ریشه‌های تمدنی تهدید کرد.

در دنیای وارونه ما کلمات نیز واژگون شده‌اند و گاه توحش را تمدن و برعکس معنا می‌کنند و سردمداران توحش به ملتی متمدن، شاخ و شانه می‌کشند، اما افکار عمومی جهان را نمی‌توان از قضاوتی بی طرف معذور داشت و مانع شد.

امروز جهان و جهانیان می‌دانند که اراده ملت‌ها نه فقط به تسلیحات نظامی بلکه به تامینات و تضمینات اعتقادی، هویتی و تمدنی استوار است و چنین ملتی، میدان رزم را نیز صحنه کربلا می‌بیند و جبهه و جناح خویش را گم نمی‌کند و پشت خیمه ایمان و اسلام را خالی نمی‌گذارد.

آری ماجرای شب‌های ایرانی را باید کتاب‌ها شرح دهند و فیلم‌ها به نمایش بگذارند تا آیندگان به این اندازه غرور و عزت ملی و دینی افتخار کنند.

 در حالی که تهران وارد مذاکرات جدی با واشنگتن شده بود، نهم اسفند ۱۴۰۴ آمریکا و رژیم صهیونیستی همانند گذشته و بدون توجه به مذاکرات جاری به ایران اسلامی تجاوز نظامی داشتند و به چندین نقطه در شهر‌های مختلف حمله هوایی کردند.

این اقدام تجاوزکارانه به سرکردگی استکبار جهانی علاوه بر اینکه بلافاصله با واکنش قاطع نیرو‌های مسلح مواجه شد، موجی از واکنش‌ها را در بین اقشار مختلف مردم برانگیخت که از جمله می‌توان تجمعات شبانه خودجوش در مراکز شهر‌ها اشاره داشت.

شهرستان مشگین‌شهر با ۱۵۵ هزار نفر جمعیت در ۹۰ کیلومتری شمال غربی اردبیل قرار دارد.

منبع: ایرنا
ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر