ADHD در روابط فردی چگونه نمایان میشود؟

به گزارش مجله خبری نگار/سلامت نیوز به نقل از وری ول مایند، اگر با فردی ازدواج کرده‌اید که مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD) است، ممکن است متوجه شوید که این اختلال به طرق مختلف بر روابط شما تأثیر می‌گذارد.

ویژگی‌هایی که با ADHD مرتبط هستند می‌توانند الگو‌های قابل پیش بینی و ثابتی را در رابطه شما ایجاد کنند. برای افرادی که راه‌هایی برای مدیریت این الگو‌ها پیدا نکرده‌اند، ممکن است مشکلاتی پدیدار شوند.

به گفته ملیسا اورلوف، نویسنده کتاب "اثر ADHD بر ازدواج: درک و بازسازی رابطه خود در شش مرحله"، برخی از ویژگی‌هایی که ممکن است در روابط متاثر از ADHD ظاهر شوند عبارتند از:

نق زدن و یا عصبانیت مزمن

انجام نابرابر وظایف خانگی

یکی از همسران نقش همیشه مسئولیت پذیر (نقش والدین) را ایفا می‌کند در حالی که دیگری به طور مداوم ناسازگار یا غیرمسئولانه است (نقش کودک).

شما همیشه بحث می‌کنید، حتی بر سر چیز‌های بی اهمیت

به نظر می‌رسد یکی از شرکا توافقات را به خوبی به خاطر نمی‌آورد

یکی از شریک‌ها برای انجام کار‌هایی که با آنها توافق شده است مشکل زیادی دارد

فروپاشی رابطه جنسی و صمیمیت عاطفی

در نتیجه چنین الگوهایی، هر دو طرف اغلب احساس تنهایی، ناراحتی و غرق شدن می‌کنند. مشاجره‌های مکرر، عدم ارتباط و جدا شدن در رابطه رایج هستند.

متأسفانه، این اختلال عملکرد زناشویی می‌تواند روابط را در معرض خطر جدی قرار دهد. آمار‌ها حاکی از آن است که میزان طلاق برای زوج‌هایی که تحت تأثیر بیش فعالی قرار دارند تقریباً دو برابر زوج‌هایی است که تحت تأثیر قرار نگرفته‌اند. با این حال، برداشتن گام‌هایی برای درک اینکه چگونه ویژگی‌های ADHD می‌تواند بر ازدواج شما تأثیر بگذارد ممکن است بتواند رابطه شما را نجات دهد.

اثرات ADHD بر ازدواج

ویژگی‌های ADHD می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و تأثیری که این ویژگی‌ها بر افراد و روابط می‌گذارد نیز می‌تواند متفاوت باشد. برخی از افراد متوجه می‌شوند که می‌توانند این ویژگی‌ها را به طور موثر در برخی مراحل مدیریت کنند، اما ممکن است در مراحل دیگر بیشتر با مشکل مواجه می‌شوند.

به گفته اورلوف، فرد مبتلا به ADHD ممکن است موارد زیر را احساس کند:

تحت کنترل داشتن زندگی به شکل روزمره انرژی زیادی میگیرد. زمانی که ADHD دارید قدرت و همت بسیار بیشتر از آنچه دیگران تصور می‌کنند نیاز دارید.

باید تابع همسری باشید که "کار‌ها را اداره می‌کند"، به ویژه اگر پویایی والدین/فرزند وجود داشته باشد.

حس میکنند دوست داشتنی نیستند، زیرا مدام این پیام را می‌شنوند که او باید «تغییر کند» یا بهتر عمل کند

بی فعالی باعث می‌شود اضطراب و ناسازگاری معمولی شدید‌تر شود و ترس از شکست دوباره برای بهبود بخشیدن و ترمیم رابطه اذیت کننده شود.

اورلوف توضیح می‌دهد: «افراد مبتلا به ADHD درک می‌کنند که دنیا برای آنها مانند دیگران نیست. ذهن آنها اغلب " در وضعیت مسابقه"، "پر سر و صدا" یا "به هم ریخته" است و بنابراین آنها جهان را به شکلی متفاوت‌تر از دیگران میبینند.»

چگونه همسر فرد دارای ADHD تحت تأثیر قرار می‌گیرد؟

همسری که ADHD ندارد نیز اغلب تحت تأثیر این چالش‌ها و پویایی که در رابطه شکل می‌گیرد، قرار می‌گیرد. در موارد خفیف، ممکن است فرد از این که شریک زندگی‌اش همیشه پریشان یا مشغول چیز‌های دیگر است، ناراضی باشد.

در انتهای دیگر این طیف، روابطی وجود دارد که در آن شریک غیر ADHD، شروع به رفتار با همسر خود بسیار شبیه به یک کودک می‌کند، مسئولیت‌ها را بر عهده می‌گیرد و به آنها اجازه نمی‌دهد شریک و همراه برابری باشند.

تجربه شریک غیر ADHD ممکن است با موارد زیر مشخص شود:

تنهایی: احساس می‌کنند از طرف شریک زندگی خود توجهی دریافت نمی‌کنند. یک مطالعه نشان داد که شریک‌های غیر ADHD اغلب از فقدان صمیمیت در رابطه خود احساس نارضایتی می‌کنند.

عصبانیت: ممکن است از این که شریک زندگیشان نتواند رفتارشان را کنترل کند یا تغییر دهد عصبانی شوند. شریک غیر ADHD ممکن است این خشم را آشکارا ابراز کند، یا ممکن است آن را تا زمانی که به نقطه شکست برسند، خفه کند.

استرس: شریک غیر ADHD ممکن است مسئولیت‌های طرف مقابل را به حدی بر عهده بگیرد که بیش از حد توانش باشد. این وضعیت می‌تواند منجر به استرس، احساس خشم، تلخی و رنجش شود.

خسته، ناامید و غمگین: با گذشت زمان، حتی صبورترین افراد نیز ممکن است احساس خستگی و فرسودگی کنند. آنها ممکن است احساس کنند که هیچ چیز هرگز تغییر نخواهد کرد و هیچ راهی برای بهبود وضعیت و روابط وجود ندارد.

الگو‌های مخربی که ممکن است ظهور کنند

هنگامی که فردی با فردی مبتلا به ADHD ازدواج می‌کند، ممکن است تمایلی به وجود بیاید که هر دوی آنها تمام مشکلات در رابطه خود را به گردن این شرایط می‌اندازند. با این حال، هر دو طرف باید نقش خود را در ایجاد ناراحتی زناشویی تشخیص دهند. اورلوف به الگویی اشاره می‌کند که به عنوان «چرخه علامت-پاسخ-پاسخ» ظاهر می‌شود.

ویژگی‌های ADHD باعث ایجاد استرس غیرمنتظره در یک رابطه شده و می‌تواند منجر به سوء تفاهم شود، اما همچنین می‌تواند منجر به یک الگوی مخرب شود که شامل ویژگی‌های شرایط، پاسخ به آن ویژگی‌ها و پاسخ به پاسخ است.

به عنوان مثال، افراد مبتلا به ADHD اغلب افزایش احساس حواس پرتی را تجربه می‌کنند که می‌تواند باعث شود که شریک زندگی آنها نادیده گرفته شود، به خصوص اگر ADHD فرد تشخیص داده نشده باشد. بدون توضیحی برای این حواس پرتی، شریک غیر ADHD ممکن است این رفتار را به عنوان عدم مراقبت و نگرانی تعبیر کند.

این وضعیت می‌تواند منجر به آسیب، مشاجره و رنجش شود و از آنجایی که فرد مبتلا به ADHD منشأ خشم شریک زندگی خود را درک نمی‌کند، به یک چرخه نزولی خود تقویت کننده تبدیل می‌شود.

تشخیص دقیق ADHD بزرگسالان می‌تواند به هر دو نفر کمک کند تا درک بهتری از این ویژگی‌ها بر روابطشان داشته باشند. در مثال بالا، شریک غیر ADHD ممکن است بگوید: «اخیراً حواس شما پرت شده است و من احساس تنهایی می‌کنم. بیایید با هم کار خاصی انجام دهیم؟»

ویژگی‌های ADHD می‌تواند چرخه پاسخی را ایجاد کند که باعث ایجاد تعارض در یک رابطه می‌شود. درک بهتر آنچه باعث ایجاد مشکل می‌شود می‌تواند از شکل گیری نارضایتی جلوگیری کرده و به راه حل‌های موثرتری منجر شود.

نکاتی که بهتر است بدانید

اگر شریک زندگی شما دارای ADHD است، مهم این نیست که بیشتر تلاش کنید تا رابطه را به نتیجه برسانید، بلکه موضوع "تلاش متفاوت" است.

شما می‌توانید دانش خود را در مورد ADHD بیتر کنید و تاکتیک‌هایی را انتخاب کنید که به موفقیت شما کمک می‌کند. من به این تاکتیک‌های «حساس بیش‌فعالی» می‌گویم.

به عنوان مثال، اورلوف خاطرنشان می‌کند که تلاش بیشتر برای به خاطر سپردن یک کار باعث نمی‌شود که فرد کمتر حواسش پرت شود یا فراموش کند. راه حل موثرتر و واقع بینانه‌تر این است که زنگ ساعت را روی تلفن همراه خود تنظیم کنید تا کار‌های طاقت فرسا را به شما یادآوری کند. شریک مبتلا به ADHD ممکن است هنوز حواسش پرت شود، اما داشتن یک یادآوری می‌تواند توجه او را در زمانی که باید انجام شود، به کار در دست بازگرداند.

اورلوف همچنین پیشنهاد می‌کند که چندین استراتژی دیگر وجود دارد که می‌تواند به زوج‌هایی که یکی از شریک‌هایشان ADHD دارد کمک کند تا ازدواج خود را تقویت و ترمیم کنند.

به یاد داشته باشید که کنترل کردن این وضعیت نیازمند یک تلاش دو نفره است. هر دو طرف باید مسئولیت مسائل خود را بپذیرند. شما مسئول تغییر شریک زندگی خود نیستید، اما می‌توانید از تلاش‌های او برای مدیریت موثرتر ویژگی‌ها و ویژگی‌های خود حمایت کنید. تشویق و بازخورد مثبت ارائه دهید.

درباره ADHD بزرگسالان بیشتر بدانید: کسب اطلاعات بیشتر در مورد تجربه همسرتان به شما کمک می‌کند که همدلی و صبر بیشتری داشته باشید.

درمان‌هایی را برای مدیریت ویژگی‌های ADHD در نظر بگیرید: داروها، آموزش مهارت‌ها و روان درمانی می‌توانند به مدیریت جنبه‌های مختلف ADHD بزرگسالان مانند تکانشگری، بی نظمی و انگیزه ضعیف کمک کنند. شریک زندگی خود را تشویق کنید تا با پزشک خود در مورد اقداماتی که می‌تواند برای مدیریت برخی از این ویژگی‌ها انجام دهد صحبت کند.

روی بهبود رابطه خود تمرکز کنید: سعی کنید زیاد درگیر این نشوید که چه کسی در رابطه چه کاری انجام می‌دهد. در عوض، به نحوه ارتباط خود با یکدیگر توجه کنید. قبل از پرداختن به برخی از مسائل تدارکاتی ازدواج خود، ارتباط خود را تقویت کنید.

اورلوف همچنین پیشنهاد می‌کند: «در نهایت، ازدواج با شادی است. به یاد داشته باشید تا جایی که ممکن است چیزی برای جشن گرفتن یا خندیدن پیدا کنید. زمانی را برای ایجاد شادی اختصاص دهید، نه فقط زمانی را برای اصلاح چیزها. هر دوی شما نیاز به رهایی از تلاش برای تغییر عاداتی دارید که سال‌ها ایجاد شده است.»

هنگامی که با فردی مبتلا به ADHD ازدواج می‌کنید، غیر معمول نیست که ویژگی‌های این شرایط باعث ایجاد استرس و تعارض در رابطه شود. اولین قدم، شناخت علائم مشکلات است.

هنگامی که بهتر درک کردید که چگونه ویژگی‌های ADHD و پاسخ شما به این ویژگی‌ها می‌تواند درگیری ایجاد کند، شما و همسرتان می‌توانید برای یافتن راه حل با یکدیگر همکاری کنید. یادگیری مدیریت ویژگی‌های ADHD، درک بهتر شرایط و برداشتن گام‌هایی برای تقویت ارتباط، مکان‌های عالی برای شروع هستند.