معمای پیدایش سیاهچاله‌ها حل شد

مدل پاپ III.۱ منشأ سیاهچاله‌های عظیم را توضیح می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار،جاناتان تان، اخترفیزیکدان دانشگاه ویرجینیا، مدل نظری جدیدی را ارائه کرده است که منشأ سیاهچاله‌های ابرپرجرم - اجرامی با جرم میلیون‌ها تا میلیارد‌ها برابر بزرگتر از خورشید که در مراکز اکثر کهکشان‌های بزرگ، از جمله کهکشان راه شیری قرار دارند - را توضیح می‌دهد. این کار در مجله Astrophysical Journal Letters (AJL) منتشر شده است.

طبق مدل پاپ III.۱، تمام این سیاهچاله‌ها به عنوان بقایای اولین ستارگان جهان - به اصطلاح ستارگان جمعیت III.۱ - پدید آمده‌اند. فرضیه این است که این ستارگان به لطف انرژی حاصل از نابودی ماده تاریک به اندازه‌های عظیم رشد کرده‌اند. این نظریه پیش از این تعدادی از اکتشافات غیرمنتظره تلسکوپ فضایی جیمز وب، از جمله وجود سیاهچاله‌های فوق‌سنگین در جهان دور و اولیه را توضیح داده است.

تانگ پیش‌بینی جدیدی ارائه داد: چنین ستارگان ابرپرجرمی می‌توانستند به سرعت هیدروژن را در کیهان یونیزه کرده و شراره‌های درخشانی را منتشر کنند که نشانگر تولد آنها بود. این مرحله اولیه اضافی از یونیزاسیون، که مقدم بر مرحله ایجاد شده توسط کهکشان‌های معمولی است، می‌تواند به حل تناقضات کلیدی در کیهان‌شناسی مدرن، از جمله به اصطلاح "تنش هابل"، فرضیه "انرژی تاریک دینامیکی" و ناهنجاری‌ها در تخمین جرم نوترینوها، کمک کند.

پروفسور ریچارد الیس از دانشگاه کالج لندن این کار را زیبا خواند و خاطرنشان کرد که می‌تواند فرآیند دو مرحله‌ای تشکیل ستاره و یونیزاسیون در جهان اولیه را توضیح دهد. او استدلال کرد که اولین ستاره‌ها می‌توانستند در یک انفجار کوتاه و درخشان تشکیل شوند و آنچه ما با وب می‌بینیم یک "موج دوم" است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری