چگونه از بحران‌ها و سوگ بعد از جدایی عبور کنیم؟

به گزارش مجله خبری نگار،طلاق یکی از دشوارترین رویداد‌های زندگی هر انسانی است؛ پدیده تلخ و استرس زایی که برخی از زوج‌ها آن را تجربه می‌کنند. این پدیده در طول تاریخ بشریت وجود داشته است و در جهان کنونی نیز متأسفانه سیر آن رو به افزایش است!

طلاق بدترین اتفاق زندگی یک فرد است. همیشه درد دارد و همیشه سخت است. همیشه هر دو طرف آسیب می‌بینند. اما گاهی بهترین تصمیم ممکن است یک ارتباط خراب و بیمار است. اگر در رابطه‌ای روزی صدبار آرزوی مرگ می‌کنید. اگر حسرت احساس آزادی و امنیت را می‌خورید.

برخی از روان شناسان معتقدند طلاق برای عده‌ای، حتی از مرگ نزدیکان شان نیز دشوارتر است؛ زیرا مرگ واقعیت مطلق است. انسان بعد از دوران سوگواری به پذیرش نسبی می‌رسد؛ اما طلاق چنین نیست. فرد تا مدت‌ها با مسائل و مشکلات عاطفی، مادی و قانونی آن درگیر است. مراحل هیجانی بعد از طلاق، شباهت بسیاری به مراحل سوگواری دارد. این مراحل عبارت است از انکار، خشم، افسردگی و پذیرش. فردی که طلاق می‌گیرد، ضروری است این مراحل را طی کند تا به آرامش نسبی برسد و زندگی جدید خود را در تجرّد آغاز کند.

زوج‌هایی که از همسرشان بی وفایی می‌بینند و تحت تأثیر آن از همسرشان جدا می‌شوند، هیجان‌های منفی‌تری را تجربه می‌کنند تا کسانی که به دلیل بیماری، نازایی و... جدا می‌شوند. به علاوه، طلاق توافقی در مقایسه با طلاق اجباری تأثیر منفی کم‌تری بر افراد دارد. در مقابل، نوع زندگی زناشویی نیز مهم است. افرادی که زندگی رضایت بخش و شادی داشته‌اند، در مقایسه با افرادی که دائماً در تعارض و کشمکش بوده‌اند، دشوارتر با پدیده‌ی طلاق کنار می‌آیند؛ زیرا در بسیاری از این افراد، طلاق عاطفی زودتر از طلاق قانونی اتفاق می‌افتد.

در این مقاله نکات عمده‌ای درباره علل، پیآمد‌ها و نتایج طلاق ذکر شده است که برای همه افراد، چه آنانی که از همسرشان جدا شده‌اند و چه آنانی که در آستانه جداشدن هستند، سودمند است.

طلاق و یا قطع یک رابطه خراب، خوب نیست، اما گاهی تنها راه و آخرین روش مناسب برای تغییرشرایط طرفین است. قطع یک رابطه خراب، بدترین اتفاق است، اما می‌تواند بهترین کاری باشد که شما در شرایط خاص باید انجام دهید. قطع ارتباط و طلاق حتما باعث آسیب به طرفین خواهد شد، اما فراموش نکنیم که ما از یک “رابطه بیمار” و غیر قابل ترمیم گفت‌و‌گو می‌کنیم، که اگر ادامه یابد باعث آسیب‌های گسترده و جدی‌تری به طرفین خواهد گردید.

طلاق برای کودکان مخصوصا در سنین کم بشدت آسیب رسان است، اما فراموش نکنیم طلاق یک شبه ایجاد نشده و در همان دوره زایش و پرورش طلاق، آسیب را بر پیکر و روان کودک خود وارد کرده‌اید. شاید جدایی شما مانع آسیب‌های جدی‌تری در آینده شود. جدایی یک راه کار و انتخاب نیست، جدایی گاهی راهکاری اجباری و در واقع نتیجه یک انتخاب بد و غلط است.

برخورد با طلاق‌ها و شکست‌های عاطفی می‌تواند سخت باشد، اما باید بدانید که وارد شدن افراد به زندگی شما دلیل دارد. شما آزادانه گزینه‌ای را سنجیده و انتخاب می‌کنید ولی بواسطه ضمیر ناخودآگاه خود به یک رابطه کشیده و کشانده می‌شوید. گاهی وارد رابطه‌ای در زندگی مان می‌شویم تا چیزی را از کسی یاد بگیریم، یا اینکه شما آنجا هستید تا چیزی را به کسی یاد بدهید وقتی درسش را گرفت، این رابطه از هم پاشیده می‌شود.

هیچ آدم طلاق گرفته‌ای نداریم که بعد از طلاق، به شرطی که مراحل جدایی و قطع عاطفی ارتباط صحیح طی شده باشد، از آن حادثه کوله باری از تجربیات را همراه نداشته باشد. روابط گذشته به شما کمک می‌کند تا تصویری واضح از جایی که در زندگی‌تان هستید و کسی که قرار است در آینده وارد رابطه با شما شود خلق کنید؛ بنابراین نباید وقت تان را با تنفر از فردی که احساس خوبی نسبت به او ندارید هدر دهید، برای اینکه در حقیقت آنها به شما کمک کرده‌اند تا درک کنید که در رابطه بعدی تان چه چیزی را می‌خواهید یا آرزو دارید. البته همه این‌ها به شرطی درست است که شما سلامت روان خود را داشته و در زمان جدایی و بعد از حادثه طلاق مشاوره و کمک تخصصی گرفته باشید و ابعاد مختلف این موضوع برای شما مشخص و نقاط آسیب دیده پیکر روانی تان ترمیم یافته باشد. این یعنی شما باید با آدم قبل از رابطه فرق کرده باشید. کسی که خود هزاران مشکل و اختلال شخصیتی دارد و بی حساب وارد یک ارتباط می‌شود و بی حساب هم از آن خارج می‌شود، چه بسا چیزی مثبت و مفید برای ارتباط بعدی نیاموخته باشد.

مراحل سوگواری پس از طلاق را بشناسید

وقتی که زوجین دچار طلاق می‌شوند معمولا هر دو و گاهی یک نفر از آنها دچار سوگ می‌شوند. به این معنا که به خاطر این جدایی باید عزاداری کنند.

مرحله اول پس از جدایی معمولاً به عنوان انکار نام برده می‌شود به این معنا که ضربه به حدی شدید است که فرد تمایل به انکار و نبودن آن می‌کند.

مرحله دوم پس از انکار، خشم و عصبانیت از طلاق یا جدایی است در این مرحله فرد شروع به نفرین کردن طرف مقابل خود می‌کند و حتی گاهی این عصبانیت را بر سر سایر اعضای خانواده تخلیه می‌کند و در این مرحله معمولا افراد به سمت واکنش‌های کلامی یا فیزیکی همچون خوردن الکل، کشیدن مواد، روابط بی‌سرانجام که هدف آنها عشق نبوده بلکه ضربه زدن است کشیده می‌شوند، همچنین معمولا این افراد خود را بسیار سرزنش می‌کنند و به عبارتی مستحق تنبیه می‌دانند.

مرحله سوم چانه‌زنی و تکرار مکررات است به این معنا که در این مرحله فرد سعی می‌کند با نوعی معامله رابطه را بازگرداند و به عبارتی فرد دچار پشیمانی مفرط می‌شود.

مرحله چهارم که به عنوان اندوه از آن یاد می‌شود به این معناست که فرد این واقعیت را می‌پذیرد که رابطه مرده است و آن را درک می‌کند غم، اندوه و لذت نبردن از چیزی و گریه کردن‌های مداوم نشانه‌ای از این مرحله است همچنین این افراد مشکلاتی را در خواب، غذا خوردن و میل جنسی پیدا می‌کنند.

در آخرین مرحله پذیرش فرد می‌داند رابطه به اتمام رسیده است و تغییری در آن وجود ندارد بنابراین مسئولیت اعمال خود را می‌پذیرد چرا که دیگر تغییر برای آن وجود ندارد و معمولاً این افراد زندگی جدیدی را شروع کرده و نگاهی رو به آینده در پیش می‌گیرند.

گذر از مراحل سوگواری از مهمترین مراحل بهبود است

گذر از مراحل سوگ ممکن است ماه‌ها و یا حتی سال‌ها به طول ا‌نجامد و فرد باید این موضوع را بپذیرد که رابطه برای وی از دست رفته است. برخی از افراد تا مدت‌ها نقش قربانی را برعهده گرفته به این معنا که پس از گذشت چند سال از طلاق نیز رنج و بدبختی خود را عامل انتخاب اشتباه خود می‌دانند و در مرحله افسردگی باقی مانده، احساس بی‌پناهی کرده و صرفاً به دنبال هم‌درد و فردی که به آنها گوش کند هستند که وجود این مراحل مانع گذر از سوگواری می‌شود.

افرادی که طلاق را تجربه کرده‌اند برای اینکه بتوانند مراحل سوگواری همچون انکار، خشم، عصبانیت و .. را به سلامت سپری کنند ضرورت دارد که در ابتدا اندوهگین و غمگین بوده و از خود انتظار نداشته باشند که عملکرد آنها همانند گذشته باشد افراد در این مرحله نباید مانع تفکر و افکار منفی خود باشند و باید مدتی به خود اجازه دهند که ناراحت و عصبانی باشند، زیرا ناراحتی یکی از مراحل خشم است که باید سپری شود، اما این خشم نباید معطوف به خود یا همسر سابق باشد بلکه باید از وضعیت خشمگین باشند چرا که زندگی آنها با مشکلاتی مواجه بوده است.

گاهی از مواقع یادگاری‌هایی از همسر سابق همچون عکس‌های وجود دارند که این افراد می‌توانند برای فروکش کردن خشم خود به عکس نگاه کنند و نامه‌ای به همسر سابق خود بنویسند، اما آن را ارسال نکنند و حتی در تنهایی یا در حضور دوست صمیمی یا مشاور خود به خاطر شکست رابطه گریه کنند و سعی کنند خود و همسر سابق را ببخشند چراکه هر دو زوج در زندگی مشترک اشتباهاتی داشته‌اند.

جایگاه احساس در هر رابطه‌ای قبل و بعد از طلاق

ما می‌دانیم که احساس در بکارگیری قانون جذب در ارتباطات نیر یک اصل است. این تمرین خوبی است که افکار و احساساتتان را قبل از اینکه وارد رابطه جدیدی شوید به جایگاه اوج احساسی خودتان برسانید؛ بنابراین از این طریق می‌توانید کسی را جذب کنید که در فرکانسی مانند شما باشد.

اگر احساس ناامنی می‌کنید یا افکار منفی دارید، این نقطه نظر و دیدگاه جذب شماست و فردی با همین نگرش را به زندگیتان جذب خواهید کرد. به همین دلیل بسیار مهم است که پس از یک قطع رابطه همه روانشناسان و مشاورین ازدواج تاکید دارند که باید به خودتان فرصت فکر کردن بدهید که واقعا چه چیز را می‌خواستید که آن اتفاق را جذب کردید و اکنون قبل از اینکه بخواهید وارد رابطه، دیگری بشوید، چه چیز را باید بخواهید.

باید فرکانس خود را با فکر کردن به چیز‌هایی خوبی که هم اکنون از مرد یا زنی می‌خواهید تغییر دهید؛ بنابراین تنها با این تغییر تاکتیک ساده شما می‌توانید فردی که آرزویش را دارید جذب کنید. افکار مربوط به رابطه و یا ارتباط‌های قبلی تان را رها کنید. آیا این افکار مثبت و بدرد بخور هستند؟ با فکر مداوم در مورد شکست‌ها و چیز‌هایی که دوست ندارید آن افکار را در فرکانس خود فعال نگه می‌دارید و بدون آنکه بخواهید و یا متوجه شوید، در رابطه بعدی تان از همان نوع ارتباط دوباره برایتان پیش خواهد آمد.

زمانی که شما به نقطه‌ای از تغییر نگرش برسید که دیگر غالبا به آن افکار منفی نیندیشید، آنگاه در نقطه‌ای خواهید بود که آنچه را می‌خواهید به زندگی خود جذب کنید. اگر شما می‌خواهید آینده شما مساوی گذشته شما نباشد، تنها یک کار باید بکنید: افکار منفی و مخرب و محدود کننده گذشته را با افکار جدید و زیبای مثبت جایگزین کنید. سخت است، اما چاره‌ای ندارید. شما برای تغییر ساخته شده‌اید و نه تقدیر.

صدمات یک رابطه بد و خراب بعداز طلاق

همیشه در یک رابطه شما داد و ستد روانی و عاطفی همزمان دارید. اگر کالای مورد معامله خوب باشد، رشد می‌کنید و لذت می‌برید. اما اگر جنس رد و بدل شده از جنس بدترین احساسات عاطفی باشد، شما صدمات وحشتناکی خورده‌اید. وقتی افراد در رابطه‌ای ضربه می‌خورند، به عنوان مثال می‌گویم، اگر احساس کنند که فریب خورده‌اند و یا خیانت دیده‌اند. سپس شروع به این فکر می‌کنند که همه مرد‌ها و زن‌ها دروغگو و خائن و فریب کارند. پس فکر نکنید اثرات و صدمات یک رابطه در همان رابطه می‌ماند. اگر مشاوره نکنید آنچه بد بود را با خود همراه دارید و دررابطه‌های بعدی نیزوارد می‌کنید؛ و با این افکار فعال دقیقا به همان چیزی را جذب می‌کنید که به آن فکر می‌کنید، و سبب می‌شود که دقیقا همان افراد و شرایط را دوباره به زندگیتان جذب کنید. جالب است نه! شما به دلیل فریب و دروغ از یک رابطه خارج می‌شوید و جفت پا در رابطه دیگری فرود می‌آیید که همان شرایط و حتی بدتر را برای شما، به دنبال دارد.

برای در امان ماندن از صدمات ناشی از طلاق چه باید کرد؟

بعد از یک شکست و قطع رابطه زمان بگذارید و عشق قبلی تان را برای هر آنچه که احساس می‌کنید ممکن است در ارتباط با شما انجام داده باشد ببخشید. دوست خود را برای واکنشی که گاه ناخواسته در مقابل کنش شما از خود بروز داده تا آخر عمر ملامت نکنید. خشم و تنفر را از قلب خود خارج کنید، چون فقط سبب درد شما می‌شود و نه دیگران. یادآوری مداوم همه چیز‌هایی که در ارتباط قبلی تان اتفاق افتاده فقط شما را در آن احساس منفی نگه می‌دارد. هر بار که به لحظات تلخ و مسموم رابطه قبلی فکر می‌کنید، شما همان سم را با دستان خود در کام خود می‌ریزید. همیشه هم انتخاب با خود شماست. لطفا این کار را نکنید. بهانه بس است.

تمرین پاکسازی فرکانس منفی ذهن بعداز طلاق:

در اینجا تمرین خوبی وجود دارد برای اینکه فرکانس منفی را پاک کنید. این تمرین شما را در شرایط و فرکانس احساسی بهتری قرار می‌دهد. باید استفراغ روانی کنید یعنی نامه‌ای بنویسید و تمام درد گذشته خود را روی کاغذ بیاورید. شما آزادید تا اشک‌های نریخته آن دوران را اکنون روی کاغذ بریزید و خود را آسوده و آزاد کنید. درآغاز نوشتن نامه زمان بر است، اما باید از جایی شروع کنید. وقتی شروع شد دیگر نمی‌توانید جلوی بیرون ریزی جوهر سیاه وجودتان را بگیرید. می‌توانید با نوشتن همه چیز‌هایی که در رابطه قبلی تان دوست نداشته‌اید شروع کنید و سپس نامه را با تمام درد و رنجی که برده‌اید نابود کنید. خودتان را ببخشید و سپس دیگران را ببخشید و تمام تلاشتان را بکنید تا از این وضعیت گذر کنید. باید افراد دربند از ارتباط قبلی را آزاد کنید تا ذهنتان آسوده و آرام شود. در دوره نخبگان جذب موثرترین و کاملترین روش‌های تغییر و ساخت یک زندگی جدید رویایی حتی بعداز یک طلاق سخت ارائه شده است.

►حال باید همه آن چیز‌هایی را که می‌خواهید در رابطه جدیدتان داشته باشید را نیز بنویسید، از جملات منفی مانند نمی‌خواهم استفاده نکنید.

► باید چیز‌هایی مانند، من فردی درستکار، با ایمان، حامی، سرگرم کننده و شاد را در زندگیم می‌خواهم؛ به جای آنکه بگویید من یک فریبکار دروغگو نمی‌خواهم استفاده کنید.

►مثبت بنویسید و با احساس و قاطعانه درخواست خود را ثبت کنید. باید جملات منفی را از فرهنگ لغات خود حذف کنید، چون با گفتن نمی‌خواهم بر آنچه که نمی‌خواهید بیشتر از آنچه که می‌خواهید تمرکز می‌کنید؛ بنابراین طبیعی است آنچه را که نمی‌خواهید به زندگیتان جذب می‌کنید.

کائنات به احساسات و فرکانس شما پاسخ می‌دهد، پس از این کار لیست خود را بنویسید (تکرار میکنم، واژه‌های منفی را رها کنید). لیست را بار‌ها و بار‌ها برای خودتان بخوانید، حداقل دو تا سه بار در روز تا خودتان را به جایگاه احساس خوب و باور اینکه فرد مناسب برای شما وجود دارد برسانید.

باور، فکری است که مرتبا به آن می‌اندیشید؛ بنابراین اگر مرتبا به افکار خوب در روابط بیندیشید، شروع به باور آن می‌کنید و نقطه جذب و فرکانس شما تغییر می‌کند. دوست من شما مجبورید خود و دیگری را ببخشید تا بتوانید جفت روحی خود را بیابید. نه بخاطرآن شخص بلکه بخاطر خودتان هم شده باید این کار را بکنید؛ بنابراین باید افکار منفی را پس از قطع رابطه رها کنید، چون این افکار ارزشی ندارند و کمکی به تغییر زندگی شما در آن جهتی که دوست دارید نمی‌کند. خداوند رحمان از قبل می‌داند که شما چه می‌خواهید، بنابراین اگر شما بتوانید افکاری را که احساس خوب به شما می‌دهد را تمرین کنید. همه چیز‌های که آرزویش را دارید و نه فقط ارتباط، بلکه همه چیز‌های خوب را در زندگی خود تبدیل به واقعیت می‌کنید.

عوامل اجتماعی و فرهنگی

طلاق با علتی واحد روی نمی‌دهد و از روز ازدواج قابل پیش بینی نیست. اکثر عوامل در سطوح چندگانه (اجتماعی، تاریخی، فرهنگی، دموگرافیکی، فردی و...) به طور تعاملی، باعث اضمحلال خانواده می‌شوند.

روند فعلی ازدواج و طلاق، محصول ده‌ها سال تغییر‌های اجتماعی است. عوامل تاریخی و اجتماعی متعددی در دیدگاه‌های امروزی درباره‌ی ازدواج و طلاق تأثیر دارند:

تغییر در نقش خانواده: دانستن تغییرات عمیقی که در مفهوم ازدواج و خانواده روی داده، برای درک طلاق مهم است. بنا بر تعریف، خانواده رابطه‌ای است میان والدین و فرزندان که برای مدت نامعلومی ادامه دارد. تغییرات اجتماعی که در طول قرن گذشته روی داده، ساختار و کارکرد‌های خانواده را تغییر داده است. در واقع مؤسسات عمومی تا حدودی نقش و کارکرد خانواده را بر عهده گرفته‌اند؛ نظیر هم سالان، رسانه‌های گروهی، اینترنت، آموزش و پرورش و... علی رغم این که خانواده هنوز هم مسئول اجتماعی شدن و مراقبت از فرزندان است، باز هم امکاناتی که تا حدودی جای گزین خانواده شده، نقش آن را کم رنگ کرده است. هم چنان که خانواده دگرگون شده، ترکیب و کارکرد آن نیز متفاوت شده است که همه در ظهور طلاق بسیار مؤثرند.

تغییر شرایط اقتصادی: شاید دلیل دیگر برای صعود ناگهانی طلاق، تغییر در نقش‌های اقتصادی زن و مرد است. نقش زن و شوهر در درآمد خانواده شبیه به هم شده و از تقسیم نقش‌های سنتی نان آور و خانه دار فراتر رفته است. گمان می‌رود، هنگامی که زنان وارد بازار کار می‌شوند و به صورت بالقوه استقلال مالی پیدا می‌کنند، احتمال این که متأهل شوند، کم‌تر می‌شود یا خطر طلاق آن‌ها افزایش می‌یابد. وقتی زنان به طور روزافزون درگیر کار و پول درآوردن می‌شوند، فرصت آن‌ها برای انجام کار‌های خانه کم‌تر می‌شود. زنان احساس می‌کنند، میان فشار بار مسئولیت‌های ناشی از کار و خانواده گرفتار شده‌اند که این هم می‌تواند احتمالی دیگر برای طلاق باشد.

عوامل دموگرافیک

زنانی که در هنگام ازدواج کم‌تر از هجده سال دارند، در برابر زنانی که ۲۵ سال به بالا دارند، بیش‌تر در معرض ناکامی‌های ازدواج هستند. افرادی که در سنین پایین ازدواج می‌کنند، هنوز در حال رشد هستند و ممکن است دچار تغییراتی شوند که غیرقابل پیش بینی است. وضعیت تحصیلی، شغل و منابع اقتصادی نیز روی روند تصمیم گیری، در مورد طلاق اثر دارد؛ هرچه تحصیلات بیش تر، احتمال جدایی کم‌تر است.

شغل نیز یک مقوله مهم برای مردان است. مردان شاغل بیشتر احتمال دارد که ازدواج کنند و این ازدواج را ادامه دهند. درآمد نیز مهم است. هنگامی که مردان تحت تأثیر فشار اقتصادی قرار دارند، خشن ترند و برای زنان شان گرم و حمایت گر نیستند.

نژاد و قومیت: ازدواج بین نژادی بیش‌تر از ازدواج‌های هم نژادی احتمال فسخ شدن دارند. به نظر می‌رسد شاید دلیل این امر ناشی از الگو‌های فرهنگی کهن آن هاست که می‌تواند این ارتباط را مستحکم کند.

خصوصیات جسمی: فقر و شرایط محلی ازدواج نیز احتمال طلاق را بالا می‌برد. فقر اجتماعی، عوامل مخاطره آمیز را تقویت کرده و فرصت‌های مثبت را کاهش می‌دهد. استرس زا‌هایی که همراه با فقر اجتماعی و شرایط محلی نامطلوب هستند، روابط اجتماعی را ضعیف می‌کنند که این خود باعث می‌شود، احتمال طلاق بالا رود.

مذهب: به طور کلی مذهبی بودن می‌تواند مانعی برای طلاق در نظر گرفته شود. افرادی که تعلقات مذهبی دارند، کم‌تر درگیر روابط جنسی قبل از ازدواج می‌شوند و ازدواج را یک تعهد همیشگی تلقی می‌کنند.

فرزندان: برخی از شواهد نشان می‌دهد احتمال طلاق زوج‌هایی که فرزند دارند، کم‌تر از زوج‌های بدون فرزند است؛ اما به طور کلی وجود فرزند یک مانع اطمینان بخش برای جلوگیری از طلاق نیست. بارداری قبل از ازدواج ممکن است منجر به اجبار برای ازواج، بدون در نظر گرفتن فاکتور‌های منطقی شود. این افراد برای رویارویی با چالش‌های دوران والدینی آمادگی کم تری دارند و این، احتمال جدایی را بیش‌تر می‌کند.

عوامل فردی و ارتباطی

علاوه بر عوامل قبلی، این عوامل نیز با افزایش طلاق ارتباط دارند:

زمینه اختلال: مسیر طلاق، مسیری است طولانی که می‌تواند حتی از دوران کودکی آغاز شود. وقتی کودکان در سال‌های اولیه‌ی رشد، شاهد ارتباط نامتناسب والدین باشند، مهارت‌های ارتباطی مهم را کسب نمی‌کنند و این توانایی آن‌ها را برای ایجاد روابط متعهدانه و اعتمادآمیز ضعیف خواهد کرد. افرادی که در ازدواج خود ناکامی‌هایی را تجربه کرده‌اند، به احتمال زیاد والدین شان نیز مشکلات مشابهی داشته‌اند که می‌تواند منجر به طلاق شود. فرزند طلاق و نیز داشتن رابطه جنسی قبل از ازدواج، احتمال جدایی را افزایش می‌دهد.

عوامل خطرساز فردی: عواملی فردی نظیر حسادت به همسر، بدخلقی، عدم تعهد و مسئولیت پذیرنبودن، پرخاش گری، عادت‌های رفتاری نامطلوب، خساست، سوء مصرف مواد، خیانت و... طلاق را تا مدتی طولانی پیش بینی می‌کند. اگر زوج‌ها به هم متعهد باشند و نیاز‌های یک دیگر را در نظر گیرند از روابط شان لذت بیش تری می‌برند.

مخاطرات ارتباطی: دلیل بیش از نیمی از طلاق ها، تعارض میان زن و شوهر است. در واقع زوج‌های موفق تعارض‌های خود را به گونه‌ای مدیریت می‌کنند که حل مسئله را آسان کرده و به روابط شان آسیب نمی‌زند؛ در حالی که روابط زوج‌های ناموفق سازنده نبوده و باعث حل مسئله نمی‌شود و به جای آن تنش‌ها را شدید می‌کند و این مسئله در درازمدت باعث اختلال‌های شدید و جدایی می‌شود.

شخصیت: احتمال دارد شخصیت‌های مستعد طلاق وجود داشته باشند که حتی بهترین روابط نیز، آن‌ها را از گزند طلاق در امان نمی‌دارد؛ برای مثال، روان رنجوری (اضطراب و...)، خصومت و برتری جویی، ویژگی‌هایی هستند که به ناتوانی در کنترل تکانه ها، عصبانی شدن و عدم توجه به نیاز‌های همسر و خودبرتربینی منجرمی شود که این خود افراد را بیش‌تر در معرض جدایی قرار می‌دهد. نارضایتی از ازدواج با اختلال‌های روان پزشکی نظیر ترس، افسردگی و... ارتباط دارد؛ زیرا این افراد در دوران کودکی، دل بستگی عاطفی ایمن را تجربه نکرده‌اند و این می‌تواند دلیلی برای طلاق باشد.

عوامل ژنی

آیا افرادی که طلاق می‌گیرند سرنوشت شان تحت تأثیر «دی ان‌ای» است؟ تحقیقات نشان می‌دهند که ژن‌ها روی ویژگی‌های روان شناختی، نظیر شخصیت اثر گذاشته و از این طریق می‌تواند باعث جدایی شود. البته این موضوع به تحقیقات زیادی نیاز دارد.

اعتیاد: احتمال طلاق در افرادی که اعتیاد دارند، بیش‌تر است. اعتیاد مسئله‌ای خانمان سوز است که نه تنها همسران، بلکه فرزندان و نهاد خانواده را با مشکلاتی جدی مواجهه می‌کند. در هر حال افرادی که به زندگی مشترک شان ادامه می‌دهند، ضروری است به نحوی برای محدودساختن مصرف شان اقدام کنند.

استرس: خطر طلاق با تجربه‌های استرس آمیز بیش‌تر می‌شود. والدینی که فرزندانی مبتلا به بیماری‌های شدید (نظیر فلج مغزی، نابینایی، عقب ماندگی شدید ذهنی و...) دارند، بیش‌تر در معرض خطر هستند. استرس طولانی و افسردگی به تعارض می‌انجامد و این مقوله به کم شدن منابع روان شناختی آن‌ها منجرمی شود. این تعارض باعث کناره گیری از رابطه شده و به دنبال آن راه برد‌های ناکارآمد سازگاری را نظیر جدایی بیش‌تر می‌کند.

پیآمد‌های جدایی

در سال‌های پس از طلاق، برای مردان و زنان از لحاظ عاطفی چه اتفاقی می‌افتد؟ طلاق چه پی آمد‌های اقتصادی به دنبال دارد؟ آیا افراد به راحتی و خیلی زود با طلاق و زندگی مجردی کنار می‌آیند؟ چه عواملی باعث طلاق آنها می‌شود؟ هنگامی که یکی از زوج‌ها یا هر دو تصمیم به طلاق می‌گیرند، پیآمد‌های اقتصادی و اجتماعی آن ملموس می‌شود.

در زیر به خلاصه‌ای از پیآمد‌ها و نتایج طلاق اشاره داریم:

تک والدشدن: در صورتی که زوج‌ها فرزندی داشته باشند، سازگاری با شرایط تک والدی وظیفه اصلی جدایی است. والدین نباید اجازه دهند که مشکلات بین فردی شان، در ارتباط با فرزند مداخله کند. در واقع همکاری والدین بعد از جدایی نسبت به موقعیت قبل از طلاق، ضرورت دارد. در این زمان باید بحث حضانت فرزند، چگونگی ارتباط فرزند با والدین و... کاملاً مشخص شود.

سازگاری‌های اقتصادی: با ظهور طلاق زوج‌ها باید بر سر چگونگی مجزا نمودن دارایی‌ها، با یک دیگر به توافق برسند. شاید ضروری باشد زن شغلی جدید انتخاب کند! هنگامی که طلاق پیش می‌آید، طبعاً زنان بیش‌تر دچار مشکلات مالی می‌شوند. به طور خلاصه سازگاری‌های اقتصادی پیچیده و هزینه بردار است و تنظیم آن‌ها به برنامه دقیق، تصمیم گیری معقول و انتظارات واقع بینانه نیاز دارد تا بتوان به خوبی آن را گذراند. شاید بهتر می‌بود، ابتدا زنان به استقلال مالی می‌رسیدند و بعد برای جدایی اقدام می‌کردند تا آسیب کم تری ببینند!

عواقب اجتماعی: طلاق موقعیت اجتماعی افراد را خارج از خانواده تغییر می‌دهد. ازدواج شبکه روابط اجتماعی افراد را افزایش می‌دهد؛ اما طلاق تأثیری متضاد روی روابط بر جای می‌گذارد. با شنیدن واقعه طلاق، روابط دیگران نیز با فرد مطلقه تغییر می‌کند. در واقع ازدست دادن دوستان و خانواده در چنین شرایطی که به آن بسیار نیاز دارند، به شدت دردناک و ناگوار است. این مسئله می‌تواند به تنهایی، انزوا و عدم پذیرش فرد مطلقه منجر گردد.

مشکلات روان شناختی: با ازدست دادن شبکه اجتماعی، تغییر نقش و افزایش وظایف افراد مطلقه، احتمال مشکلات روان شناختی نظیر عصبانیت، اضطراب، افسردگی، احساس تنهایی، انزوا، آشفتگی عاطفی و حتی گاهی بیماری‌های روانی بیشتر می‌شود. بدیهی است که طلاق روی سلامت روانی و بهزیستی افراد اثری مستقیم دارد.

علائم جسمانی: افرادی که طلاق را تجربه می‌کنند، ممکن است در سلامت جسمانی نیز دچار مشکلاتی شوند. این علائم جسمانی می‌تواند مواردی نظیر سرطان، بیماری قلبی، درد‌های بدنی، سردرد، مشکلات خواب و... باشد. به نظر می‌رسد، افراد مطلقه در مقایسه با افراد متأهل، سیستم ایمنی ضعیف تری دارند. به طور کلی بین جدایی و سلامت جسمانی پیوند‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد، طلاق هم برای سلامت روانی و هم برای سلامت جسمانی عاملی مخاطره آمیز است.

تأثیرات روی فرزندان: جدایی والدین تجربه‌ی بسیار دردناکی برای کودکان است؛ به همین دلیل، آن‌ها واکنش‌های متفاوتی به طلاق نشان می‌دهند. احساس ترس، ناامنی و درماندگی، احساس گناه و طردشدن، رفتار‌های بازگشتگی (نظیر چسبیدن بیش از اندازه به والدین و شب ادراری)، احساس خشم، بی بندوباری جنسی، بزه کاری، سوء مصرف مواد، رفتار‌های پرخاش گرانه، افت تحصیلی و... می‌تواند از آثار طلاق بر فرزندان باشد. والدین باید به واکنش‌های رفتاری و نشانه‌های هیجانی کودکان خود حساس باشند؛ بدیهی است بی توجهی و نادیده گرفتن این نشانه ها، می‌تواند به وخامت آن‌ها منجر شود و در برخی موارد، حتی ممکن است کودکان افسرده شوند یا به خودکشی اقدام کنند.

پیآمد‌های مثبت طلاق: همه‌ی پی آمد‌های طلاق منفی نیست. بعضی افراد پی آمد‌های مثبتی نیز تجربه می‌کنند. افراد ممکن است در نتیجه طلاق استعداد‌های تازه‌ای کسب کنند، آگاهی‌های جدیدی به دست آورند و از اشتباه‌های گذشته خود درس بگیرند. ادامه‌ی تحصیل، جایگاه شغلی جدید، فرصت‌های حرفه‌ای بهتر، عزت نفس بیش‌تر به علت کنترل بیش تر، پیداکردن توانایی‌ها و نقاط قوت پنهان و... می‌تواند بعضی از پی آمد‌های مثبت جدایی باشد.

طلاق پایان یک ازدواج است و برای ترک کننده، ترک شده و فرزندان دردناک و تلخ است و نیز از اضطراب زاترین وقایع زندگی هر کسی است. به رغم آسیب روحی شدیدی که طلاق بر افراد تحمیل می‌کند، فرصتی برای رشد و آغاز دوباره‌ی زندگی است. بسیاری از افراد در جریان سازگاری با زندگی جدید خود، به نقاط ضعف و توانایی‌هایی پی می‌برند که از آن بی اطلاع بوده‌اند. آن‌ها درمی یابند که می‌توانند به رغم تنهایی و فقدان همسرشان به زندگی ادامه دهند و از آزادی‌های جدیدشان برای رشد خود، کشف علایق جدید، تغییر روش زندگی، انتخاب مشاغل دیگر و آغاز روابط جدید بهره ببرند. جدایی حادثه‌ای دردناک است؛ اما اگر از پنجره‌ای بزرگ به آن نگاه کنیم، می‌توانیم به شکلی دیگر درکش کنیم.

منبع: خبرآنلاین