شناسایی علت اصلی زوال شناختی

تیمی از دانشمندان پس از پیگیری بیش از ۳۰، ۰۰۰ آمریکایی، بین ۵۰ تا ۹۴ سال، به مدت تقریباً دو دهه، دلیل اصلی کاهش عملکرد‌های شناختی در بزرگسالان مسن را آشکار کردند.

به گزارش مجله خبری نگار، این مطالعه نشان داد که انزوای فیزیکی و اجتماعی، صرف نظر از اینکه فرد احساس تنهایی کند یا نه، مستقیماً منجر به کاهش توانایی‌های شناختی می‌شود. زندگی در انزوای اجتماعی، ارتباط کم با دوستان و خانواده و عدم شرکت در فعالیت‌های اجتماعی، همگی در زوال شناختی نقش دارند.

این مطالعه با استفاده از مدل‌های پیشرفته برای شبیه‌سازی مداخلات بهداشت عمومی، نشان داد که کاهش انزوا می‌تواند صرف نظر از نژاد، جنسیت یا سطح تحصیلات، به طور قابل توجهی در برابر زوال شناختی محافظت کند.

دکتر جو هیل، جامعه‌شناس دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: "در طول تعطیلات، اهمیت بودن در کنار خانواده و دوستان به همه ما یادآوری می‌شود. این مطالعه نشان داده است که معاشرت نه تنها برای سلامت روان ما مفید است، بلکه از عملکرد‌های شناختی ما نیز محافظت می‌کند. "

او افزود: «بدون ارتباط معنادار روزانه، ذهن از تعاملات حیاتی مورد نیاز برای هوشیار ماندن محروم می‌شود و این امر انزوا را به یکی از دلایل اصلی کاهش حافظه و زوال ذهنی تبدیل می‌کند.»

دانشمندان بر اساس سه معیار، شاخص انزوای اجتماعی را از صفر تا هشت تعیین کرده‌اند: تعامل شخصی با خانواده و دوستان، شرکت در گروه‌های مذهبی و کار داوطلبانه. نمره شش یا بالاتر نشان می‌دهد که فرد "منزوی‌تر" است.

این مطالعه روشن کرد که احساس تنهایی ارتباط مستقیمی با انزوای اجتماعی ندارد؛ تنها ۵۵٪ از کسانی که احساس تنهایی می‌کردند، به طور عینی به عنوان «منزوی‌تر» طبقه‌بندی شدند، در حالی که ۲۶٪ از بزرگسالان مسن‌تر بدون گزارش احساس تنهایی، امتیاز بالایی در انزوا کسب کردند. به گفته محققان، تنها حدود ۶٪ از تأثیر منفی انزوا بر شناخت، به احساس تنهایی نسبت داده می‌شود.

این مطالعه نشان داد که کاهش انزوای اجتماعی از سطوح بالا (۶-۸) به سطوح متوسط (۵ یا کمتر) از عملکرد شناختی محافظت می‌کند، زیرا با افزایش ۰.۱۹ امتیازی در مقیاس عملکرد شناختی ۲۷ امتیازی همراه بود، به طوری که زنان بهبود ۰.۲۱ امتیازی و مردان بهبود ۰.۱۵ امتیازی را نشان دادند. اگرچه این عدد کوچک است، اما در مقایسه با کاهش طبیعی عملکرد شناختی از ۵۰ تا ۹۴ سالگی که تقریباً ۹ امتیاز است، قابل توجه است.

نتایج این مطالعه در مجله Gerontology Series B منتشر شده است.

منبع: دیلی میل

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری