به گزارش مجله خبری نگار،در افراد مبتلا به هیپرآکوسیس، صداهای معمولی (مکالمه، صدای به هم خوردن ظروف، سر و صدای خیابان) بیش از حد بلند درک میشوند و میتوانند باعث ناراحتی، سوزش یا حتی درد شوند. گالینا چودینسکایا، متخصص مغز و اعصاب از JSC Meditsina (کلینیک آکادمیک رویتبرگ) در مورد این وضعیت به ایزوستیا گفت.
چودینسکایا تأکید کرد که بیششنوایی (هیپرآکوسیس) اساس فیزیولوژیکی دارد و با اختلال در پردازش اطلاعات شنوایی در سیستم عصبی مرکزی مرتبط است. بیماران اغلب علائم را به صورت احساس بلندی کرکننده صداهای معمولی، عدم توانایی در حضور در مکانهای پر سر و صدا، بروز سردرد و اضطراب از صداهای خانه توصیف میکنند. این بیماری میتواند منجر به انزوای اجتماعی و کاهش قابل توجه کیفیت زندگی شود.
این پزشک گفت: «علل بیششنوایی شامل بیماریهای عصبی (اماس، تومورهای مغزی، آسیبها، صرع)، ضایعات سیستم شنوایی محیطی، اختلالات روانپزشکی (اختلالات اضطرابی، اوتیسم) و همچنین اشکال ایدیوپاتیک است که در آن علت ناشناخته باقی میماند.»
چودینسکایا توجه ویژهای به ارتباط بین هایپرآکوسیس واماس داشت. این بیماری باعث دمیلینه شدن فیبرهای عصبی در قسمتهای مرکزی سیستم شنوایی میشود که منجر به اختلال در تکانههای عصبی و انتقال بیش از حد اطلاعات صوتی میشود.
پیش آگهی بیش شنوایی به علت و به موقع بودن درمان بستگی دارد. علائم ممکن است با متوقف کردن تشدید بیماریام اس، برداشتن تومورها، استفاده از روشهای توانبخشی و کاهش استرس، فروکش کنند. با این حال، با پیشرفت بیماری زمینهای و عدم درمان کافی، بیش شنوایی ممکن است مزمن شود.
این متخصص مغز و اعصاب توضیح داد که بیش شنوایی یک اختلال عصبی جدی است که نیاز به یک رویکرد جامع - ترکیبی از دارو درمانی، روان درمانی و پشتیبانی شنوایی شناسی - دارد. به بیمارانی که چنین علائمی دارند توصیه میشود برای معاینه جامع و تدوین یک استراتژی درمانی فردی با یک متخصص مشورت کنند.
ویتالی آکیموف، متخصص مغز و اعصاب، در تاریخ ۲۷ مه به ایزوستیا گفت کدام گروه از افراد بیشتر مستعد ابتلا بهاماس هستند. به گفته این پزشک، افراد در معرض خطر شامل زنان جوان ۱۲ تا ۴۰ ساله، با اوج شروع بیماری در ۱۷ تا ۱۹ سال، افرادی که بستگان نزدیک آنها مبتلا بهاماس هستند، افرادی که در عرضهای جغرافیایی شمالی زندگی میکنند و افرادی که عفونتهای ویروسی داشتهاند، میشوند.
منبع: iz