به گزارش مجله خبری نگار/سیناپرس: به گفته کارشناسان، لایههای سیستمهای ایمنی اضافی ساخته شده در نیروگاههای هستهای مانند Zaporizhzhia اشتباه درک شده اند چراکه اگر برق از شبکه قطع شود، ژنراتورها روشن میشوند و یا اگر مایع خنک کننده اولیه از بین برود، یک سیستم ثانویه وارد مدار میشود.
کارشناسان معتقدند: وقوع یک فاجعه مستلزم یک سری طولانی از خطاهای انسانی و نقص در سیستم است. چنین زنجیرهای از رویدادها ممکن است به طور فرضی رخ دهد، اما یک راکتور نمیتواند مانند یک بمب منفجر شود.
در همین حال، توده رادیواکتیو داخل چرنوبیل اساساً آسیب ناپذیر است و توسط یک بستر بزرگ سیمانی و فلزی احاطه شده که مانند یک ساختار آشیانه مانند برای مقاومت در برابر زلزله و گردباد طراحی شده است. گزارش اخیر آژانس بین المللی انرژی اتمی به این نتیجه رسید که حتی بدون برق، میلههای سوخت اورانیوم ۲۵ ساله چرنوبیل با آب کافی پوشانده شده بود تا از خطرناک شدن آنها جلوگیری شود.
اما این واقعیت که بسیاری از مردم تمام پادمانهایی را که وجود داشته درک نکردند، قابل پیش بینی است. به هر حال، انرژی هستهای همیشه تحت الشعاع لفاظیها قرار گرفته است که از یکسو امیدوار کننده و از سوی دیگر وحشت آفرین است. این روایتهای دوگانه از زمانی که ماری و پیر کوری خطرات وحشتناک و فواید شگفت انگیز تشعشعات را به اطلاع عموم رساندند، بر افکار عمومی تسلط یافته و از طریق پوششهای اخیر جنگ در اوکراین تشدید شدند.
در این رابطه تایلر جی کلی (Tyler J. Kelley) کارشناس این موضوع میگوید: مانند انرژی باد و خورشید، انرژی هستهای نیز بدون سوزاندن سوختهای فسیلی برق تولید میکند. اما فرآیندهای استخراج و تولید انرژی مانند پرههای توربین بادی، پنلهای خورشیدی و گلولههای اورانیوم دارای ردپای کربن هستند. با در نظر گرفتن این موضوع، محققان به این نتیجه رسیدند که انرژی هستهای ۳ تن گازهای گلخانهای در ازای در هر تراوات ساعت (TWh) الکتریسیته تولید میکند، در حالی که باد ۴ تن و خورشیدی ۵ تن تولید میکنند.
کلی میگوید: سپس موضوع ایمنی مطرح است. بر اساس تحقیقات جهانی، نرخ مرگ و میر برای استخراج انرژی هستهای ۰.۰۷ مرگ در هر تراوات ساعت تخمین زده شده که بالاتر از باد با ۰.۰۴، و انرژی خورشیدی با ۰.۰۲ مرگ است. اما این میزان کمتر از گاز طبیعی با ۲.۸ مرگ در هر تراوات ساعت بوده و بسیار کمتر از انرژی زغال سنگ با ۲۴.۶ برآورد شده است. اگرچه خطرات میتواند پیچیده باشد و تخمین مرگ و میر اغلب میتواند حدس و گمان باشد، اما اکنون شواهد زیادی وجود دارد که با توجه به تأثیرات آب و هوا و سایر عناصر، انرژی هستهای نسبت به بسیاری از گزینهها ایمنتر است.
کلی توضیح میدهد که روشن است که انرژی هستهای دارای جنبههای منفی واقعی است چراکه استخراج اورانیوم مخرب و سمی است. سوخت مصرف شده باید با دقت مهر و موم شده و ذخیره شود و هر چند کوچک باشد، خطر انتشار تشعشعات و ذوب شدن وجود دارد.
به گفته پل اسلوویچ (Paul Slovic) استاد دانشگاه اورگان و کارشناس ریسک و تصمیم گیری، اکثر شهروندان به جای ریسک آماری واقعی، بر درک ریسک تکیه دارند. اسلوویچ میگوید: برای این افراد، تجربه خطرات از رسانههای خبری نشات میگیرد. او به این موضوع اشاره میکند که خطر انرژی هستهای بیشتر از دسترسی به اسلحه و سیگار کشیدن نیست و کارشناسان انرژی هستهای را در رتبه ۲۰ خطر قرار داده اند.
کلی در خاتمه میگوید: گفتن حقیقت در مورد تشعشعات و انرژی هستهای سخت است. موارد زیادی وجود دارد که ما هنوز نمیدانیم برای مثال، میزان مضر بودن تشعشعات تا به امروز به شدت مورد بحث بوده است. آنچه مورد نیاز است ارزیابی شفاف هزینهها و منافع، عاری از ترس، عاری از تعصبات سازمانی و عاری از روایتهای سیاسی و رسانهای هذل آمیز است. او میافزاید: ترس را از بین ببرید و به حقایق با دقت نگاه کنید و خواهید دید که انرژی هستهای همیشه نسبتاً ایمن بوده، در حالی که تغییرات آب و هوایی بسیار خطرناکتر هستند.