حسرت‌های مشترک انسان‌ها در لحظات پایانی مسیر زندگی

به گزارش مجله خبری نگار،اغلب ما حتی برای یک مسافرت کوچک به شما بار‌ها از کسانی که از جاده چالوس عبور کرده اند اطلاعات می‌گیریم که کجای جاد دره‌ای با چشم انداز زیبا وجود داردو کجا میتوانید در قهوه خانه‌ای مشرف به رودخانه ته دره چای بخورید و کجا میتوانید از زیبایی‌های شمال بیشترین لذت را ببرید.

اگر این اطلاعات را درباره سفر زندگی از کسانی که قبلا این مسیر را طی کرده اند بپرسید، به نظرتان چه اتفاق مثبت و چه تغییری در مسیر زندگیتان رخ خواهد داد؟

همه ما مسافرانی هستید که هر گذرگاه عمر فقط یک بار عبور میکنیم بنابراین نمیتوانیم از تجربیات خودمان در طول مسیر ۲۰ سالگی، ۳۰ سالگی یا ۴۰ سالگی و ... بهره‌مند شویم.

درست است که همه آدم‌ها سرنوشت یکسانی ندارند، ولی اصول کلی موفقیت و شکست در این دنیا یکسان و مشابه است.

انسان‌ها اشتباهات زیادی در زندگی مرتکب می‌شوند که بعدا حسرتشان را می‌خورند، حسرت دوست دشتن فردی که دیگر در میان ما نیست، حسرت کاری که باید انجام میدادیم، حسرت تصمیم عجولانه‌ای که گرفتیم، حسرت زمان‌هایی که هدر داریم و ....

برخی حسرت‌ها بین انسان‌ها مشترک است و اگر میخواهید بدانید در انتهای زندگی انسان‌ها چه حسرت‌های مشترکی دارند و شما نمیخواهید مثل گذشتگان خود حسرت به دل بمانید در ادامه همراه با ما همراه شوید.

اغلب انسان‌های در حال مرگ وقتی به پایان زندگی می‌رسند حسرت‌های مشترکی دارند، اگر شما نمیخواهید مانند گذشتگانتان حسرت به دل بمانید، با ما در ادامه مقاله همراه شوید تا بتوانید با استفاده از تجربیات دیگران از همین امروز تغییرات مثبتی در سبک زندگیتان ایجاد کنید که در آینده دچار حسرت نشوید. 

انسان‌های در شرف مرگ چه حسرت‌هایی دارند 

پرستاری به نام برونی ویر که در یکی از بیمارستان‌های استرالیا مشغول به کار بود، آخرین گفته او آرزو‌های برباد رفته و حسرت افراد رو به مرگ را در وبلاگ خود منتشر کرد.

به گفته او متداول‌ترین مورد پشیمانی افراد در حال مرگ این است که: ” کاش این قدر سخت و طولانی کار نکرده بودم. ”

به دلیل استقبال بسیار زیاد مردم از مطالب این وبلاگ، برونی ویر تصمیم گرفت کتابی بر اساس مطالب آن چاپ کند. در این کتاب آمده است که اغلب افراد، لحظاتی که در انتظار مرگ هستند دید بسیار دقیق و روشنی راجع به زندگی خود و به طور کلی زندگی پیدا می‌کنند و این دید متفاوت میتواند برای افرادی که هنوز فرصت زندگی دارند مطالب و تجربیات گرانبهایی به ارمغان بیاورد.
زمانی که لحظات پایانی زندگی فرا می‌رسد، بیشتر افراد به روشنی متوجه می‌شوند که بخش عمده‌ای از آرزو‌ها و اهداف خود را عملی نکرده اند.

آن‌ها متوجه میشوند علت مرگشان تا حد زیادی به تصمیم‌های که در طول زندگی گرفته بودند، بستگی دارد.

سلامت بزرگترین حق انتخاب فردی و آزادی شخصی است و معمولا افراد تا زمانی که زندگیشان به خطر نیوفتاده، قدر سلامتی را نمی‌دانند.

اغلب بیماران مرد از این نکته حسرت دارند که دوران کودکی فرزندان و همدمی با همسرشان را به خاطر ساعات کار طولانی از دست داده اند. تمام مردانی که در بستر مرگ هستند از سپری کردن ساعات و روز‌های طولانی در محیط کار، پشیمان می‌شوند.

بسیاری از افرد برای حفظ مناسبات مسالمت آمیز با دیگران از بیان احساساتشان طفره می‌روند و به همین خاطر زندگیشان از چیزی که واقعا باید باشد، فاصله می‌گیرد و نمیتوانند به شخصیتی که آرزو و توانایی اش را دارند برسند.

خیلی افراد تحت تاثیر تلخی یا ناکامی ناشی از مماشات با دیگران و محیط به بیماری‌های جدی مبتلا می‌شوند.

خیلی از افراد به قدری گرفتار کار‌ها و زندگی روزمره میشوند که دوستانشان را فراموش می‌کنند و در لحظات پایان عمر از این که برای دوستی و روابط خود ارزش قائل نبوده اند دچار پشیمانی می‌گردند.

در کمال تعجب خیلی از انسان‌ها از این که به اندازه کافی شاد نبوده اند، پشمانند. بسیاری از افراد تا لحظات پایان عمر خود متوجه نمی‌شوند که شاد بودن یک انتخاب است و عمرشان را با تکرار عادت‌ها و الگو‌های همیشگی طی میکنند و آرامش ناشی از آن را به تغییر ترجیح می‌دهند، این هراس از تغییر جنبه‌های فیزیکی، احساسی و عاطفی زندگی را در بر می‌گیرد. 

حسرت بزرگ انسان‌ها در پایان زندگی 

محققان زیادی به صورت علمی درباره حسرت‌های زندگی انسان‌ها پرس و جو کرده اند، از گفت گو با افراد بالای ۵۰ سال گرفته تا نشستن پای حرف‌های افرادی که میدانستند عمر زیادی برایشان باقی نمانده است.

محققین میخواستند بدانند که چرا عده‌ای دوران کهنسالی را با رضایت طی میکنند و عده‌ای دیگر در حسرت زندگی بر باد رفته هستند.

راز‌های رضایت و حسرت انسان‌ها در فرهنگ‌های مختلف تقریبا یکسان است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

۱ – کاش همان طور که میخواستم زندگی می‌کردم، نه آن طوری که دیگران از من توقع داشتند. برای خودت زندگی کن نه برای دیگران حتی نزدیک‌ترین افراد زندگی ات. به خاطر پدر و مادر انتخاب رشته نکن، به خاطر حرف دوستان شغلت را انتخاب نکن، به خاطر حرف مردم از رنگ لباس مورد علاقه ات صرف نظر نکن.

۲ – کاش این قدر سخت کار نمی‌کردم.

۳ – کاش شجاعت داشتم و احساساتم را با صدای بلند می‌گفتم.

۴ – کاش رابطه با دوستانم را حفظ میکردم.

۵ – کاش شادتر بودم.

۶ – کاش مراقب سلامتی ام بودم. اگر در سنین جوانی و میانسالی مراقب بدنت نباشید در کهنسالی سر ناسازگاری با تو برمیدارد.

۷ – کاش با عشق زندگی می‌کردم. آدم‌ها را دوست داشته باشید و به آن‌ها بگویید که دوستشان دارید.

۸ – کاش وارد شغل مورد علاقه ام می‌شدم. یک عمر کلنجار رفتن با کاری که سوهان

روحت است، انسان را فرسوده می‌کند، کاری که دوست نداری را همین الان کنار بگذار.

۹ – کاش ریسک پذیر بودم. خیلی از حسرت‌های زندگی ناشی از محافظه کاری است. انسان‌های شاد و موفق همیشه درجاتی از ریسک پذیری در زندگیشان دارند. قبرستان‌ها فقط پر از آدم‌های مرده نیستند، پر از طرح‌ها، ایده‌ها و هدف‌های بزرگی هستند که هیچگاه قدمی برایشان برداشته نشده است یا نیمه کاره رها شده اند.

۱۰ – کاش قانع بودم. با همان چیزی که داری ببین چطور میتوانی خوش باشید. برای خوش بودن نیازی نیست به اندازه سفر به دور دنیا پول داشته باشی. میتوانی از زیبایی‌های اطرافت، از گلبرگ‌های گل، از یک فیلم کمدی، از بازی با یک کودک، از طعم چای، از یک موسیقی، از هم صحبتی با خانواده و دوستان لذت ببری. زندگی همیشه همراه با سختی است و کسانی که همیشه منتظر شرایط ایده آل برای خوشحالی هستند، حسرت می‌خورند.

۱۱ – گاهی بی خیال باش. خیلی از اتفاقاتی که امروز به نظرت سخت و غیر قابل تحمل می‌آیند در آینده تبدیل به خاطراتی می‌شوند که دیگر اهمیتی ندارند. مثل ترمی که مشروط شدی و بعد از ۲۰ سال به نمراتت میخندی. وقایع زندگی را از دور ببین، آیا این اتفاق ۱۰ سال بعد هم برایت اهمیت خواهد داشت؟ به این صورت میتواند راحت‌تر با مشکلات کنار بیایی و کمی بیخیال شوی.

۱۲ –‌ای کاش بخشنده بودم. از چیزی که داری هر چند کم به نیازمندان ببخش و از تقصیر دیگران بگذر. بخشنده بودن انسان را آرام‌تر می‌کند. بار کینه فقط سنگینی قلبت را بیشتر میکند.

۱۳ –‌ای کاش در لحظه زندگی می‌کردم. انسان‌ها معمولا یا در حسرت گذشته اند یا دل به آینده می‌بندند. رندگی همین لحظه‌ای است که در آن هستند پس از همین لحظه لذت ببرد و آن را به بهترین شکل مدیریت کن چرا که اگر از دست برود دیگر هیچگاه آن را بدست نخواهی آورد.

۱۴ –‌ای کاش مزاحمین را از زندگی ام حذف می‌کردم. افرادی که حالت را خوب نمی‌کنند، افراد منفی باف، افرادی که انرژی ات را می‌گیرند، کسانی که مسیر زندگی ات را تخریب می‌کنند از زندگی ات حذف کن و به افراد مثبت نزدیک شو. میگویند هر انسانی میانگین ۵ نفری است که بیشترین ارتباط را با آن‌ها دارد، معدل خودت را بالا ببر. 

منبع:اینفو