سیما تیرانداز : اگه شبیهش از دستش نده !

به گزارش مجله خبری نگار،سیما تیر انداز لحظاتی پیش در ایتوری اش منتشر کرد :

سیما تیرانداز (زاده ۹ شهریور ۱۳۴۹ در تهران) از بازیگران تئاتر و سینمای ایرانی است. وی دارای مدرک تحصیلی کارشناسی در رشته ادبیات نمایشی از دانشگاه ازاد و کارشناسی ارشد کارگردانی و بازیگری از دانشکدۀ سینما و تئاتر دارد.
سیما تیرانداز
زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون
تولد: ۹ شهریور ۱۳۴۹ تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
همسر (ها): ناصر هاشمی (سابق) - مجید جوزانی
فرزندان: نویان

سیما تیرانداز (زاده ۹ شهریور ۱۳۴۹ در تهران) از بازیگران تئاتر و سینمای ایرانی است. وی دارای مدرک تحصیلی کارشناسی در رشته ادبیات نمایشی از دانشگاه ازاد و کارشناسی ارشد کارگردانی و بازیگری از دانشکدۀ سینما و تئاتر دارد.

زندگی نامه
آغاز فعالیت سیما تیرانداز از سال ۱۳۶۷ با نمایش‌های آموزشی مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما زیر نظر جاری سابق خود -گلاب آدینه- بود. با بازی در نقش کوتاهی در فیلم هامون ساخته داریوش مهرجویی به سینما آمد و سپس در فیلم بانو ساخته دیگر داریوش مهرجویی بازی کرد. اما سایه‌های هجوم فرصت مناسبی برای هنرنمایی او بود که برای بازی در همین فیلم نامزد جایزه بهترین بازیگر زن از یازدهمین جشنواره فیلم فجر شد. سیما تیرانداز با ناصر هاشمی ازدواج کرد، ولی اکنون از هم جدا شده‌اند. اکنون مجید جوزانی همسر اوست.



مصاحبه/سیما تیرانداز چگونه بازیگر شد؟
از روزی که دختر کوچولو برای رسیدن به آمال کودکی‌اش انگشت خود را برید و خونش را ریخت و با دختر عمویش هم قسم شدکه بازیگر شود سال‌های زیادی گذشته. اینکه خوب گذشته یا بد خیلی مهم نیست و البته اینکه سخت گذشته یا آسان هم چندان مهم نیست. مهم این است که او پای قسمش ایستاد و امروز یک بازیگر است. سیما تیر انداز از آن دست بازیگرانی نیست که شهرت نام و چهره‌اش با همدیگر متفاوت باشد. همانقدر که چهره‌اش برای همه آشناست نامش هم همانطور است. قابلیتش، اما در خلق کاراکتر‌های مثبت و منفی کارهایش را وسعت می‌دهد و باعث می‌شود بهتر در حافظه سینمایی آدم‌ها جا خوش کند. آیا کسی را سراغ دارید که عروس و البته جاری بدجنس سریال نرگس را که جمعه شب‌ها همه را پای جعبه جادو میخکوب می‌کرد فراموش کرده باشد؟ گپ زدن با سیما تیرانداز درباره همه اولین‌های به یاد ماندنی زندگی‌اش خالی از لطف نبود. اولین‌هایی که جالب‌ترین آن‌ها در رؤیای روز‌های کودکی اش خلاصه می‌شود و البته هم قسم شدنش آن هم به شیوه‌ای منحصربه‌فرد با دختر عمویش.

,تصاویر سیما تیرانداز، عکس‌های سیما تیراندا

سیما تیرانداز


اولین‌بار علاقه به بازیگری چه زمانی در وجودتان شکل گرفت؟
سیما تیرانداز: من از کودکی رؤیای بازیگری داشتم حتی یادم می‌آید در دنیای بازی کودکانه مان همیشه با دخترعمویم دست می‌دادیم و قول می‌دادیم که در آینده بازیگر شویم. در حدی که حتی انگشت‌هایمان را خون‌آلود به هم آغشته کنیم و قسم بخوریم که بازیگر شویم!

منظورم این است که رؤیای بازیگری از کودکی بامن بود در تمام بازی‌های بچگی‌مان در حال نقش‌بازی کردن بودیم. بعد از مدتی هم با دیدن یک تئاتر دوباره حس علاقه به بازیگری در من اوج گرفت. آن موقع به پدرم گفتم، حتما می‌خواهم بازیگر شوم. پدرم جواب داد پس باید در دوره‌های بازیگری شرکت کنی، اما گرفتار درس و مشق بودم و وقت این کار را نداشتم. این علاقه کم‌کم در حال از بین رفتن بود که یک روز در دبیرستان همکلاسی پشت سری من گفت: «خواهرم در کلاس بازیگری ثبت‌نام کرده است.» من هم پرسیدم: «آدرس کلاس را به من بگو. من هم می‌خواهم به آن کلاس بروم.» آدرس را که به من داد دقیقا در خیابان دریای‌نور بود که یک کوچه با منزل ما فاصله داشت. اینطور شد که رفتم در کلاس ثبت‌نام کردم.


از گذراندن این دوره تا بازیگر شدن تو چقدر زمان برد؟
سیما تیرانداز: خوشبختانه زمان خیلی کمی تا بازیگر شدن من سپری شد. فاصله ۲ سال بعد از گذراندن دوره بازیگری‌ام، در «مرگ یزدگرد» و «هامون» بازی کردم. از خوش‌شانسی من بود که توانستم آنقدر سریع پیشرفت کنم.

واکنش خانواده در مقابل تصمیم شما چه بود؟
سیما تیرانداز: با مخالفت‌های زیاد خانواده و اشک و آه! آن‌ها روبه‌رو شدم. اما در نهایت خانواده مجبور شدند شرایط من را بپذیرند و از یک جایی به بعد متوجه شدند که نمی‌توانند جلودار من شوند. در واقع من راهم را انتخاب کرده بودم.

اولین تلاش جدی‌ای که برای رسیدن به هدفت کردی چه بود؟
سیما تیرانداز: بعد از اینکه در دوره‌های بازیگری ثبت‌نام کردم در۲ تئاتر مشغول به کار شدم. یک تئاتر کودک بود و یک تئاتر ساده که با کارگردانی خانم گلاب آدینه.



اولین باری که مقابل دوربین قرار گرفتی بازی در کدام کار بود؟
سیما تیرانداز: بازی در «هامون» آقای مهرجویی بود خوشبختانه آن زمان آنقدر سنم کم بود که خیلی دلهره بازی نداشتم. با بازیگران آشنا نبودم البته آن موقع نه آقای خسرو شکیبایی آن‌قدر فوق ستاره بودند و نه خانم بیتا فرهی! در حقیقت نمی‌دانستم در چه کار مهمی بازی می‌کنم. خوشبختانه برخلاف نسل امروز که یک چیز‌هایی برایشان مهم‌تر از چیز‌های دیگر است، ولی برای من خود بازیگری در اولویت است. هیچ وقت فکر نکردم کجا بازی کرده‌ام و با چه کسی بازی می‌کنم. همیشه و در هر جایی خود بازیگری برایم جلوتر از هر افتخار دیگری بوده و همین مسئله باعث می‌شد در نقش‌آفرینی‌هایم راحت باشم و با آرامش بیشتری کار کنم. حتی در مقابل مرحوم آقای خسرو شکیبایی و آقای انتظامی با آرامش بازی کردم. در واقع انگیزه بازیگری باعث شد که خودم را مقابل بزرگانی که با آن‌ها بازی می‌کنم نبازم.