همه‌چیز درباره اینترنت اشیاء

تنها ۲۱ سال قدمت دارد، اما هنوز در ایران ناشناخته است. صحبت از اینترنت اشیاء (IOT) است. این اصطلاح را ممکن است هرکسی لااقل یک بار شنیده باشد، اما بیشتر افراد دنبال معنا و کاربرد آن نرفته‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، این نوع اینترنت یک مخترع خاص دارد. ۲۱ سال قبل یعنی در سال ۱۹۹۹ کوین اشتون نظریه اینترنت اشیاء را مطرح کرد. وقتی صحبت از اینترنت اشیاء می‌شود در نگاه اول اینگونه به نظر می‌رسد که شاید بتوان هر شی‌ای را به اینترنت وصل کرد یا به وسیله هر شی‌ای با دیگران ارتباط اینترنتی برقرار کرد.

Interneof Things برای اولین بار زمانی جدی‌تر مطرح شد که یک کمپانی از توستری رونمایی کرد که متصل به اینترنت بود. مفهوم اینترنت اشیا هم همین موضوع را توضیح می‌دهد؛ یعنی اتصال دستگاه‌ها و اشیای مختلف به یکدیگر از طریق اینترنت.

به کمک اینترنت اشیا برنامه‌ها و دستگاه‌های مختلف می‌توانند از طریق اتصال اینترنت با یکدیگر و حتی انسان تعامل و صحبت کنند. برای نمونه می‌توان به یخچال‌های هوشمند که به اینترنت متصلند و شما را از موجودی و تاریخ انقضا مواد خوراکی داخل یخچال با خبر می‌سازند اشاره کرد.

میلیارد‌ها شیء در انتظار هستند

در واقع، اینترنت اشیا، افراد را قادر می‌کند تا اشیا مورد استفاده خود را از راه دور و به کمک زیرساخت‌های اینترنتی مدیریت و کنترل کنند.
الهه علی محمدی کارشناس‌ای تی در پاسخ به این سوال خبرنگار آفتاب یزد که اینترنت اشیا به زبان ساده چیست، می‌گوید: اینترنت اشیاء یک اتفاق جدید در صنعت‌ای تی است که ابعاد همه جانبه دارد؛ هم فنی هم اقتصادی – اجتماعی و این را هم بگویم که اینترنت اشیاء می‌تواند زندگی پیرامون ما را خیلی سریع متحول کند.

وی افزود: در این حالت، حتی یک کامیون به عنوان محصول صنعتی می‌تواند به قابلیت تحلیل داده‌ها مجهز شود و با حسگر‌ها و مولفه‌های دیگر، تعاملی جدید برقرار سازد.

این کارشناس گفت: اشیاء یا همان محصولات امروزه به گونه‌ای جدید ساخته می‌شوند و در واقع این طور بگویم که تکنولوژی در تولید ساده‌ترین محصول هم نفوذ کرده و حتی گفته می‌شود تا ۱۰ سال دیگر و یا شاید هم زودتر میلیارد‌ها شیء به غیر از گوشی و لبتاپ قابلیت اتصال مجزا به اینترنت را خواهند داشت.

کنترل از راه دور اشیاء با اینترنت؟!

وقتی از اینترنت اشیا حرف می‌زنیم باید بدانیم که در وهله نخست داریم درباره شبکه‌ای از اشیا با قابلیت شناسایی واضح عناصر حرف می‌زنیم که به کمک هوش نرم‌افزاری و حسگرها، امکان اتصال از هر مکان به اینترنت را داشته و با استفاده از زیرساخت‌های مخابراتی اینترنت، چیز‌ها یا اشیا را برای تبادل اطلاعات با تولیدکننده، اپراتور و یا سایر دستگاه‌های متصل، توانمند می‌سازد.

اینترنت اشیا ممکن است به قدری عجیب به نظر برسد که در نگاه نخست بیشتر شبیه به یک توهم باشد. مثلا فرض کنید در تعریف اینترنت اشیا گفته شود اجاق گاز خانه شما یا حتی یک اتو در خانه آن قدر قدرت درک پیدا می‌کند که به کمک اینترنت می‌توان آن را از راه دور کنترل کرد.

به زبان فنی این فناوری به اشیا فیزیکی برای ارائه اطلاعات خاص، اجازه درک کردن و کنترل از راه دور از طریق اینترنت را می‌دهد و فرصت‌هایی برای یکپارچه‌سازی بیشتر بین دنیای فیزیکی و سیستم‌های کامپیوتری به وجود می‌آورد که موجب بهبود کارایی، دقت و سود اقتصادی یا همان بهره‌وری می‌شود.

در اینترنت اشیا هر شی با استفاده از سیستم محاسباتیِ طراحی‌شده، به‌طور منحصربفرد شناسایی می‌شود و می‌تواند با زیرساخت‌های موجود در اینترنت همکاری کند. از این روست که کارشناسان می‌گویند محصولات و کالا‌ها در دوره جدید مبتنی بر دانش تکنولوژیک و قابلیت تجزیه و تحلیل داده‌ها ساخته می‌شوند.

الزامات فنی اجرایی شدن اینترنت اشیاء

اتحادیه بین‌المللی مخابرات، یکی از مراجع جهانی در حوزه ارتباطات است که اقدام به طراحی اینترنت اشیا کرده است. این طراحی دارای ۴ لایه کاربرد، پشتیبانی، شبکه و دستگاه است که به کمک قابلیت‌های مدیریتی و امنیتی، کاربرد‌های اینترنت اشیا نظیر شهر هوشمند، حمل‌ونقل هوشمند، ساختمان هوشمند، انرژی هوشمند، صنعت هوشمند، سلامت هوشمند و زندگی هوشمند را تحقق می‌بخشد.

پس با ۴ الزام کاربردی برای تحقق اینترنت اشیاء روبرو هستیم که اگر شرکت‌های مخابراتی کشور‌ها زمینه آن را فراهم نسازند اجرایی شدن آن امکان‌پذیر نخواهد بود.

در موضوع لایه دستگاه، باید قابلیت‌های لایه دستگاه را به طور منطقی به قابلیت تعامل با شبکه ارتباطی، به خواب رفتن و فعال شدن، جمع‏ آوری اطلاعات و ارتباط با دروازه؛ دسته ‏بندی کرد. گام بعدی لایه شبکه است که این لایه از دو نوع قابلیت تشکیل می‌شود. سپس موضوع قابلیت‌های شبکه مطرح می‌شود که این نوع از قابلیت‌ها، توابع کنترل مربوط به ارتباطات شبکه‌ای را فراهم می‌آورد. نمونه‌هایی از این توابع عبارت است از: توابع دسترسی و کنترل منابع انتقال، مدیریت تحرک، احراز هویت، کنترل دسترسی و حسابرسی.

در فاز بعدی با قابلیت‌های انتقال روبرو هستیم. تمرکز این قابلیت‌ها روی برقراری ارتباط به‌منظور انتقال داده‌های خاص کاربرد‌ها و سرویس‌های اینترنت اشیا و همچنین اطلاعات کنترلی و مدیریتی مرتبط با اینترنت اشیا است.

مثل هر سرویس خدماتی، اینترنت اشیاء لایه پشتیبانی را نیز دارا می‌باشد که در این مبحث البته با قابلیت‌های پشتیبانی عمومی روبرو هستیم. این قابلیت‌ها، قابلیت‌های مشترکی هستند که می‌توانند توسط کاربرد‌های مختلف اینترنت اشیا استفاده شوند (به‌طور مثال پردازش داده یا ذخیره داده). این قابلیت‌ها می‌توانند توسط قابلیت‌های خاص استفاده شوند تا قابلیت‌های دیگری را ایجاد کنند.

البته در اینجا قابلیت‌های پشتیبانی خاص هم مطرح است این قابلیت‌ها، قابلیت‌های خاصی هستند که نیازمندی‌های کاربرد‌های متنوع را برطرف می‌کنند. در واقع، این دسته می‌تواند شامل گروه‌های مختلف قابلیت‌ها باشد تا توابع پشتیبان را برای کاربرد‌های مختلف اینترنت اشیا فراهم آورند. در فاز نهایی با لایه کاربرد مواجه‌ایم که لایه کاربرد شامل کاربرد‌های اینترنت اشیا می‌شود. این کاربرد‌ها با رابط‌های باز امکان ارائه سرویس‌های اینترنت اشیا را فراهم می‌کنند.

بی سیم‌ها پایه اصلی اینترنت اشیاء هستند

شاکله‌ی اصلی این فناوریِ جدید یعنی اینترنت اشیاء چیست؟ به عبارتی دیگر تا چه چیزی را نداشته باشیم اینترنت اشیاء وجود نخواهد داشت؟
قطعا بوده که افراد بار‌ها نام اینترنت بی سیم را شنیده باشند. در واقع چگونه ممکن است داده‌ها از یک یخچال یا گاز پردازش شوند؟ مسلم است که اینترنت اشیاء بر پایه‌ی شبکه‌ی بی‌سیم و اینترنت ساخته شده و هدف اصلی آن، بهبود کارایی و دقت دستگاه‌های مختلف است.

برای ساده‌تر کردن درک مفاهیم می‌توان اینگونه گفت که اینترنت اشیا را می‌توان برای اکثر دستگاه‌هایی که در خانه موجود است، تعریف کرد؛ همین نکته وجه تمایز این نوع خاص از اینترنت را نسبت به دیگر فناوری‌ها بیان می‌کند. اینترنت اشیا شامل دستگاه‌هایی نظیر گوشی‌های هوشمند، هدفون‌ها، وسایل نقلیه، لامپ‌ها، یخچال‌ها، دستگاه‌های قهوه‌ساز، سیستم‌های امنیتی و هشداردهنده (دوربین مدار بسته و..) و بسیاری دیگر از دستگاه‌های خانگی و موبایلی می‌شود.

کارشناسان این حوزه از سال‌ها قبل تخمین زده بودند که اینترنت اشیا تا سال ۲۰۲۰ (امسال) می‌تواند بیش از ۳۰ میلیارد دستگاه را در سراسر دنیا به‌هم متصل کند. همین موضوع در آینده نزدیک باعث خواهد شد تا ارزش جهانی این بازار به حدودا ۷.۱ تریلیون دلار برسد.

چند مثال درباره کارکرد اینترنت اشیاء.

اما سوال این است که دستگاه‌های پیش پا افتاده خانگی چگونه می‌تواند مجهز به اینترنت شود؟

پاسخ این است به روش‌های مختلفی می‌توان دستگاه‌های گوناگون را از طریق اینترنت اشیا به‌هم متصل کرد؛ اولین و مهم‌ترین موردی که برای اتصال دستگاه‌ها نیاز داریم، اینترنت است. اینترنت را در حقیقت می‌توان مرکز کنترل دستگاه‌های متصل‌شده از طریق IoT به‌شمار آورد.

دومین موردی که به آن نیاز است، یک گوشی هوشمند یا دستگاه مشابهی است که از اتصال بلوتوث پشتیبانی کند. تمامی اشیایی که از طریق IoT به‌هم متصل شده‌اند، برای تبادل داده‌های مختلف با یکدیگر، به یک یا چند دستگاه نیازمند هستند. با استفاده از یک دستگاه کنترل‌کننده نظیر گوشی هوشمند، می‌توان از راه دور به‌راحتی اشیای مختلف را کنترل کرد. اگر کاربر بخواهد دستگاه‌های مختلف را از طریق گوشی هوشمندش کنترل کند، لازم است پیش از هر کاری اپلیکیشن ویژه‌ای را که برای این کار تعبیه شده است، نصب کند.

در واقع اپلیکیشن‌ها در این فرآیند نقش قاطعی ایفا می‌کنند و نصب آنهاست که اختیار و کنترل اشیاء مورد تعریف را به کاربر می‌دهد.

مبین احمدی کارشناس آی تی می‌گوید: اینترنت اشیا برای متصل کردن هزاران دستگاه به‌هم و به‌اشتراک‌گذاری داده بین آن‌ها، از روش‌های مختلفی بهره می‌گیرد؛ دفاتر کاری و خانه‌ها به‌طور معمول برای اتصال دستگاه‌ها، از وای‌فای یا بلوتوث استفاده می‌کنند. ضمن اینکه دو مورد یادشده، محبوب‌ترین روش‌ها برای عملی‌کردن این کار هستند.

علاوه بر اینها، می‌توان برای اتصال دستگاه‌های الکترونیکی از طریق اینترنت اشیا می‌توان از شبکه‌ی LTE و فناوری‌های ماهواره‌ای هم بهره گرفت که البته این دو روش، چندان مرسوم نیستند.

وی در پاسخ به این سوال که چه کار‌هایی را می‌توان با اینترنت اشیا انجام داد، می‌گوید: اگر کاربر جرو افرادی باشد که میزان کارایی اینترنت اشیا برایش تبدیل به سوالی بزرگ شده، بهتر است بداند که از طریق این فناوری تقریبا می‌توان هر کاری که فکرش را بکند، انجام داد. واقعیت این است که توانایی‌های اینترنت اشیا برای عملی‌کردن کار‌های مختلف، فراتر از آن است که خیلی‌ها تصور می‌کنند. فناوری اینترنت اشیا در زمینه‌های مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد و توانایی این را دارد که انجام کار‌های گوناگون را برای انسان‌ها ساده کند.

عبارت خانه‌ی هوشمند به‌بیانی ساده، یعنی اتصال یک خانه و لوازم داخلی آن به‌هم، از طریق یک سیستم کاملا خودکار.

اگر در خانه‌ی هوشمند از لامپ‌های متصل‌شده به اینترنت اشیا استفاده شود، این لامپ‌ها می‌توانند زمان خروج افراد از خانه یا حتی اتاق‌ها را تشخیص دهند و این یعنی دیگر لازم نیست نگرانِ خاموش کردن لامپ‌ها پیش از خروج از خانه باشید؛ چرا که به‌لطف وجود IoT، لامپ‌ها خود به خود خاموش می‌شوند.

احمدی در این خصوص توضیحات کامل تری می‌دهد: کاربرد مصداقی قضیه این است که افراد می‌توانند از طریق دستگاه کنترل‌کننده (نظیر گوشی هوشمند) به‌راحتی در گوشه‌ای از خانه بنشینند و لامپ‌ها را خاموش و روشن کنند؛ نکته‌ی جالب اینجا است که از لحا‌ظ تئوری حتی اگر آن سرِ دنیا هم باشید، می‌توانید به‌راحتی از طریق دستگاه خود، لامپ‌های خانه را کنترل کنید! این قابلیتِ مهم می‌تواند باعث امنیت هرچه بیشتر خانه به‌هنگام خالی بودن آن شود؛ برای مثال، شما می‌توانید شب‌ها با گوشی خود، لامپ‌های خانه را روشن کنید تا اطرافیان فکر کنند که در خانه حضور دارید و فکر ورودِ بی‌اجازه به‌خانه‌ی شما به سر سارقان نزند.

کاربران همچنین می‌توانند به‌راحتی، دوربین‌های مداربسته را به‌صورت ۲۴ ساعته در ۷ روز هفته، از طریق اینترنت اشیا کنترل کنند و خیالشان از بابت امنیت خانه راحت باشد.

همچنین افراد می‌توانند با نصب دوربین و میکروفون در جلوی خانه، قبل از باز کردن در، از طریق میکروفون با افرادِ جلوی خانه صحبت کنند و آن‌ها را ببیند.

یکی دیگر از ویژگی‌های کاربردی و جالب، این است که کاربران می‌توانند از در‌هایی که به‌صورت خودکار باز و بسته می‌شوند نیز در خانه‌ی خود استفاده کنند. این در‌ها برای باز و بسته شدن، از یکسری حسگر ویژه استفاده می‌کنند که در آن‌ها تعبیه شده است.

بیان مصداقی و روشن فعالیت این نوع اینترنت محدود به موارد بیان شده نیست. حتی قهوه ساز‌ها هم می‌توانند به اینترنت وصل شوند. افراد تنبل و بی حوصله که حتی حوصله‌ی خاموش کردن دستگاه قهوه‌ساز را نیز ندارند، اینترنت اشیا دوای دردشان است. دستگاه‌های قهوه‌ساز می‌توانند پس از اینکه شما قهوه‌تان را میل کردید، به‌صورت خودکار خاموش شوند.

کاربر می‌تواند دستگاه را طوری تنظیم کند که در وقت مشخصی از روز، به‌صورت خودکار روشن شود؛ فرض کنید که عصر شده است و فردی از سر کار بر می‌گردد، دیگر لازم نیست سراغ روشن کردن دستگاه و درست کردن قهوه برود؛ کافی است پس از ورود به خانه، از طریق گوشی دستور ساخت قهوه را صادر کنید!

هم سرما و هم گرما ابزار‌هایی را برای افراد مثل کولر یا رادیاتور ضروری کرده است. دستگاه‌های مختلفی در بازار وجود دارند که با استفاده از آن‌ها می‌توان میزان حرارت خانه را تنظیم کرد. چنین دستگاه‌هایی به‌طور معمول توانایی این را دارند که با اطلاع از دمای هوای داخل و خارج از خانه، سیستم‌های گرمایشی را روشن و خاموش کنند. اگر این دستگاه‌ها را به اینترنت اشیا متصل شود، آن‌ها می‌توانند به‌هنگام کاهش بیش از حد دمای خانه، سیستم گرمایشی را روشن و به هنگام رسیدن به دمای مطلوب، این سیستم را خاموش کنند؛ نکته‌ی جالب‌توجه اینجا است که تمامی این‌کار‌ها به‌صورت خودکار صورت می‌گیرد.

استفاده از اینترنت اشیاء در خودرو‌ها هم این روز‌ها جدی‌تر شده است که البته آن‌ها اساسا یک هدف اصلی را دنبال می‌کنند: بهینه‌سازی عملکرد اجزای داخلی. با این‌همه، وقتی خودرو‌ها به فناوری اینترنت اشیا تجهیز شوند، می‌توانند به خوبی از خودشان مراقبت کنند. از این طریق همچنین می‌توان باعث شد که خودرو‌ها با بهره‌گیری از حسگر‌های ویژه و البته اینترنت، امنیت مسافران را بالا ببرند.

اینترنت اشیاء امنیت دارد؟

مباحث SECURITY از مهمترین مباحث در موضوع اینترنت اشیاء است به این معنی که یکی از اصلی‌ترین مواردی که همواره در مورد اینترنت اشیا مطرح می‌شود، بحث امنیت آن است. از آنجایی که در این فناوری، دستگاه‌های زیادی از طریق اینترنت به‌هم متصل می‌شوند، هک‌شدن آن‌ها می‌تواند ضرر‌های جبران‌ناپذیری را نظیر لو رفتن اطلاعات حساس شخصی و اقتصادی، به‌همراه داشته باشد.

همواره دو دلیل برای راحتیِ هک‌شدن دستگاه‌های مبتنی بر اینترنت اشیا مطرح مطرح می‌شود: مورد اول این است که دستگاه‌های یادشده از طریق اینترنت به‌هم متصل شده‌اند و اینترنت هم در حالت کلی در معرض خطرِ هک قرار دارد. مورد دوم این است که بسیاری از دستگاه‌های مبتنی بر این فناوری، توسط شرکت‌های بعضا کوچک ساخته شده‌اند و این شرکت‌ها، منابع و زمان کافی را برای قرار دادن ساختار‌های امنیتی قدرتمند در دستگاه‌هایشان نداشته‌اند.

پیشرفت اینترنت اشیا در ایران

اینگونه نیست که ایران در تحولات تکنولوژیک از پیشرفت‌ها عقب مانده یا حرفی برای گفتن نداشته باشد. اینترنت اشیاء خیلی زودتر از سایر کشور‌های منطقه در ایران پا گرفت و رشد کرد و زمینه‌های رشد و پیشرفت برای آن متصور است.

مهدی روحانی نژاد مدیر فروم اینترنت اشیاء ایران در توضیح معرفی ظرفیت‌های اینترنت اشیاء و نقشی که بکارگیری این فناوری در شرایط کنونی اقتصاد ایران می‌تواند داشته باشد گفته فناوری مورد استفاده در IoT و سنسور‌های بکار رفته در این فناوری از سال‌ها قبل مورد استفاده قرار میگرفته، ولی تحولات در دو حوزه الکترونیک، که هزینه تمام شده سنسور‌ها را بسیار کاهش داده و تحول در حوزه تلکام که حجم و سرعت انتقال داده را بسیار افزایش داده، سبب ترند شدن IoT در سطح جهانی شده است.

وی در ادامه به معرفی بازار‌های عمودی حوزه اینترنت اشیا، کار‌های انجام شده و تحلیل هر یک از این بازار‌ها در بازار ایران بر اساس رگولاتوری و حجم و آمادگی بازار و بلوغ اکوسیستم اشاره و تصریح کرد: بازار امروز ایران بیشتر متمرکز در موضوع تجهیزات است که حاشیه سود پایین و رقابت بالایی در آن وجود دارد، ولی بیشترین ارزش افزوده در این حوزه در قسمت پلتفرم و تحلیل دیتا اتفاق می‌افتد و فعالین این حوزه باید بیشتر به این بخش از زنجیره ارزش توجه کنند.

این کارشناس حوزه فناوری اطلاعات می‌گوید: فناوری اینترنت اشیاء (IoT) به عنوان یکی از فناوری‌های کلیدی انقلاب صنعتی چهارم در خدمت هوشمندسازی صنعت و در نتیجه افزایش بهره‌وری در اقتصاد دیجیتالی کشور‌ها است. در ایران از اواخر سال ۱۳۹۴ و با تشکیل فروم اینترنت اشیاء ایران (IiF)، توجه مسئولین دولتی و همچنین مدیران ارشد شرکت‌های خصوصی به کارکرد‌ها و اهمیت IoT افزایش پیدا کرده است و در حال حاضر خوشبختانه جزو برنامه‌های کلیدی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، شورای عالی فضای مجازی، وزارت نیرو، جهاد کشاورزی، سازمان محیط‌زیست ایران، پدافند غیرعامل، بیمه مرکزی ایران، سازمان فضایی ایران از یک سو و اپراتور‌های مخابراتی و شرکت‌های دانش‌بنیان از سوی دیگر قرار گرفته است.

روحانی نژاد تصریح کرد: البته هنوز در مرحله آگاهی‌سازی نهاد‌های بهره بردار قرار داریم و هنوز اقدام جدی از سوی این نهاد‌ها دیده نشده، اما ظرفیت بازار IoT کشور با احتساب سهم ۱ تا ۱٫۵درصدی ایران در اقتصاد جهانی باید به حدود ۱۰هزار میلیارد تومان برسد ولیکن ارزیابی‌های اولیه حجم بازار خدمات مبتنی بر اینترنت اشیاء را در حدود ۲۰۰ میلیارد تومان ارزیابی می‌کند که نشان‌دهنده شکاف زیادی است.

کارشناسان می‌گویند در شرایط فعلی که به واسطه تحریم همه جانبه آمریکا، دسترسی به منابع مالی و فناوری جهانی مسدود شده است، مهمترین اولویت صنایع کشور باید افزایش بهره‌وری باشد که مهمترین راه‌حل بخش ICT برای رسیدن به این هدف، افزایش هوشمندی تولیدات صنعتی و مصرف انرژی از طریق بکارگیری IoT یا همان اینترنت اشیاء ست.

ارزیابی‌ها نشان می‌دهد خوشبختانه در حال حاضر و با توجه به سرمایه‌گذاری‌های بخش خصوصی و اپراتورها، شرایط برای راه‌اندازی گسترده خدمات مبتنی بر IoT (اینترنت اشیاء) فراهم شده است و با عزم جدی دولت که بخش عمده اقتصاد و صنعت کشور را در اختیار دارد، می‌توان از این فرصت طلایی حداکثر استفاده را کرد و حتی امکان صادرات خدمات فنی ـ مهندسی در حوزه IoT را به کشور‌های منطقه فراهم کرد.

وزارت ارتباطات چه کرده است؟

وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان مسئول برنامه ریزی، پشتیبانی و توسعه زیرساختار و توانایی‌های ملی مخابراتی و اطلاعاتی کشور، اینترنت اشیاء را به عنوان موضوع محوری توسعه فناوری و آینده کسب و کار‌های مرتبط با فاوا مدنظر قرار داده است؛ لذا پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات (مرکز تحقیقات مخابرات ایران)، در اولین گام مسئولیت تدوین نقشه راه و ارائه برنامه عملیاتی اینترنت اشیاء در کشور را بر عهده گرفته است.

بر اساس این گزارش، نقشه راه توسعه این فناوری در کشور در راستای ایجاد اکوسیستم منسجم و توسعه یافته ارائه سرویس‌های مختلف، دستیابی به الزامات، قانون و مقررات و سیاستگذاری، زیرساخت‌های مورد نیاز و شناسایی ارائه سرویس‌های متنوع دستیابی به اهداف شامل "دستیابی به بازار توسعه یافته و خدمات متنوع" تدوین می‌گردد. از این رو هدف پروژه تدوین نقشه راه اینترنت اشیاء دستیابی به اهداف پیشنهادی در این سند برای توسعه و پشتیبانی از فناوری اینترنت اشیاء تا افق زمانی ۱۴۰۴ است. به طوری که نقش وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در آن در حوزه‌های مختلف مشخص شود.

دیدگاه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، طراحی و تدوین نقشه راه اینترنت اشیاء کشور، شناسایی بازیگران تاثیرگذار بر پیاده‌سازی اکوسیستم یکپارچه در کشور، تعیین اقدامات و برنامه‌های عملیاتی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برای توسعه اینترنت اشیاء در کشور از جمله تامین امنیت و زیرساخت‌های توسعه مورد نیاز برای توسعه اینترنت اشیاء در کشور، تامین و توسعه تولید ایده، سرویس و محصولات مرتبط برای توسعه اینترنت اشیاء در کشور، تامین و توسعه الزامات قانونی و حاکمیتی در محدوده وظایف وزارت ارتباطات و فناروی اطلاعات، تامین و توسعه بازار جهت ارائه سرویس‌های اینترنت اشیاء در کشور می‌باشد؛ لذا چشم انداز این پروژه، تدوین نقشه راه اینترنت اشیاء در کشور با محوریت نقش وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برای توسعه کسب و کار، سرویس و فناوری‌های مرتبط با اینترنت اشیاء در کشور می‌باشد؛ لذا در این پروژه، توسعه کسب و کار‌ها و فناوری مرتبط با اینترنت اشیاء در کشور مورد بررسی و تحلیل قرار می‌گیرد و نقش وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و شرکت‌ها و سازمان‌های تابعه جهت نیل به این اهداف تبیین خواهد شد. با شناختی که نسبت به ابعاد مختلف توسعه این فناوری در کشور در این پروژه ایجاد خواهد شد، انتظار می‌رود با در نظر گرفتن محدودیت زمانی و بودجه ای، بسته‌های پیشنهادی اقدامات عملیاتی یا بسته‌های سیاستی جهت همکاری با سایر وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها، به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ارائه گردد.

چشم انداز اینترنت اشیاء در جهان

علیرغم چالش‌های موجود اینترنت اشیا می‌تواند در آینده‌ای نزدیک به یکی از تحولات عظیم در حوزه‌ی فناوری تبدیل شود و نحوه‌ی زندگی کردن ما را از جهات زیادی، دستخوش تغییر کند. مزایای استفاده از این اینترنت زیاد است از جمله اینکه استفاده از آن می‌تواند موجب شود کاربر‌ها بر فرآیند‌های کلی کسب‌وکار خود نظارت کنند؛ تجربه‌ی مشتری را بهبود بخشند؛ در وقت و پول صرفه‌جویی کنند؛ بهره‌وری کارکنان را افزایش دهند؛ مدل‌های کسب‌وکار را ادغام و هماهنگ کنند؛ تصمیم‌های کسب‌وکاری بهتری اتخاذ کنند و در نهایت درآمد بیشتری کسب کنند.

پیش بینی‌ها نشان می‌دهد تا سال ۲۰۲۵ در حدود ۱۰۰ میلیارد شئ متصل به اینترنت اشیا خواهیم داشت که این اتصالات تاثیر بیش از ۱۱ تریلیون دلاری در اقتصاد جهان دارد.

منبع: آفتاب