کد مطلب: ۱۱۶۷۹۳۲
|
|
۰۹ آبان ۱۴۰۵ - ۱۱:۱۸

دانشمندان علائم شدید یائسگی را در زنان مبتلا به اوتیسم گزارش کرده‌اند

دانشمندان علائم شدید یائسگی را در زنان مبتلا به اوتیسم گزارش کرده‌اند
زنان مبتلا به اوتیسم بیشتر احتمال دارد علائم شدید یائسگی را تجربه کنند

به گزارش مجله خبری نگار، یائسگی با تغییراتی در سلامت جسمی و عاطفی همراه است که می‌تواند بر زندگی روزمره و عملکرد کاری تأثیر بگذارد. با این حال، این دوره متفاوت است: افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است علائم بارزتری را تجربه کنند و درک تغییرات رخ داده برایشان دشوارتر باشد. مطالعه‌ای توسط دانشمندان بریتانیایی تفاوت‌هایی را در سلامت شرکت‌کنندگان مبتلا به اوتیسم و ​​غیرمبتلا نشان داد. مقاله ایزوستیا بررسی می‌کند که چرا یائسگی می‌تواند یک دوره چالش‌برانگیز باشد و چه حمایت‌هایی در این زمینه وجود ندارد.

علائم شدیدتر شده بود

محققان دانشگاه بورنموث تجربیات بیش از ۹۰۰ زن را مورد مطالعه قرار دادند. در طول پنج هفته، شرکت‌کنندگان در مورد علائم یائسگی و حال خوب خود گزارش دادند. نتایج در مجله اوتیسم در بزرگسالی (AA) منتشر شد.

طبق این مطالعه، شرکت‌کنندگان مبتلا به اوتیسم در کل دوره مشاهده، علائم یائسگی شدیدتری را نسبت به زنان بدون این بیماری گزارش کردند. علاوه بر این، گروه اول میزان بالاتری از علائم اضطراب و افسردگی و همچنین کیفیت زندگی پایین‌تری داشتند. همه این شاخص‌ها با شدت علائم یائسگی مرتبط بودند.

این مطالعه توسط دانشجوی دکترای دانشگاه بورنموث، اونهی کیم، رهبری شد. به گفته او، تحقیقات قبلی این تیم نشان داده است که گذار به یائسگی می‌تواند با مشکلات قابل توجهی برای برخی از زنان مبتلا به اوتیسم همراه باشد. مطالعه جدید امکان مقایسه علائم گزارش شده توسط خود افراد را در یک نمونه بزرگتر فراهم کرد.

نویسندگان همچنین به تفاوت‌هایی در سلامت جسمی اشاره کردند. شرکت‌کنندگان مبتلا به اوتیسم تقریباً دو برابر بیشتر احتمال داشت که حداقل یک بیماری قلبی عروقی را گزارش کنند. اختلالات اسکلتی-عضلانی، از جمله بیش‌تحرکی مفاصل، بیش از چهار برابر بیشتر شایع بود. بسیاری از شرکت‌کنندگان مبتلا به اوتیسم همچنین بیماری‌های مزمن متعددی را گزارش کردند.

یائسگی می‌تواند با اختلالات خواب، نوسانات خلقی، اضطراب و مشکل در تمرکز همراه باشد. برخی از زنان نیز در این دوره حساسیت بیشتری نسبت به محرک‌های خارجی تجربه می‌کنند. برای زنان مبتلا به اوتیسم، این تغییرات می‌تواند بر توانایی آنها در پردازش اطلاعات، تنظیم احساسات و برنامه‌ریزی زندگی روزمره تأثیر بگذارد.

ما می‌دانیم که یائسگی می‌تواند برای زنان بدون اوتیسم چالش‌برانگیز باشد - علائم آن از هر ۱۰ زن، یک نفر را مجبور به ترک کار می‌کند. افراد مبتلا به اوتیسم می‌توانند در حال حاضر مشکلاتی در حافظه، برنامه‌ریزی، تنظیم احساسات و افزایش حساسیت به محرک‌های حسی تجربه کنند و بسیاری از آنها در تلاشند تا در عین کنار آمدن با این چالش‌ها، تفاوت‌های خود را پنهان کنند، بنابراین یائسگی می‌تواند این مسائل چالش‌برانگیز را تشدید کند.

محققان دریافتند که شدت علائم با احساس از دست دادن کنترل و دشواری در درک تغییراتی که در بدن و ذهن رخ می‌دهد، مرتبط است. به عبارت دیگر، نه تنها خود وضعیت جسمی، بلکه میزان درک فرد از احساسات جدید و اینکه آیا می‌تواند آنها را توضیح دهد یا خیر، می‌تواند نقش مهمی ایفا کند.

با این حال، نویسندگان ادعا نمی‌کنند که اوتیسم ناگزیر به یائسگی دشوار منجر می‌شود. نتایج، تفاوت‌های بین گروه‌های شرکت‌کننده را منعکس می‌کند و به ترکیبی از عواملی اشاره دارد که می‌توانند این دوره را پیچیده کنند. برای تعیین دقیق‌تر مکانیسم‌های زیربنایی این ارتباط، تحقیقات بیشتری لازم است.

جولی گمبل-ترنر، استاد و نویسنده همکار این مطالعه، خاطرنشان کرد که برخی از زنان مبتلا به اوتیسم هنگام مواجهه با علائم یائسگی که درک کمی از آنها دارند، دچار ترس و سردرگمی می‌شوند. به همین دلیل، تغییرات در بدن ممکن است به عنوان نشانه‌ای از یک بیماری ناشناخته تلقی شود.

زنان مبتلا به اوتیسم اغلب به ما می‌گفتند: «فکر می‌کردم دارم دیوانه می‌شوم» یا «فکر می‌کردم نوعی بیماری دارم»، زیرا تجربه یائسگی آنها با آنچه از دیگران خوانده یا شنیده بودند متفاوت بود.

به گفته این محقق، اطلاعات قابل دسترسی که متناسب با نیاز‌های خاص افراد مبتلا به اوتیسم باشد، می‌تواند به کاهش ترس و احساس از دست دادن کنترل کمک کند. به طور خاص، مهم است که از قبل توضیح داده شود که چه تغییراتی ممکن است در دوران یائسگی رخ دهد و چرا علائم از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

نویسندگان همچنین بر اهمیت حمایت پزشکی تأکید کردند. دکتر راشل موزلی، نویسنده همکار این مطالعه، خاطرنشان کرد که زنان مبتلا به اوتیسم اغلب در دوران یائسگی در جستجوی حمایت با مشکل مواجه می‌شوند. او افزود که اگر فرد به طور ظاهری پریشانی خود را آنطور که دیگران انتظار دارند نشان ندهد، پزشکان ممکن است شدت بیماری او را کمتر از حد واقعی تخمین بزنند.

یافته‌های این مطالعه، لزوم در نظر گرفتن ویژگی‌های خاص زنان مبتلا به اوتیسم را هنگام بحث در مورد یائسگی و سازماندهی مراقبت‌های پزشکی برجسته می‌کند. اطلاعات مربوط به علائم بالقوه باید واضح و در دسترس باشد و متخصصان باید تشخیص دهند که رفتار ظاهری یک فرد همیشه نشان‌دهنده میزان ناراحتی او نیست.

یک عارضه دیگر این است که علائم یائسگی می‌تواند با مشکلات جسمی و روانی موجود همپوشانی داشته باشد. اگر فردی علل اساسی تغییرات در رفاه خود را نفهمد، ممکن است توضیح شکایات خود و دریافت حمایت مناسب دشوارتر باشد. بنابراین، محققان معتقدند که تهیه مطالب اطلاعاتی تخصصی و افزایش آگاهی در بین متخصصان مراقبت‌های بهداشتی در مورد تجربیات زنان مبتلا به اوتیسم مهم است.

با این حال، این مطالعه محدودیت‌هایی دارد. شرکت‌کنندگان علائم و وضعیت سلامت خود را گزارش کردند، بنابراین نتایج منعکس‌کننده ارزیابی‌های شخصی آنها است. این مطالعه همچنین ثابت نمی‌کند که اوتیسم به طور خاص باعث علائم شدیدتر یائسگی می‌شود: بیماری‌های زمینه‌ای و سایر شرایط می‌توانند بر رفاه تأثیر بگذارند.

نویسندگان معتقدند که تحقیقات بیشتر به درک بهتر عواملی که یائسگی را به ویژه برای زنان مبتلا به اوتیسم چالش برانگیز می‌کند و اینکه چه نوع حمایتی می‌تواند مفیدتر باشد، کمک خواهد کرد. در حال حاضر، نتیجه اصلی این مطالعه این است که تجربیات آنها همیشه با درک رایج از یائسگی همسو نیست، به این معنی که هنگام ارائه حمایت، توجه به نگرانی‌ها و نیاز‌های فردی مهم است.

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر