با عوارض جانبی فلفل سیاه آشنا شوید

به گزارش مجله خبری نگار، فلفل سیاه، یک گیاه گلدار از خانواده فلفل، هزاران سال است که به عنوان یک ماده غذایی سالم در نظر گرفته می‌شود و بخشی از طب سنتی هند است. گفته می‌شود که این گیاه دارای خواص "ضد نفخ" است، به این معنی که نفخ را تسکین می‌دهد. در طب سنتی چینی، از فلفل سیاه برای درمان صرع استفاده می‌شود.

علم مدرن نشان می‌دهد که فلفل سیاه واقعاً فوایدی برای سلامتی دارد، در درجه اول به دلیل وجود آلکالوئیدی به نام پیپرین، ماده شیمیایی که طعم تند فلفل را به آن می‌دهد و یک آنتی‌اکسیدان قوی است.

آنتی‌اکسیدان‌ها مولکول‌هایی هستند که مواد مضر به نام "رادیکال‌های آزاد" را خنثی می‌کنند. رژیم غذایی ناسالم، قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب، الکل و سیگار کشیدن می‌تواند تعداد رادیکال‌های آزاد را در بدن افزایش دهد. وجود بیش از حد این مولکول‌های ناپایدار می‌تواند به سلول‌ها آسیب برساند و باعث پیری سریع‌تر افراد شود و منجر به طیف وسیعی از مشکلات سلامتی، از جمله بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان، آرتروز، آسم و دیابت شود.

مطالعات آزمایشگاهی روی حیوانات و سلول‌ها نشان داده است که پیپرین با این رادیکال‌های آزاد مقابله می‌کند. در یک مطالعه، موش‌ها به چندین گروه تقسیم شدند که برخی از موش‌ها با رژیم غذایی معمولی و برخی دیگر با رژیم غذایی پرچرب تغذیه شدند.

به یک گروه از موش‌ها رژیم غذایی پرچرب همراه با فلفل سیاه و به گروه دیگر رژیم غذایی پرچرب همراه با پیپرین داده شد.

نتایج نشان داد که موش‌هایی که با رژیم غذایی پرچرب همراه با فلفل سیاه یا پیپرین تغذیه شدند، در مقایسه با موش‌هایی که فقط با رژیم غذایی پرچرب تغذیه شدند، علائم آسیب رادیکال‌های آزاد به طور قابل توجهی کمتری داشتند. در واقع، علائم آسیب رادیکال‌های آزاد مشابه موش‌هایی بود که با رژیم غذایی معمولی تغذیه شدند.

پیپرین همچنین دارای خواص ضد التهابی است. التهاب مزمن با طیف وسیعی از بیماری‌ها، از جمله بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید مرتبط است.

در اینجا نیز، مطالعات حیوانی نشان داده است که پیپرین التهاب و درد را در موش‌های مبتلا به آرتریت کاهش می‌دهد.

فلفل سیاه همچنین می‌تواند به بدن کمک کند تا ترکیبات مفید خاصی مانند رسوراترول، آنتی‌اکسیدانی که در شراب قرمز، انواع توت‌ها و بادام زمینی یافت می‌شود، را بهتر جذب کند. مطالعات نشان می‌دهد که رسوراترول ممکن است در برابر بیماری‌های قلبی، سرطان، آلزایمر و دیابت محافظت کند.

با این حال، مشکل رسوراترول این است که قبل از اینکه روده‌ها بتوانند آن را جذب جریان خون کنند، تجزیه می‌شود. اما محققان دریافته‌اند که فلفل سیاه، فراهمی زیستی رسوراترول را افزایش می‌دهد. به عبارت دیگر، مقدار بیشتری از آن برای استفاده بدن در دسترس است.

فلفل سیاه همچنین ممکن است جذب کورکومین، ماده ضد التهابی فعال در زردچوبه، را بهبود بخشد.

دانشمندان دریافتند که مصرف ۲۰ میلی‌گرم پیپرین به همراه ۲ گرم کورکومین، فراهمی زیستی کورکومین را در انسان تا ۲۰۰۰ ٪ بهبود می‌بخشد.

مطالعات دیگر نشان داده‌اند که فلفل سیاه ممکن است جذب بتاکاروتن، ترکیبی که در میوه‌ها و سبزیجات یافت می‌شود و بدن آن را به ویتامین A تبدیل می‌کند، بهبود بخشد.

بتاکاروتن به عنوان یک آنتی‌اکسیدان قوی عمل می‌کند که ممکن است با آسیب سلولی مقابله کند. تحقیقات نشان داده است که مصرف ۱۵ میلی‌گرم بتاکاروتن به همراه ۵ میلی‌گرم پیپرین، سطح بتاکاروتن خون را در مقایسه با مصرف بتاکاروتن به تنهایی، به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.

پیپرین و سرطان:

فلفل سیاه ممکن است خواص ضد سرطانی داشته باشد. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده‌اند که پیپرین تکثیر سلول‌های سرطانی سینه، پروستات و روده بزرگ را کاهش داده و مرگ سلولی را افزایش می‌دهد.

محققان ۵۵ ترکیب از ادویه‌های مختلف را با هم مقایسه کردند و دریافتند که پیپرین در افزایش اثربخشی درمان استاندارد برای سرطان سینه سه‌گانه منفی، تهاجمی‌ترین شکل این بیماری، مؤثرترین است.

پیپرین همچنین نویدبخش کاهش مقاومت چند دارویی در سلول‌های سرطانی است که می‌تواند اثربخشی شیمی‌درمانی را کاهش دهد.

با این حال، همه این اطلاعات تا حدودی نامشخص است، زیرا اکثر مطالعات در کشت سلولی یا حیوانات انجام شده است. این نوع آزمایش‌ها همیشه به انسان قابل تعمیم نیستند. با این حال، می‌توانید کاملاً مطمئن باشید که اضافه کردن کمی فلفل آسیاب شده به غذای شما بعید است که باعث آسیب شود و حتی ممکن است مفید باشد.