کارشناسان مزایا و خطرات روانی کار از راه دور را شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دورکاری می‌تواند به ابزاری برای سازماندهی آگاهانه‌تر زندگی تبدیل شود یا برعکس، به دلیل فقدان یک روال و ارتباط مشخص، اضطراب را افزایش دهد. کارشناسان توضیح می‌دهند که چگونه می‌توان از مزایای کار در خانه بهره برد و خطرات روانی بالقوه را کاهش داد. ایزوستیا تمام جزئیات را در اختیار دارد.

مزایای دفتر کار خانگی

آنا آلیکووا، کارشناس مستقل منابع انسانی، خاطرنشان کرد که دورکاری به خودی خود باعث مشکلات روانی نمی‌شود، اما وقتی به درستی مدیریت شود، می‌تواند به ابزاری برای یک زندگی راحت‌تر و معنادارتر تبدیل شود.

به گفته این متخصص، کسالت و احساس یکنواختی نه از خودِ قالب کار، بلکه از فقدان ابتکار عمل شخصی ناشی می‌شود. در حالی که در دفتر، کارمندان اغلب این فرصت را دارند که با همکاران خود تعامل داشته باشند و در فعالیت‌های خودجوش شرکت کنند، در خانه، افراد به طور مستقل روز خود را ساختار می‌دهند و انتخاب می‌کنند که کدام فعالیت‌ها را در برنامه روزانه خود بگنجانند.

این متخصص تأکید کرد که کار از راه دور به افراد این امکان را می‌دهد که از تکیه بر تعاملات اجتماعی تصادفی اجتناب کنند و در عوض، روال راحت خود را ایجاد کنند. آنها می‌توانند فعالیت‌هایی را که واقعاً برایشان مهم است، در روز کاری خود بگنجانند: فعالیت بدنی، سرگرمی‌ها، پیاده‌روی یا گذراندن وقت با عزیزان.

آلیکووا معتقد است: «دورکاری منبع مشکلات نیست، بلکه اگر به درستی استفاده شود، ابزاری قدرتمند برای یک زندگی آگاهانه و شاد است.»

به گفته این متخصص، کارفرمایان مدرن به طور فزاینده‌ای خطرات روانی دورکاری را نه تنها به عنوان یک تهدید، بلکه به عنوان فرصتی برای توسعه رویکرد‌های جدید در سازماندهی کار می‌بینند. نبود محیط اداری می‌تواند حس انزوا ایجاد کند، اما این می‌تواند با تعاملات باکیفیت با همکاران و مشارکت بیشتر در فرآیند‌های کاری جبران شود.

آلیکووا خاطرنشان کرد که مرز‌های مبهم بین کار و زندگی شخصی نه به دلیل خودِ قالب، بلکه به دلیل فقدان مهارت‌های خودسازماندهی یک مشکل است. از نظر او، کار از راه دور به افراد اجازه می‌دهد تا استقلال خود را توسعه دهند و یاد بگیرند که زمان خود را مدیریت کنند.

این متخصص تأکید کرد: «بله، خطر انزوا وجود دارد، اما این خطر به راحتی با مشارکت عمیق در فرآیند‌های کاری بدون شلوغی و هیاهوی دفتر جبران می‌شود. محو شدن مرز‌ها فقط کسانی را که نمی‌توانند آنها را ایجاد کنند، می‌ترساند، اما کار از راه دور به ما بلوغ و خودسازماندهی را در سطح جدیدی می‌آموزد.»

خطرات سلامت روان

ماریا تودورووا، روانشناس خانواده و متخصص اعصاب، خاطرنشان کرد که دورکاری می‌تواند تحت شرایط خاصی اضطراب را افزایش دهد. این امر به ویژه در شرایطی که افراد فاقد تعامل رو در رو، تغییر منظره و تفکیک واضح بین کار و زمان شخصی هستند، صادق است.

به گفته این متخصص، سبک زندگی یکنواخت می‌تواند به تدریج توجه فرد را به رفاه خود معطوف کند. در نتیجه، تغییرات طبیعی در بدن به عنوان علائم احتمالی بیماری تلقی می‌شوند و معاینات مداوم سلامت به راهی برای کسب حس کنترل و امنیت تبدیل می‌شود.

تودورووا توضیح داد که جستجوی بیماری‌ها در غیاب علائم جدی اغلب نه با مشکلات واقعی سلامتی، بلکه با افزایش اضطراب و تجربیات خودبیمارانگاری مرتبط است.

به گفته این روانشناس، یک دور باطل ایجاد می‌شود: فرد شروع به گوش دادن دقیق‌تر به احساسات بدن خود می‌کند، به دنبال اطلاعاتی در مورد بیماری‌های احتمالی می‌گردد و تحت معاینات قرار می‌گیرد، اما نتایج به دست آمده تسکین طولانی مدتی را فراهم نمی‌کند.

ماریا تودورووا خاطرنشان کرد: «هرچه فرد بیشتر به بدن خود گوش دهد و به دنبال علائم باشد، بیشتر متوجه آنها می‌شود. یک چرخه معیوب ایجاد می‌شود: اضطراب او را مجبور می‌کند که سلامت خود را بیشتر بررسی کند و بررسی مداوم فقط اضطراب را افزایش می‌دهد.»

این متخصص توضیح داد که مرز بین مراقبت‌های بهداشتی عادی و تمرکز بیش از حد زمانی مشخص می‌شود که معاینات دیگر ارتباطی با نشانه‌های پزشکی نداشته باشند و به راهی برای مقابله با استرس درونی تبدیل شوند.

افزایش اضطراب می‌تواند با افکار وسواسی در مورد بیماری، جستجوی منظم علائم در اینترنت، مراجعه مکرر به پزشک در غیاب شکایات جدید، عدم توانایی در آرام شدن پس از نتایج خوب آزمایش و امتناع از انجام فعالیت‌های معمول به دلیل ترس از بیمار شدن، نشان داده شود.

نکاتی برای حفظ تعادل

برای حفظ سلامت روان در حین دورکاری، کارشناسان توصیه می‌کنند عادات روزانه‌ی پایداری را در خود پرورش دهید. به گفته‌ی آلیکووا، مهم است که روز را با یک مراسم دلپذیر شروع کنید که به شما کمک می‌کند تا با ذهنیت کاری آشنا شوید: این می‌تواند ورزش، پیاده‌روی یا یک صبحانه‌ی آرامش‌بخش باشد.

این متخصص همچنین توصیه می‌کند که حتی در خانه، یک فضای کاری مشخص و واضح تعیین کنید. پایان روز کاری باید با یک گذار نمادین به استراحت مشخص شود - برای مثال، بستن لپ‌تاپ و تغییر فعالیت‌ها.

تعاملات رو در رو نقش حیاتی دارند. این تعاملات می‌تواند شامل ملاقات با دوستان، پیاده‌روی با عزیزان یا حتی گفت‌و‌گو‌های کوتاه در طول روز کاری باشد. به گفته این متخصص، افراد باید به یاد داشته باشند که کنترل زمان خود را در دست دارند و در دام یک روال خانه‌نشینی گرفتار نمی‌شوند.

کارفرمایان همچنین می‌توانند به کارمندان در حفظ تعادل کمک کنند. آلیکووا توصیه می‌کند جلسات مجازی بدون دستور کار برگزار شود، جایی که همکاران می‌توانند در مورد موضوعات غیررسمی بحث کنند، و همچنین روز‌های بدون جلسه برای کار متمرکز و ارزیابی منظم رضایت کارمندان در نظر گرفته شود.

روانشناس ماریا تودورووا معتقد است که وقتی اضطراب افزایش می‌یابد، مهم نیست که روی شناسایی تهدیدات بالقوه تمرکز کنید، بلکه باید زندگی خود را از طریق فعالیت‌های معنادار گسترش دهید. او توضیح می‌دهد که خلاقیت، یادگیری، فعالیت بدنی، ملاقات با عزیزان و سرگرمی‌های جدید به مغز کمک می‌کند تا دوباره متمرکز شود و میزان زمانی را که صرف افکار اضطراب‌آور می‌شود، کاهش دهد.

کارشناسان همچنین استفاده از تمرین‌های ساده روزانه را توصیه می‌کنند: انجام حرکات کششی کوتاه در طول استراحت، صرف ناهار بدون فناوری، نوشتن یک دفترچه سپاسگزاری یا صرفاً صرف چند دقیقه تنفس آرام.