افسانه‌های کلیدی درباره نسل Z افشا شد

به گزارش مجله خبری نگار، نسل Z به عنوان کودکان و نوجوانانی تعریف می‌شود که «با یک تلفن هوشمند در دست متولد می‌شوند». این نظریه نسلی توسط مورخان آمریکایی، ویلیام اشتراوس و نیل هاو، در اواخر دهه ۱۹۸۰ مطرح شد. نسل Z به عنوان کسانی تعریف می‌شود که پس از سال ۲۰۰۵ متولد شده‌اند. معمولاً اعتقاد بر این است که آنها در استفاده از گجت‌ها استاد هستند (همچنین به عنوان «بومیان دیجیتال» شناخته می‌شوند)، اما در عین حال غیراجتماعی و کاملاً ناآماده برای زندگی واقعی هستند. آیا این درست است؟ کارشناسان موسسه تحقیقاتی مدرسه عالی اقتصاد در مورد این سؤالات اظهار نظر کرده‌اند.

اعتقاد بر این است که کودکان امروزی می‌توانند با استفاده از ابزار‌های مختلف، چند کار را همزمان انجام دهند. بنابراین، آیا با حل چندین مسئله به طور همزمان، فرزندان ما نابغه محسوب می‌شوند؟ اما مطمئناً بزرگسالان نیز چند کار را همزمان انجام می‌دهند و وظایف خود را حتی بهتر انجام می‌دهند.

افسانه دوم این است که کودکان امروزی پیشرفته‌تر هستند و می‌توانند از سنین پایین با گجت‌ها کار کنند. منطقاً، دروس برنامه‌نویسی باید از برنامه درسی مدارس حذف شود. در حالی که اعضای این نسل ممکن است بتوانند بر بازی‌های مختلف تسلط پیدا کنند، یک اشکال برنامه‌نویسی تقریباً همه را گیج می‌کند. این شاخص‌ها سطح دانش آنها را با بزرگسالان برابر می‌کند.

جمله بعدی مربوط به کمبود ارتباط در بین نوجوانان مدرن است. محققان آزمایشگاه کسپرسکی محاسبه کرده‌اند که نوجوانان ۱۶ تا ۱۸ ساله تقریباً تمام وقت خود را آنلاین می‌گذرانند. کودکان کوچکتر حدود سه ساعت در روز را صرف این سرگرمی می‌کنند. دانشمندان دانشکده عالی اقتصاد اذعان دارند که اهمیت ارتباطات آنلاین هر ساله در حال افزایش است. گاهی اوقات، به لطف اینترنت، می‌توان از موقعیت‌های دشوار زندگی جلوگیری کرد.

«وقتی ما همسن شما بودیم، کلی کتاب می‌خواندیم!» بله، ما کتاب می‌خواندیم، چون تقریباً هیچ منبع اطلاعاتی دیگری وجود نداشت. دانشمندان این واقعیت را انکار نمی‌کنند. آنها حتی متوجه شده‌اند که معلوم شده اطلاعات بیشتری نسبت به قبل از طریق اینترنت به دست می‌آید.

اینترنت مقصر افزایش شیوع افسردگی و افکار خودکشی در کودکان است. در سال ۲۰۰۰، سازمان بهداشت جهانی افسردگی را پنجمین اختلال روانی شایع اعلام کرد. کودکان به دلیل عزت نفس پایین بیشتر مستعد افسردگی هستند. ترس از پایین‌تر بودن از دیگران و مشکلات تحصیلی در ایجاد خلق و خوی منفی نقش دارند.

یک افسانه این است که برای کمک به کودک در سازگاری با زندگی واقعی، باید او را از تلفن، کامپیوتر و ... محروم کنید. طبیعتاً، مانند هر بزرگسالی، اگر اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش را از او بگیرند، کار دیگری برای انجام دادن پیدا می‌کند. سوال این است: آیا این کار نوجوان را به سمت بی‌احتیاطی سوق نمی‌دهد؟ هنگام گرفتن تلفن هوشمندش، فعالیتی را به او پیشنهاد دهید که به همان اندازه جذاب باشد.