آیا همیشه خوش بین بودن یک ویژگی مثبت است؟

به گزارش مجله خبری نگار، با این حال، خوش‌بینی اگر از حد بگذرد، می‌تواند به تصمیم‌گیری‌های نادرست و نادیده گرفتن خطرات منجر شود. آیا واقعا نگاه مثبت به زندگی ارزشمند است یا نه. پژوهش‌های متعدد نشان داده‌اند افرادی که نگرش خوش‌بینانه دارند، معمولا از سلامت جسمی بهتری برخوردارند. مطالعات پزشکی ارتباط میان خوش‌بینی و کاهش خطر بیماری‌های قلبی و عروقی را نشان داده‌اند. همچنین افراد خوش‌بین در برابر شکست‌ها و ناکامی‌ها مقاوم‌تر هستند؛ زیرا مشکلات را موقتی و قابل حل می‌بینند، نه نشانه‌ای از ناتوانی دائمی خود.

خوش‌بین‌ها در محیط کار نیز اغلب موفق‌تر هستند. آنها اعتمادبه‌نفس بیشتری از خود نشان می‌دهند و همین ویژگی باعث می‌شود بیشتر در موقعیت‌های مدیریتی و رهبری قرار گیرند. تحقیقات جدید در هلند نشان داده است که کارآفرینان و مدیران به طور متوسط خوش‌بین‌تر از کارکنان عادی هستند. این ویژگی به آنها کمک می‌کند ریسک‌های جدید را بپذیرند و در شرایط دشوار تسلیم نشوند.

خوش‌بینی همیشه مزیت نیست. انسان‌ها به طور طبیعی دچار نوعی «سوگیری خوش‌بینی» هستند؛ یعنی احتمال وقوع اتفاقات خوب برای خود را بیشتر و احتمال رخداد‌های منفی را کمتر از واقعیت ارزیابی می‌کنند. همین ویژگی گاهی موجب می‌شود خطرات را دست‌کم بگیرند. برای مثال، برخی افراد تصور می‌کنند بیماری، شکست مالی یا حوادث ناگوار هرگز برای آنها رخ نخواهد داد و به همین دلیل اقدامات احتیاطی لازم را انجام نمی‌دهند.

این مشکل در دنیای کسب‌وکار نیز دیده می‌شود. بسیاری از کارآفرینان موفق به دلیل خوش‌بینی وارد بازار می‌شوند، اما همین ویژگی باعث می‌شود احتمال شکست را کمتر از واقعیت برآورد کنند. آمار‌ها نشان می‌دهد بخش بزرگی از شرکت‌های نوپا در نهایت شکست می‌خورند، با این حال بیشتر بنیان‌گذاران هنگام آغاز فعالیت خود تصور می‌کنند جزو استثنا‌ها خواهند بود. اکونومیست این پدیده را یکی از دلایل اصلی شکل‌گیری کسب‌وکار‌های جدید می‌داند؛ زیرا اگر همه افراد کاملا واقع‌بین بودند، بسیاری از پروژه‌ها هرگز آغاز نمی‌شدند.

جامعه به نوعی به خوش‌بین‌ها پاداش می‌دهد. مدیران، سرمایه‌گذاران و رأی‌دهندگان معمولا افرادی را ترجیح می‌دهند که با اعتمادبه‌نفس سخن می‌گویند و تصویری امیدوارکننده از آینده ارائه می‌کنند. حتی زمانی که این اعتمادبه‌نفس کاملا مبتنی بر واقعیت نباشد، باز هم می‌تواند تأثیرگذار باشد.

بهترین رویکرد، ترکیبی از امید و واقع‌بینی است. خوش‌بینی به انسان انگیزه حرکت می‌دهد، تحمل شکست را آسان‌تر می‌کند و احتمال موفقیت را افزایش می‌دهد، اما زمانی ارزشمند است که همراه با شناخت دقیق خطرات و محدودیت‌ها باشد. به بیان دیگر، نگاه روشن به آینده معمولا سودمند است، اما نباید چشم انسان را بر واقعیت‌ها ببندد. به همین دلیل «تقریبا همیشه» به نیمه پر لیوان نگاه کنیم؛ نه اینکه هرگز نیمه خالی آن را نبینیم.