آرتتا و تلاش برای بازسازی توپچی‌ها

به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان: آرسنال در لحظه‌ای ایستاده که دیگر جایی برای احتیاط باقی نمانده. تیمی که تا یک ماه پیش ۱۰ امتیاز جلو بود و از آن به‌عنوان مدعی چهار جام یاد می‌شد، حالا خودش را در رقابتی می‌بیند که هر لغزش کوچک می‌تواند همه چیز را از دستش بگیرد. شکست برابر منچسترسیتی، حذف از دو جام داخلی و افت ناگهانی در لیگ، نه فقط فاصله امتیازی را از بین برده، بلکه دوباره همان پرسش قدیمی را زنده کرده که آیا این تیم توان عبور از فشار را دارد یا نه. با این حال، پیروزی سخت و کم‌گل سیتی برابر برنلی یک روزنه امید برای آرسنال باز کرد؛ فرصتی که نشان می‌دهد رقابت هنوز تمام نشده و هنوز می‌شود ابتکار عمل را پس گرفت.

آرسنال حالا دو بازی پیاپی خانگی دارد؛ نیوکاسل و فولام. این دو مسابقه فقط شش امتیاز ساده نیستند، بلکه امکان ساختن فاصله‌ای تازه و بهبود تفاضل گل را هم فراهم می‌کنند. نیوکاسل در سقوط آزاد است، فقط سه برد در ۱۲ بازی اخیر و خط دفاعی‌ای که از ژانویه به بعد تقریباً همیشه دروازه‌اش باز شده. فولام هم وضعیت باثباتی ندارد و با وجود شایعه‌های مربوط به آینده مربی‌اش، در دفاع آسیب‌پذیر است. این یعنی آرسنال نه فقط باید ببرد، بلکه باید با ذهنیت تیمی وارد شود که می‌خواهد ضربه نهایی را بزند.

مشکل اصلی، اما فقط فنی نیست؛ روانی است. تیمی که ماه‌ها با کنترل بازی، مدیریت سرعت مسابقه و تکیه بر ضربات ایستگاهی پیش می‌رفت، حالا در نقطه‌ای قرار گرفته که دیگر نمی‌تواند با همان نسخه ادامه دهد. انتقاد‌ها از سبک بازی محتاطانه آرتتا بالا گرفته و حتی بازیکنان سابق هم می‌گویند این تیم بیش از حد از شکست می‌ترسد. اما بازی برابر سیتی نشان داد که وقتی آرسنال تصمیم می‌گیرد شجاعانه‌تر بازی کند، می‌تواند موقعیت بسازد و جریان مسابقه را تغییر دهد. هرچند در آن بازی بیش از حد باز شد و خطر ضدحمله را پذیرفت، اما همین ریسک‌پذیری نشانه‌ای بود از اینکه تیم هنوز توان تغییر دارد.

آرتتا خودش گفته که «لیگ تازه‌ای شروع شده» و این جمله بیش از یک واکنش احساسی است. واقعیت این است که در این مقطع، تیمی موفق می‌شود که از قید و بند محافظه‌کاری رها شود. دیگر برد‌های یک بر صفر کافی نیست. دیگر نمی‌شود فقط بازی را کنترل کرد و امیدوار بود سیتی امتیاز از دست بدهد. آرسنال باید خودش تعیین‌کننده باشد، خودش فشار بیاورد، خودش بازی را ببرد و خودش فاصله بسازد.

اگر آرتتا ترمز را کامل رها کند و تیمش را با همان انرژی و جسارتی که در بهترین روز‌های فصل داشت به زمین بفرستد، آرسنال هنوز می‌تواند صدر را پس بگیرد. هنوز می‌تواند روایت فصل را عوض کند. هنوز می‌تواند ثابت کند که این بار، برخلاف سال‌های قبل، در لحظه آخر کم نمی‌آورد.