دانشمندان تأثیر هورمون درمانی را بر سلامت قلب زنان بررسی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، درمان جایگزینی هورمون برای تسکین علائم یائسگی استفاده می‌شود، اما تأثیر آن بر سیستم قلبی عروقی همچنان موضوع بحث علمی است. توصیه‌های بین‌المللی سن زن، زمان شروع درمان و سلامت کلی او را در نظر می‌گیرند. یک مطالعه طولانی‌مدت جدید که در اسرائیل انجام شد، هیچ افزایش خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا لخته شدن خون را در زنانی که نسخه‌های مدرن این درمان را دریافت می‌کنند، نشان نداد. ایزوستیا در مورد یافته‌ها و محدودیت‌های این مطالعه گزارش می‌دهد.

مشاهدات بیش از ۱۲ سال

محققان داده‌های پزشکی ۵۲۳۳۰ زن ۴۵ تا ۵۹ ساله را تجزیه و تحلیل کردند. شرکت‌کنندگان هیچ بیماری قلبی عروقی، لخته شدن خون یا سرطان تشخیص داده شده قبلی نداشتند. تقریباً نیمی از آنها درمان جایگزینی هورمون را شروع کرده بودند؛ بقیه با متخصص زنان مشورت کرده بودند، اما هورمون مصرف نمی‌کردند.

میانگین دوره پیگیری ۱۲ سال و حداکثر ۲۳ سال بود. دانشمندان میزان بروز حوادث قلبی عروقی، از جمله حملات قلبی و سکته مغزی، لخته شدن خون و مرگ و میر تا سن ۸۰ سالگی را مقایسه کردند. این مطالعه توسط انجمن قلب آمریکا (AHA) انجام و در پورتال پزشکی نیوز منتشر شده است.

نگرانی‌ها در مورد تأثیر هورمون درمانی جایگزین بر قلب یکی از شایع‌ترین دلایلی است که زنان از درمان هورمونی برای علائم یائسگی خودداری می‌کنند و برخی از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است در ارائه آن مردد باشند.

در طول دوره پیگیری، حمله قلبی، سکته مغزی یا سایر رویداد‌های قلبی عروقی مرتبط در ۲۳۱۱ زن در گروه هورمون درمانی رخ داد - ۴.۴٪. در میان کسانی که هورمون مصرف نمی‌کردند، چنین رویداد‌هایی در ۲۳۸۳ شرکت‌کننده یا ۴.۶٪ رخ داد.

تفاوت‌ها در سایر شاخص‌ها نیز اندک بود. لخته‌های خون در ۱۷۴ زن تحت درمان و ۱۷۵ زن در گروه کنترل مشاهده شد - نرخی معادل ۰.۳۳٪ در هر دو مورد. قبل از رسیدن به سن ۸۰ سالگی، ۶۵۹ زن در گروه اول (۱.۳٪) و ۶۵۳ زن در گروه دوم (۱.۲٪) فوت کردند.

همچنین نتایج قابل مقایسه‌ای هنگام مقایسه روش‌های مختلف تجویز هورمون: قرص، چسب و ژل به دست آمد. نویسندگان گزارش دادند که در گروه مورد مطالعه زنان، شروع هورمون درمانی مدرن با افزایش بروز عوارض ذکر شده همراه نبود.

چرا نگرانی‌ها ایجاد شد؟

مطالعات منتشر شده قبلی نتایج متفاوتی در مورد اثرات درمان جایگزینی هورمون بر سیستم قلبی عروقی داشته‌اند. همانطور که نویسندگان مطالعه جدید خاطرنشان می‌کنند، برخی از داده‌های قبلی با بررسی رژیم‌های درمانی که اکنون کمتر استفاده می‌شوند، دوز‌های بالاتر هورمون و زنانی که درمان را به طور قابل توجهی پس از یائسگی شروع کرده‌اند، به دست آمده است.

دستورالعمل‌های فعلی کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا نشان می‌دهد که در صورت لزوم، هورمون درمانی باید به مدت ۱۰ سال پس از یائسگی و تا سن ۶۰ سالگی در نظر گرفته شود. با این حال، تصمیم برای درمان صرفاً بر اساس سن نیست: پزشک باید عوامل خطر فردی و وضعیت سلامتی زن را در نظر بگیرد.

برای بسیاری از زنان، علائم یائسگی می‌تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد، با این حال سوالاتی در مورد ایمنی قلبی عروقی هورمون درمانی همچنان باقی است. این یافته‌ها ممکن است به زنان و ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی آنها کمک کند تا گفت‌و‌گو‌های آگاهانه‌تری در مورد مزایا و خطرات درمان بر اساس نیاز‌های بهداشتی فردی خود داشته باشند.

نویسندگان تأکید می‌کنند که این مطالعه مشاهده‌ای بوده است. این امر امکان شناسایی ارتباط بین درمان و وضعیت سلامت را فراهم می‌کند، اما ثابت نمی‌کند که درمان هورمونی علت عدم افزایش خطر بیماری‌های قلبی عروقی بوده است. محققان شرکت‌کنندگان را بر اساس سن، شاخص توده بدنی، فشار خون، سطح کلسترول، دیابت، سیگار کشیدن و وضعیت اجتماعی-اقتصادی مقایسه کردند.

با این حال، ممکن است سوابق پزشکی اطلاعات دقیقی در مورد رژیم غذایی، فعالیت بدنی، سایر شرایط پزشکی یا شدت علائم یائسگی ارائه نداده باشند. علاوه بر این، محققان نوع اولیه هورمون درمانی را ثبت کردند، اما تمام تغییرات در دارو‌ها و رژیم‌های درمانی را در سال‌های بعدی پیگیری نکردند.

طبق این نشریه، یافته‌ها مقدماتی در نظر گرفته می‌شوند و نیاز به تأیید بیشتر دارند. این یافته‌ها در مورد گروه مورد مطالعه از زنان ۴۵ تا ۵۹ ساله بدون سابقه پزشکی شناخته شده صدق می‌کند و به این معنی نیست که هورمون درمانی برای همه به یک اندازه ایمن است.