به گزارش مجله خبری نگار، مراسم با هدف اعطای نشان به سربازان جنگیده در اوکراین، برگزار شده بود. وقتی ولادیمیر پوتین آخرین سنجاق طلا را روی یقه آخرین سربازی که قرار بود از وی تقدیر شود، نصب کرد، مراسم به پایان رسیده بود، اما، در میان خوش و بش غیر رسمی در انتهای مراسم، هنوز دوربین رسانهها در حال رکورد کردن بود و خبرنگاران و صدابرداران دور رئیس جمهور روسیه حلقه زده بودند. اما چرا؟ پاسخ چند ثانیه بعد مشخص شد. هنگامی که سرهنگ دوم متولد اوکراین آرتیوم ژوگا (که در دوران اتحاد جماهیر شوروی پیشین برای روسیه جنگیده بود) خود را به سرعت به رئیس جمهور روسیه رساند و از پوتین خواست دوباره نامزد انتخابات شود.
او گفت: «شما رئیس جمهور ما هستید و ما تیم شما هستیم. ما به شما نیاز داریم، روسیه به شما نیاز دارد.» این همان نمایشی بود که پوتین از ابتدای مراسم چشم انتظار آن بود. ولادیمیر پوتین، چشم در چشم او، درحالی که حتی به دوربینهای تلویزیونی نگاه نمیکرد، اعلام کرد که میخواهد یک بار دیگر برای انتخابات ریاست جمهوری روسیه نامزد شود.
او به سرهنگ ژوگا گفت: «من پشت نخواهم کرد. در زمانهای مختلف افکار متفاوتی داشتهام، اما اکنون زمان تصمیمگیری فرارسیده است. من برای ریاست جمهوری نامزد خواهم شد.» به گزارش یورونیوز، اعلام کاندیداتوری پوتین در جمع گروهی از سربازان و کهنهسربازان روسی، میتواند نشانهای از نحوه درک او از حکومتش به ما ارائه دهد. برخی از ناظران میگویند این رفتار پوتین حتی میتواند نکاتی را درباره آینده جنگ اوکراین نشان دهد.
سرگئی مارکوف، مشاور پیشین کرملین در این خصوص به رویترز میگوید: «پوتین به عنوان یک رهبر نظامی کشوری که در حال جنگ است، از مردمش میخواهد که به او رای دهند. این دقیقا همان چیزی است که انتخاب محل اعلام کاندیداتوری پوتین میگوید: به درخواست افسران، قهرمانان روسیه و قهرمانان جنگ در دونباس.» پوتین نیز از او تشکر کرد و گفت: «من پشت نخواهم کرد. در زمانهای مختلف افکار متفاوتی داشتهام، اما اکنون زمان تصمیمگیری فرارسیده است. من برای ریاست جمهوری نامزد خواهم شد.» درحالی که رئیس جمهور روسیه خود را آماده میکند تا برای یک دوره شش ساله (از ۲۰۲۴ تا ۲۰۳۰) حضورش در کاخ کرملین را تمدید کند، دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین میگوید که اعلام نامزدی پوتین کاملا خودجوش بوده و شایعات درخصوص صحنهسازی پیش از این اعلام را تکذیب میکند.
او اضافه میکند: «از او سوالی شد و رئیس جمهور هم پاسخ داد. این کاملا خودجوش بود. پوتین به درخواستهای قهرمانان کشور واکنش نشان داد؛ بنابراین بله این واکنش به درخواست مردم بود.» به درخواست مردم؛ همان کلیدواژهای است که میتواند بیش از دو دهه حضور پوتین در قدرت را توجیه کند.
ولادیمیر پوتین ۷۱ ساله که در آخرین روز سال ۱۹۹۹ توسط بوریس یلتسین به ریاست جمهوری رسید، از زمان جوزف استالین، بیش از هر حاکم دیگری در روسیه، بر مسند ریاست جمهوری بوده و حتی دوره طولانی ۱۸ ساله لئونید برژنف را هم پشت سر گذاشته است. بر اساس اصلاحات قانون اساسی که در سالهای اخیر به تصویب مجلس دوما رسید، پوتین پس از انقضای دوره فعلی ریاست جمهوریاش در سال آینده، میتواند دو دوره ۶ ساله دیگر در این سمت بماند و این بهطور بالقوه به او اجازه میدهد تا سال ۲۰۳۶ عالیترین مقام روسیه باشد. اکنون همه چیز به نفع اوست.
رشد اقتصادی روسیه در سال جاری میلادی، به رغم تحریمهای غرب در حمایت از اوکراین، معادل ۳.۵ درصد بوده است. گویی که اقتصاد صادراتمحور ۲.۲ تریلیون دلاری روسیه، بهتر از آن چه غرب یا حتی خود مسکو پیشبینی کرده بود، توانسته است موج تحریمهای مخالفان جنگ فوریه ۲۰۲۲ به اوکراین را پشت سر بگذارد. یعنی این که غرب نتوانسته است درآمدهای نفتی روسیه را به طور مؤثر مهار کند. همچنین، مخالفان وی در دو سال گذشته سرکوب یا بازداشت شده اند و چالشی برای ولادیمیر وجود ندارد.