به گزارش مجله خبری نگار، نتایج یک مطالعه جدید روی بیش از ۵۵ هزار نفر در سراسر جهان اطلاعات ارزشمندی را در مورد فرایند ابتلا به دیابت نوع ۲ در اختیار پژوهشگران قرر داده است.
یافتههای پیشین نشان داده بود، انسولین، هورمونی که سطح قند خون را تنظیم میکند، نقش مهمی در ایجاد دیابت نوع ۲ دارد. به طور کلی افراد مبتلا به این بیماری برای تنظیم سطح گلوکز خود به دلیل ترشح ناکافی انسولین یا کاهش حساسیت به انسولین دچار مشکل میشوند.
در حالی که مطالعات قبلی بر موضوع مقاومت به انسولین متمرکز شده بود، محققان دانشگاه کمبریج مکانیسمهای مقاومت به انسولین را پس از مصرف یک وعده غذایی یا نوشیدنی شیرین، که عاملی اساسی در دیابت نوع ۲ است، بررسی کردند. این یافتهها میتواند راه را برای درمان این بیماری که میلیونها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدهد، هموار کند.
پروفسور استفان اوراهیلی، پژوهشگر مؤسسه علوم متابولیک Wellcome-MRC، و از محققان این تیم مطالعاتی در رابطه با موضوع فوق میگوید: ما میدانیم که برخی از افراد مبتلا به اختلالات ژنتیکی نادری هستند که در آنها انسولین در حالت ناشتا که بیشتر روی کبد تأثیر میگذارد، کاملاً طبیعی است، اما بعد از خوردن غذا یعنی زمانی که بیشتر روی ماهیچهها و چربیها تأثیر میگذارد، بسیار ضعیف عمل میکند. در این میان موضوع مبهم این است که مشخص نیست این نوع مشکل با خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است یا خیر.
به همین دلیل محققان در این مطالعات دادههای ژنتیکی ۲۸ پژوهش دیگر را برای شناسایی انواع ژنهایی که بر سطح انسولین پس از چالش گلوکز تأثیر میگذارد، تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعه ۱۰ منطقه ژنتیکی مرتبط با مقاومت به انسولین را کشف کرد. در این میان هشت مورد از این مناطق با خطر بالاتر دیابت نوع ۲ مرتبط بودند.
در مناطق ژنتیکی شناسایی شده، محققان ژنی به نام GLUT۴ را پیدا کردند که پروتئینی حیاتی محسوب شده و مسئول انتقال گلوکز از جریان خون به سلولها پس از خوردن غذا است. مطالعات انجام شده نشان داد کاهش مقادیر GLUT۴ در بافت عضلانی با این نوع اختلال مرتبط بود.
تحقیقات بیشتر با استفاده از موشهای آزمایشگاهی، ۱۴ ژن را نشان داد که نقشی حیاتی در تبادل GLUT۴ و جذب گلوکز داشتند که ارتباط ۹ مورد آن با تنظیم انسولین شناخته نشده بود. در این مطالعات همچنین مشخص شد که این ژنها بر حرکت GLUT۴ از داخل سلول به سطح آن نقش داشته و بر توانایی سلول برای حذف گلوکز از خون تأثیر میگذارند.
یافتههای این مطالعه بینشهای ارزشمندی را در مورد مکانیسمهای تنظیم گلوکز خون و اهداف بالقوه برای درمانهای جدید ارائه میدهد. به بیان دیگر، تشخیص مشکلات در تنظیم گلوکز بعد از مصرف غذا میتواند به عنوان یک نشانه اولیه از افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ باشد.