محصولی که روند پیری را کند می‌کند، نامگذاری شد

پیری: شکلات روند پیری را کند می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان ارتباطی بین مصرف شکلات تلخ و کند شدن روند پیری بیولوژیکی کشف کرده‌اند. یک مطالعه جدید توسط محققان کالج کینگ لندن نشان می‌دهد که تئوبرومین، یک آلکالوئید موجود در دانه‌های کاکائو، ممکن است نقش کلیدی در این امر داشته باشد. این مطالعه در مجله Aging منتشر شده است.

محققان نمونه‌های خون ۱۶۶۹ نفر را از دو مرکز ثبت مستقل تجزیه و تحلیل کردند. آنها غلظت متابولیت‌های کافئین و تئوبرومین و همچنین دو نشانگر سن بیولوژیکی را بر اساس تغییرات متیلاسیون DNA ارزیابی کردند. یکی از آنها "سن اپی‌ژنتیک" کلی و دیگری وضعیت تلومرها، مناطق محافظ در انتهای کروموزوم‌ها را نشان می‌داد.

نتایج نشان داد افرادی که سطح تئوبرومین خونشان بالاتر است، به طور متوسط سن بیولوژیکی پایین‌تری نسبت به سن تقویمی خود دارند. با این حال، نه کافئین و نه سایر ترکیبات موجود در کاکائو و قهوه این ارتباط را نشان ندادند.

جوردانا بل، محقق اپی‌ژنومیکس در کینگز کالج لندن، گفت: «مطالعه ما ارتباطی بین یک جزء کلیدی شکلات تلخ و کندتر شدن روند پیری بیولوژیکی پیدا کرد.» او هشدار داد که این توصیه‌ای برای خوردن شکلات بیشتر، به خصوص شکلات شیرین، نیست.

او تأکید کرد: «با این حال، این داده‌ها به ما کمک می‌کنند تا بفهمیم چگونه غذا‌های آشنا ممکن است با پیری سالم‌تر و طولانی‌تر مرتبط باشند.»

نویسندگان خاطرنشان کردند که سن بیولوژیکی یک شاخص رسمی نیست، بلکه بازتابی از وضعیت بدن است: هرچه پایین‌تر باشد، عملکرد بافت و اندام برای مدت طولانی‌تری حفظ می‌شود. با این حال، شکلات را نمی‌توان یک "درمان ضد پیری" در نظر گرفت: در مقادیر زیاد، همچنان یک غذای پرکالری با قند و چربی بالا است.

رامی سعد، متخصص ژنتیک بالینی و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: «این یک مشاهده بسیار دلگرم‌کننده است و گام بعدی درک مکانیسم‌های پشت این ارتباط و چگونگی تعامل متابولیت‌های غذایی با اپی‌ژنوم است.»

دانشمندان معتقدند که تئوبرومین، مانند سایر آلکالوئیدها، ممکن است بر تنظیم فعالیت ژن و از این طریق بر التهاب، متابولیسم و روند پیری تأثیر بگذارد. در مرحله بعد، محققان قصد دارند بررسی کنند که آیا تئوبرومین به تنهایی عمل می‌کند یا در ترکیب با سایر اجزای کاکائو، مانند پلی فنول‌ها.

ریکاردو کاستیرا، زیست‌شناس مولکولی، نتیجه‌گیری کرد: «اگرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، اما این نتایج ارزش داده‌های جمعیتی را برای مطالعه پیری و ژنتیک برجسته می‌کند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری