خطرات ناشی از کمبود و یا افزایش منگنز در بدن

منگنز یکی از ریزمغذی‌هایی است که نقش کلیدی در حفظ سلامت ایفا می‌کند، اگرچه بدن روزانه به مقدار بسیار کمی از آن نیاز دارد.

به گزارش مجله خبری نگار، به گفته دکتر رومن ایوانف، منگنز برای متابولیسم، استخوان‌ها و عملکرد سیستم عصبی بسیار مهم است.

او می‌گوید: «منگنز برای عملکرد طبیعی آنزیم‌های دخیل در متابولیسم کربوهیدرات‌ها، اسید‌های آمینه و کلسترول ضروری است. همچنین سلول‌ها را از اثرات رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کند، نقش مهمی در سنتز پروتئین و تبدیل غذا به انرژی دارد، به معدنی شدن و تقویت بافت استخوان کمک می‌کند، تحرک مفاصل و سنتز کلاژن را حفظ می‌کند. همچنین تکانه‌های عصبی و سنتز انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند دوپامین و سروتونین را تنظیم می‌کند و بر خلق و خو و عملکرد‌های شناختی تأثیر می‌گذارد.»

این پزشک خاطرنشان می‌کند که بدن منگنز تولید نمی‌کند، بنابراین باید آن را از غذا‌های گیاهی - غلات، آجیل، حبوبات و سبزیجات برگ‌دار - یا از مکمل‌ها دریافت کرد. به گفته وی، یک فرد بالغ به ۲.۵ تا ۵ میلی‌گرم منگنز در روز نیاز دارد، اما زنان باردار و شیرده به مقدار بیشتری نیاز دارند.

رژیم غذایی نامتعادل و بیماری‌های دستگاه گوارش منجر به کمبود منگنز در بدن می‌شود که ممکن است منجر به پوکی استخوان، افزایش خطر شکستگی، اختلال در عملکرد شناختی، تحریک‌پذیری و مشکلات هماهنگی شود.

با این حال، افزایش سطح آن در بدن ناشی از مصرف بدون نظم مکمل‌های غذایی منجر به مشکلاتی در سیستم عصبی و مسمومیت می‌شود، زیرا در مغز تجمع می‌یابد و باعث اختلالات عصبی مختلفی از جمله بیماری مشابه بیماری پارکینسون می‌شود.

بهترین راه برای دریافت مقدار منگنز مورد نیاز بدن، پیروی از یک رژیم غذایی متنوع است که شامل انواع مختلف غلات، چربی‌ها، کربوهیدرات‌ها و فیبر غذایی باشد، با توجه به اینکه عملیات حرارتی نسبت آن را در این مواد کاهش می‌دهد، بنابراین لازم است که آنها را با سبزیجات برگ سبز و آجیل میل کنید.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری