استقلال دلار‌ها را آتش می‌زند!

به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان-محمد سرشته داری: گزارش‌های رسمی منتشر شده در سامانه کدال و بورس، سوژه‌ها و حقایق تلخی را از ساختار مالی باشگاه استقلال افشا کرده است. بررسی بدهی‌های چند میلیون دلاری ارزی به مربیانی نظیر پیتسو موسیمانه، ریکاردو ساپینتو و بوژوویچ، در کنار خرید‌های پر از ابهام بازیکنانی مانند دیدیه اندونگ، مسعود جوما، جوئل کوجو، موسی جنپو و داکنز نازون نشان می‌دهد این باشگاه عادت عجیبی به ریختن پول پای خارجی‌ها پیدا کرده است؛ آن هم در حالی که خروجی و دستاورد این هزینه‌های گزاف، تقریبا هیچ بوده است. در تمامی این خرید‌های خارجی و حتی خرید‌های قبل‌تر مانند بازیکنان بوسنیایی، شاید تنها بتوان از یاسر آسانی و مونیر الحدادی به عنوان مهره‌هایی نسبتا موثرتر نام برد و مابقی عملا بار مالی سنگینی بدون کارایی فنی بوده‌اند.

مربیان داخلی و معجزه‌های ریالی در برابر ناکامی‌های دلاری

نگاهی به عملکرد مربیان داخلی در مقایسه با نام‌های پرهزینه خارجی، عمق فاجعه را بیشتر نمایان می‌کند. جواد نکونام در شرایطی که با عدم حمایت مدیریت وقت مواجه بود، تیمی را تا آستانه قهرمانی پیش برد که شاید روی کاغذ برای رتبه‌های میانه جدول بسته شده بود. او با ارقام بسیار پایینی مثل ۴ تا ۸ میلیارد تومان، بازیکنی نظیر کوشکی را به خدمت گرفت که امروز از ستاره‌های لیگ است. حتی اگر مقام نایب‌قهرمانی او را در نظر بگیریم، راندمان کار او با مربیان خارجی قابل قیاس نیست. از سوی دیگر، زوج مجتبی جباری و جلال چراغپور با کمترین دریافتی و در حالی که هنوز هم طلبکارند، تیم را به قهرمانی جام حذفی رساندند؛ همان تیمی که مربیانی، چون موسیمانه و بوژوویچ به خاک سیاه نشانده بودند. همچنین سهراب بختیاری‌زاده که همواره در روز‌های بن‌بست به عنوان ناجی فراخوانده می‌شود، با ایجاد ثبات و آرامش، نتایجی به مراتب بهتر از خارجی‌های گران‌قیمت کسب کرده است.

استعداد‌های داخلی؛ ارزان، باکیفیت و نادیده گرفته شده

در بخش بازیکنان نیز آمار‌ها به نفع مهره‌های داخلی است. بازیکنانی نظیر رزاقی‌نیا، قلی‌زاده، هاشمی‌نسب، ضرغام سعداوی، اسلامی و صالح حردانی یا حتی بازیکنی با قرارداد سنگین‌تر مثل رامین رضاییان، عملکردی بسیار درخشان‌تر از خارجی‌های چند صد هزار دلاری همچون نازون، جنپو، جوما و کوجو داشته‌اند. آمار‌ها در خط دروازه هم همین واقعیت را تایید می‌کنند؛ سید حسین حسینی با وجود تمام انتقادها، عملکردی بهتر از آنتونی آدان، دروازه‌بان پیشین رئال مادرید داشته و حتی در مقاطعی از فصل، حبیب فرعباسی نیز از آدان مطمئن‌تر نشان داده است. با این پتانسیل داخلی، استقلال مجموعه‌ای از جوانان آینده‌دار و ارزان‌قیمت را رها کرده و به دنبال خرید‌های بی‌کیفیت خارجی رفته است.

بدهی‌های تاریخی؛ زنگ خطری که بورس به صدا درآورد

این ادعا‌ها صرفا یک تحلیل ورزشی نیست، بلکه این سایت کدال، بورس و اسناد مالی هستند که با زبان اعداد و ارقام حرف می‌زنند. فکت‌های موجود نشان می‌دهد بدهی‌های استقلال به بالاترین میزان در تمام تاریخ خود رسیده است. نکته نگران‌کننده اینجاست که این ارقام وحشتناک ثبت شده در کدال، هنوز شامل بدهی‌های جدید به نفراتی، چون یاسر آسانی، الحدادی، کوجو، جنپو، نازون و پرونده ساپینتو نمی‌شود و صورت‌حساب نهایی بسیار سنگین‌تر خواهد بود. شاید زمان آن فرا رسیده باشد که استقلال خرید بازیکن و مربی خارجی را برای خود ممنوع کند؛ چرا که شواهد نشان می‌دهد این باشگاه یا تخصص و دانش لازم برای جذب خارجی‌های باکیفیت را ندارد، یا دلالان اجازه ورود خرید‌های خوب را نمی‌دهند و نتیجه آن، تنها غرق شدن بیشتر در باتلاق بدهی‌های ارزی است.