مارک آندره تراشتگن کاملاً در شرایط بدی است!

به گزارش مجله خبری نگار، این دروازه‌بان آلمانی که مصدوم شده و چندین ماه از میادین دور بوده، ضربه بزرگی خورده است. او در شبکه‌های اجتماعی خود در این مورد صحبت کرد.

این فرصت بی‌نظیری برای احیای دوران حرفه‌ای او بود. زمستان امسال، که رقابت در بارسلونا، جایی که خوان گارسیا دست‌نیافتنی است، مانع پیشرفت او شد، مارک-آندره ترشتگن تصمیم گرفت به صورت قرضی به خیرونا برود. تغییر باشگاهی که زندگی شخصی او را مختل نکرد - این دو شهر تنها ۱۰۰ کیلومتر از هم فاصله دارند -، اما می‌توانست زمان بازی قابل توجهی را پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ که امیدوار بود در آن بازی کند، در اختیار او قرار دهد؛ و اگر از فعل گذشته استفاده می‌کنیم، به این دلیل است که ماجراجویی متس در خیرونا به سرعت به یک کابوس تبدیل شد...

در واقع، پس از دو بازی لالیگا مقابل ختافه و اویدو، که در طی آنها او ثابت کرد که هنوز می‌تواند جایگاه خود را به عنوان یک دروازه‌بان برتر حفظ کند، خبر بد از راه رسید: مصدومیت جدی همسترینگ در پای چپ و غیبت طولانی مدت. او فردا تحت عمل جراحی قرار خواهد گرفت و مطبوعات اسپانیا در بهترین حالت دو ماه و برخی دیگر سه ماه را پیش‌بینی می‌کنند. آنچه مسلم است این است که هدف او برای احیای دوران حرفه‌ای‌اش نقش بر آب شده است و حضور او در جام جهانی اکنون بسیار بعید به نظر می‌رسد.

ترشتگن برمی‌گردد

بنابراین، این یک ضربه واقعی برای دروازه‌بان آلمانی است. مطبوعات اسپانیا گزارش می‌دهند که او از نظر روحی دچار افت شدیدی شده و به وضوح در بدترین شرایط قرار دارد. خود او در نامه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی‌اش منتشر کرد، به این وضعیت اشاره کرد. بازیکن سابق گلادباخ نوشت: «بیشتر شما من را شخصاً نمی‌شناسید، بنابراین می‌خواستم چیزی را با شما در میان بگذارم. من آدم مثبتی هستم. من همیشه این ذهنیت را داشته‌ام و این به من در هر چالشی که با آن رو‌به‌رو شده‌ام کمک کرده است، اما این یکی برای من به طور خاص دشوار است.»

«آخر هفته گذشته، بدترین اتفاق افتاد: من در طول مسابقه مصدوم شدم. من تازه به خیرونا رسیده بودم، جایی که از همان ابتدا با عشق زیادی با من رفتار شد. واقعاً می‌خواستم عضوی از این تیم باشم و به ما در رسیدن به اهدافمان کمک کنم. حالا نقش من کاملاً تغییر کرده است، اما حمایت من از تیم تغییر نخواهد کرد. این فقط یک گروه عالی و یک کادر عالی نیست، بلکه یک خانواده است و من از همان ابتدا حمایت آنها را احساس کرده‌ام. به عنوان ورزشکار، بزرگترین لذت ما رقابت است: تمرین و بازی. از زمانی که تصمیم به جراحی گرفتم، باید این کار را برای چند ماه به تعویق بیندازم. برمی‌گردم.» ترشتگن در پایان گفت. برای او بهترین‌ها را آرزو می‌کنم...