دانشمندان نوع جدیدی از افسردگی را شناسایی کردند

به گزارش مجله خبری نگار، افسردگی نه تنها می‌تواند با خلق و خوی پایین و از دست دادن علاقه به فعالیت‌های معمول همراه باشد، بلکه با اختلالات قابل توجه خواب و ریتم شبانه‌روزی نیز همراه است. در برخی افراد، این ویژگی‌ها ممکن است نشان‌دهنده نوع متمایزی از اختلال مرتبط با ساعت بیولوژیکی داخلی باشد. تشخیص این نوع افسردگی می‌تواند به پزشکان کمک کند تا درمان را دقیق‌تر تنظیم کنند. ایزوستیا در مورد این زیرگروه جدید افسردگی و تفاوت آن با سایر اشکال این اختلال گزارش می‌دهد.

افسردگی با اختلال در ساعت بیولوژیکی

محققان دانشگاه سیدنی یک زیرگروه جدید فرضی از افسردگی - افسردگی شبانه‌روزی - را شناسایی کرده‌اند. نتایج در مجله روانپزشکی بریتانیا (BJP) منتشر شده است. نویسندگان داده‌های بالینی و ژنتیکی بیش از ۱۰، ۰۰۰ استرالیایی شرکت‌کننده در یک مطالعه ملی در مورد ویژگی‌های ژنتیکی افسردگی را تجزیه و تحلیل کردند.

مطالعه ما افسردگی شبانه‌روزی را به عنوان یک زیرگروه جدید شناسایی کرد که تقریباً در یک چهارم از شرکت‌کنندگان در مطالعه ما که مبتلا به افسردگی شدید، عودکننده یا طولانی‌مدت بودند، رخ می‌دهد.

این نمونه شامل افرادی با اشکال شدید، عودکننده یا طولانی‌مدت این بیماری بود. در ۲۶۰۴ شرکت‌کننده - تقریباً یک چهارم از گروه مورد مطالعه - ترکیبی از صفات شناسایی شد که محققان آن را به عنوان یک زیرگروه شبانه‌روزی طبقه‌بندی کردند. این زیرگروه با عملکرد ساعت بیولوژیکی داخلی مرتبط است که چرخه خواب و بیداری روزانه و همچنین سایر فرآیند‌های بدن را تنظیم می‌کند.

محققان معتقدند که شناسایی چنین گروهی می‌تواند به توضیح این موضوع کمک کند که چرا افراد با تشخیص‌های مشابه، پاسخ متفاوتی به درمان می‌دهند. با این حال، این هنوز فقط یک طبقه‌بندی پیشنهادی توسط محققان است، و اثبات نمی‌کند که همه بیماران مبتلا به اختلالات خواب، نوع متمایزی از افسردگی دارند.

یکی از ویژگی‌های بارز، فصلی بودن علائم است: وضعیت فرد ممکن است بسته به زمان سال نوسان داشته باشد. سایر ویژگی‌ها مربوط به خواب است. افراد مبتلا به این زیرگروه ممکن است در طول یک دوره افسردگی طولانی‌تر از حد معمول بخوابند، اما همچنان با خستگی شدید از خواب بیدار می‌شوند. محققان همچنین تمایل به برنامه خواب دیرهنگام را مشاهده می‌کنند - این افراد معمولاً بیدار ماندن در عصر را آسان‌تر از اوایل صبح می‌دانند.

این علائم با ریتم‌های شبانه‌روزی مرتبط هستند - چرخه‌های داخلی که تقریباً ۲۴ ساعت طول می‌کشند. آنها به بدن کمک می‌کنند تا خواب و بیداری را با چرخه روز و شب هماهنگ کند. اگر ساعت داخلی طبق برنامه معمول خود عمل نکند، حفظ الگوی منظم خواب و فعالیت برای فرد دشوارتر می‌شود.

با این حال، نه دیر خوابیدن، نه خواب طولانی مدت و نه خستگی هنگام بیدار شدن به تنهایی این زیرگروه افسردگی را مشخص نمی‌کنند. علائم مشابه در شرایط مختلف رخ می‌دهند، بنابراین اهمیت آنها باید همراه با سایر علائم و تصویر بالینی ارزیابی شود.

علائم ممکن است زودتر شروع شوند

طبق این مطالعه، افرادی که زیرگروه فرضی چرخه شبانه‌روزی را داشتند، بیشتر احتمال داشت که در سنین پایین‌تری دچار افسردگی شوند. این گروه همچنین بیشتر علائم شدیدتر بیماری، از جمله علائم شیدایی و افزایش سطح افکار خودکشی را تجربه می‌کردند. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل ژنتیکی، استعداد بیشتری برای مشکلات التهابی و قلبی عروقی و همچنین برخی اختلالات عصبی-رشدی، از جمله اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) را نشان داد.

این نتایج لزوماً به این معنی نیست که افسردگی شبانه‌روزی منجر به شرایط فوق‌الذکر می‌شود. محققان ارتباطات آماری و ژنتیکی را شناسایی کردند، اما این موارد به تنهایی علت و معلول را اثبات نمی‌کنند. تحقیقات بیشتری برای درک مکانیسم‌هایی که الگو‌های خواب، علائم افسردگی و عوامل ژنتیکی را به هم مرتبط می‌کنند، مورد نیاز است.

به گفته نویسندگان، افرادی که زیرگروه شبانه‌روزی دارند ممکن است به دارو‌های ضد افسردگی رایج کمتر پاسخ دهند و عوارض جانبی بیشتری را تجربه کنند. جیکوب کراوز، یکی از نویسندگان این مطالعه از مرکز مغز و ذهن دانشگاه سیدنی، معتقد است که پزشکان باید روش‌هایی را برای تنظیم ریتم‌های شبانه‌روزی زودتر در نظر بگیرند.

از آنجایی که افسردگی شبانه‌روزی با ساعت بیولوژیکی داخلی فرد مرتبط است، روش‌هایی که بر ریتم شبانه‌روزی تأثیر می‌گذارند، مانند نوردرمانی و ملاتونین، ممکن است بسیار مؤثرتر باشند. پزشکان باید استفاده از آنها را در بیمارانی که چنین علائمی دارند، زودتر در نظر بگیرند.

محققان در میان رویکرد‌های ممکن، به نوردرمانی، ملاتونین و دارو‌های ضد افسردگی که مکانیسم‌های مرتبط را هدف قرار می‌دهند، اشاره می‌کنند. با این حال، یافته‌های این مطالعه به این معنی نیست که این روش‌ها برای هر فرد مبتلا به افسردگی مناسب هستند یا اینکه بیماران باید به طور مستقل درمان تجویز شده خود را تغییر دهند.

چرا یک زیرگروه جدید شناسایی می‌شود؟

به گفته نویسندگان، تشخیص افسردگی شبانه‌روزی می‌تواند به شناسایی زودهنگام بیمارانی که نیاز به رویکرد درمانی متفاوتی دارند، کمک کند. روانپزشک ایان هیکی، رئیس مشترک مرکز مغز و ذهن دانشگاه سیدنی، تأکید کرد که در جوانان، جنبه‌های ناشناخته این بیماری می‌تواند منجر به شکست زودهنگام درمان و عوارض جانبی اضافی شود.

نویسنده اول این مطالعه، امیلیانا تونینی، همچنین خاطرنشان کرد که افسردگی یک بیماری واحد نیست و درک تفاوت‌های بین زیرگروه‌های آن می‌تواند به شناسایی درمان‌های مؤثر زودتر کمک کند.

با این حال، این مطالعه جدید به این معنی نیست که افسردگی شبانه‌روزی به عنوان یک تشخیص جداگانه در تمام طبقه‌بندی‌های بالینی شناخته می‌شود. نویسندگان این گروه را بر اساس داده‌های بالینی و ژنتیکی شناسایی کردند. اکنون مهم است که نتایج در مطالعات بیشتر اعتبارسنجی شوند و مشخص شود که این طبقه‌بندی تا چه حد به پیش‌بینی روند بیماری و انتخاب درمان‌ها کمک می‌کند.