یک زیست‌شناس تخمین زد که مریخ چه مدت قابل سکونت خواهد بود

گفت‌و‌گو: کاوشگر «پشتکار» ردپایی از حیات باستانی در مریخ پیدا کرده است.

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان برای اولین بار از کشفی خبر داده‌اند که می‌تواند به عنوان ردپایی احتمالی از حیات در مریخ در نظر گرفته شود. مریخ‌نورد پرسویرنس، که در حال کاوش در کف دهانه جزرو است، در ژوئیه ۲۰۲۴ نمونه‌ای از سنگ آبشار چیاوا را جمع‌آوری کرد که به آن «دره یاقوت کبود» می‌گویند. تجزیه و تحلیل نشان داد که این سنگ حاوی دو ماده معدنی حاوی آهن است که با فعالیت میکروبی روی زمین مرتبط هستند، همانطور که توسط The Conversation گزارش شده است.

ما در مورد مواد معدنی ویویانیت (فسفات آهن) و گریگیت (سولفید آهن) صحبت می‌کنیم که در «لکه‌های پلنگی» مشخص قرار دارند.

ایمی ویلیامز، اخترزیست‌شناس دانشگاه فلوریدا، توضیح داد: «روی زمین، وی‌ویانیت معمولاً در کنار مواد آلی در حال پوسیدگی تشکیل می‌شود، در حالی که گریگیت می‌تواند توسط میکروارگانیسم‌هایی که از گوگرد برای انرژی استفاده می‌کنند، تشکیل شود.»

چنین ترکیباتی در سیاره ما اغلب در مناطقی که به عنوان گرادیان‌های اکسایش-کاهش شناخته می‌شوند، رخ می‌دهند - مکان‌هایی که واکنش‌های اکسیداسیون-کاهش آهسته توسط موجودات زنده تسریع می‌شوند. این بدان معناست که میلیارد‌ها سال پیش، میکروب‌های موجود در مریخ می‌توانستند از چنین واکنش‌هایی برای تولید انرژی استفاده کنند.

با این حال، محققان تأکید می‌کنند که فرآیند‌های غیرزیستی نیز می‌توانند نتایج مشابهی ایجاد کنند. به عنوان مثال، مواد معدنی می‌توانند در دما‌های بالا یا در محیط‌های اسیدی تشکیل شوند، اگرچه هیچ اثری از چنین شرایطی در سنگ یافت نشده است.

ویلیامز خاطرنشان کرد: «ما انتظار داشتیم این نشانه‌ها را در سنگ‌های قدیمی‌تر ببینیم، اما آنها را در سنگ‌های نسبتاً جوان‌تر یافتیم. این بدان معناست که مریخ ممکن است مدت طولانی‌تری از آنچه قبلاً تصور می‌شد، قابل سکونت باقی مانده باشد.»

سرنوشت این نمونه اکنون به برنامه‌ی «بازگشت نمونه از مریخ» بستگی دارد: تنها با بازگرداندن آن به زمین، دانشمندان قادر خواهند بود به طور قطعی مشخص کنند که آیا «لکه‌های پلنگی» مرموز منشأ زیستی دارند یا غیرزیستی.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری