مارسی با میلان لچه و آنتوان والرو چه می‌کند؟

به گزارش مجله خبری نگار، المپیک مارسی یکی از تاریک‌ترین دوران تاریخ اخیر خود را سپری می‌کند. این باشگاه که به رتبه تحقیرآمیز هفدهم در لیگ ۱ سقوط کرده و در بحران ورزشی عمیقی فرو رفته که آینده برونو ژنسیو را روز به روز به خطر می‌اندازد، به شدت به دنبال راه‌هایی برای راه‌اندازی مجدد یک ماشین کاملاً متوقف شده است. در حالی که بخش حمله با پشت سر گذاشتن امینه گوئیری دست‌نیافتنی (۴ گل در ۴ بازی) با مشکل مواجه است، نور امید می‌تواند از لا کومندری بتابد. در قلب آکادمی جوانان، دو استعداد جوان در چند ماه گذشته رکورد‌هایی را ثبت کرده‌اند. این موفقیت چشمگیر، یک سوال مهم را در مورد کانبیر مطرح کرده است: چرا باشگاه اینقدر مصمم است که درخشان‌ترین استعداد‌های خود را نادیده بگیرد، در حالی که جایگاه‌هایی برای جذب وجود دارد؟

میلان لچسه ۱۷ ساله، که در ابتدای این فصل واقعاً پدیده بود، در تیم‌های ذخیره و زیر ۱۹ سال مارسی در فرم فوق‌العاده‌ای قرار دارد. این هافبک تهاجمی جوان و تماشایی با دو گل و شش پاس گل در تنها پنج بازی رسمی، به ویژه در بازی اخیر مقابل لو مانس درخشید و تماشاگران حاضر را تحت تأثیر قرار داد. این عملکردها، جذابیت بالای او را در بازار نقل و انتقالات تأیید می‌کند. در اواخر ماه مه، غول آلمانی شالکه ۰۴ پیشنهادی قطعی ارائه داده بود که توسط مدیریت مارسی رد شد. این بازیکن اهل مارسی که بیش از ۲۵ بازی ملی برای تیم‌های جوانان فرانسه، از جمله سه بازی برای زیر ۱۹ سال، انجام داده است، حتی در تابستان امسال به پیوستن به لیگ ۱ نزدیک شد و استاد برستوا می‌خواست قراردادی پنج ساله به او پیشنهاد دهد. اما گرگوری لورنزی، مدیر ورزشی مارسی، در روز پایانی نقل و انتقالات، این انتقال را وتو کرد و مانع از جدایی این بازیکن شد. در حالی که این بازیکن راست‌پای بااستعداد فنی در حال حاضر فقط قرارداد کارآموزی دارد، این قرارداد به طور خودکار در ژوئن ۲۰۲۷ به قرارداد حرفه‌ای تبدیل خواهد شد.

پرونده‌های والرو و لچه تنش‌هایی ایجاد می‌کنند...

در حالی که وضعیت لچه سوالاتی را مطرح می‌کند، وضعیت آنتوان والرو (۱۸ ساله) نیز به همان اندازه متناقض است. این مهاجم فرانسوی که به تازگی به عنوان بهترین بازیکن و بهترین مهاجم مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال کشور انتخاب شده است، همچنان در مسابقات ملی ۲ گل می‌زند. او که به عنوان بازیکن ثابت در تیم‌های ملی جوانان فرانسه (۱۳ بازی ملی و ۷ گل) حضور دارد، حتی در پیروزی ۳-۲ فرانسه مقابل سوئیس در ماه مارس گذشته، برای تیم زیر ۱۹ سال دو گل به ثمر رساند. با این حال، در‌های تیم اصلی همچنان سرسختانه بسته است. هفته گذشته، از این مهاجم دعوت شد تا قبل از بازی اروپایی مقابل بشیکتاش با تیم اصلی تمرین کند، اما برونو گنسیو در نهایت تصمیم گرفت او را در ترکیب نهایی قرار ندهد. ناامیدی دیگری برای این استعداد جوان که آینده‌اش اکنون در هاله‌ای از ابهام است.

در پشت صحنه، تنش‌ها در مورد وضعیت قرارداد او کاملاً مشهود شده است. باشگاه مارسی اولین پیشنهاد قرارداد حرفه‌ای خود را به مهاجم خود ارائه داد که در ابتدا بسیار مشتاق به امضای قرارداد بود. با این حال، پس از گذراندن یک دوره آزمایشی دو هفته‌ای با تیم اول بدون دریافت دعوتنامه، این بازیکن به طور اساسی نظر خود را تغییر داده است. او اکنون قبل از امضای قرارداد، تضمین‌های ورزشی دقیقی در مورد جایگاه خود در تیم حرفه‌ای درخواست می‌کند، شرطی که مدیریت در حال حاضر قاطعانه از اعطای آن به او خودداری می‌کند. در نتیجه، مذاکرات کاملاً متوقف شده است. این می‌تواند آینده میان‌مدت او را دوباره شعله‌ور کند، به خصوص از آنجایی که باشگاه RC Lens که اخیراً در مورد تمایل مارسی برای آزادسازی ستاره جوان خود استعلام کرده بود و با رد قاطع از سوی تصمیم‌گیرندگان باشگاه مواجه شد، می‌تواند با پیشنهاد دیگری بازگردد، همانطور که سایر باشگاه‌های اروپایی نیز می‌توانند این کار را انجام دهند.

امتناع از تزریق خون جدید سوالاتی را مطرح می‌کند

این ناهنجاری با توجه به اینکه این دو اعجوبه مارسی تقریباً در سطح ملی یک استثنا هستند، بیشتر به چشم می‌آید. میلان لچه و آنتوان والرو که هفته گذشته به تیم زیر ۱۹ سال فرانسه دعوت شدند، جزو معدود بازیکنانی در این فهرست ملی هستند که روزانه با یک گروه حرفه‌ای تمرین نمی‌کنند. این تضاد آشکار با بقیه این نسل درخشان از بازیکنان فرانسوی، بار دیگر اکراه مدیریت مارسی را برای ادغام کامل بهترین بازیکنانش در تیم اصلی برجسته می‌کند.

این دو مسئله بغرنج، یک مشکل اساسی در سیاست ورزشی المپیک مارسی ایجاد می‌کنند. در حالی که پشتیبان‌های معمول امینه گوئیریِ دست‌نیافتنی، مانند فاریس مومباگنا و نیل موپای، برای ایجاد تغییر تلاش می‌کنند و عملکرد‌های متناقضی از خود نشان می‌دهند، امتناع از تزریق خون جدید، سوالاتی را در بین هواداران ایجاد می‌کند. این امر به ویژه با توجه به این واقعیت صادق است که ادغام اخیر کیلیان عبدالله جوان، که او نیز محصول آکادمی جوانان است، ثابت کرده است که جوانان مارسی توانایی احیای تیم اول را با شروعی نسبتاً قانع‌کننده دارند. با کنار گذاشتن سرسختانه دو درخشان‌ترین بازیکن آینده‌دار خود در حاشیه سیستم چرخشی به نفع بازیکنان خارج از فرم، باشگاه در معرض خطر از دست دادن استعداد‌های امیدوارکننده خود و از دست دادن یک مزیت ورزشی قابل توجه قرار می‌گیرد که برونو جنسیو در این دوره بحران به شدت به آن نیاز دارد.