دانشمندان سن ابتلا به بیماری‌های قلبی را اصلاح کردند

به گزارش مجله خبری نگار، بیماری قلبی عروقی اغلب به عنوان یک مشکل مربوط به میانسالی و پیری تلقی می‌شود. با این حال، یک مطالعه جدید نشان داده است که پلاک‌های آترواسکلروتیک می‌توانند در رگ‌های افراد حتی ۲۰ ساله، مدت‌ها قبل از بروز اولین علائم، ظاهر شوند. ایزوستیا توضیح می‌دهد که چرا پیشگیری از بیماری قلبی بسیار زودتر از آنچه معمولاً تصور می‌شود، ارزشمند است.

چرا جوانان مورد توجه متخصصان قلب قرار گرفته‌اند؟

مطالعه REACT که در مجله پزشکی نیوانگلند (NEJM) منتشر شده است، شامل ۱۶۸۰۸ فرد ۱۸ تا ۷۰ ساله از دانمارک و اسپانیا بود که هیچ بیماری قلبی عروقی شناخته شده‌ای نداشتند. محققان با استفاده از تصویربرداری، وضعیت نواحی مختلف سیستم شریانی، از جمله رگ‌های تغذیه‌کننده قلب و همچنین رگ‌های اصلی گردن و پا‌ها را بررسی کردند. بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان حداقل در یکی از نواحی مورد بررسی، علائم تصلب شرایین را نشان دادند.

نتایج به ویژه در میان جوان‌ترین شرکت‌کنندگان قابل توجه بود. پلاک‌ها در ۸.۷٪ از مردان و ۶.۷٪ از زنان ۱۸ تا ۲۹ ساله مشاهده شد. در بزرگسالان جوان، تغییرات معمولاً به یک ناحیه از سیستم عروقی محدود می‌شد، اما با گذشت سال‌ها، هم تعداد پلاک‌ها و هم تعداد شریان‌های آسیب‌دیده افزایش یافت.

ما این را مشکلی برای افراد میانسال می‌دانستیم و این باعث ایجاد مشکلاتی می‌شد. پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی از دوران کودکی آغاز می‌شود.

به گفته او، این بدان معنا نیست که جوانان سالم باید انتظار حمله قلبی را داشته باشند، اما ایده معمول در مورد زمان پیشگیری واقعاً باید مورد تجدید نظر قرار گیرد.

پزشکان مدت‌هاست که از ماشین‌حساب‌های تخصصی برای تخمین احتمال حمله قلبی یا سایر رویداد‌های قلبی عروقی استفاده می‌کنند. آنها سن، سطح کلسترول، فشار خون، دیابت و سیگار کشیدن را در نظر می‌گیرند. اما این محاسبات یک نکته مهم دارند: سن به طور قابل توجهی بر نتیجه نهایی تأثیر می‌گذارد.

بنابراین، یک فرد ۳۰ ساله با سطح کلسترول LDL بالا ممکن است رسماً خطر کوتاه مدت کمی داشته باشد، صرفاً به این دلیل که حملات قلبی در این سن نادر است. با این حال، رگ‌های خونی هر روز در معرض کلسترول قرار دارند.

وقتی از بدو تولد دارای ویژگی‌های ژنتیکی باشید که سطح کلسترول را به طور متوسط ​​پایین می‌آورد، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. اگر دیر شروع کنیم، بازگرداندن اسب به اصطبل بسیار دشوارتر می‌شود.

تحقیقات نشان می‌دهد که فقط سطح کلسترول فعلی مهم نیست، بلکه تعداد سال‌های زندگی فرد با کلسترول بالا نیز مهم است. تجزیه و تحلیل بیش از ۴۳۰۰ نفر که در مجله قلب اروپا منتشر شده است، نشان می‌دهد که هر چه بدن مدت طولانی‌تری در معرض سطوح ناسالم کلسترول قرار داشته باشد، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی بعد از ۴۰ سالگی بیشتر می‌شود.

این نتایج به این معنی نیست که همه جوانان سالم اکنون نیاز به غربالگری عروقی دارند. محققان هنوز نمی‌دانند پلاک‌های کوچک یافت شده در آنها چگونه رفتار خواهند کرد. برخی ممکن است سال‌ها پایدار بمانند، برخی دیگر ممکن است به تدریج بزرگ شوند و برخی ممکن است ناپایدار شده و پاره شوند و باعث لخته شدن خون شوند.

پیامد‌های بالینی تشکیل این پلاک‌ها به طور کامل شناخته نشده است. پلاک‌هایی وجود دارند، و سپس پلاک‌هایی وجود دارند که ما آنها را پلاک‌های پرخطر یا آسیب‌پذیر می‌نامیم. بدون دانستن نحوه رفتار آنها، تکیه صرف بر این تصاویر دشوار است.

در حال حاضر، شاخص‌های اصلی همچنان سطح کلسترول و فشار خون، سیگار کشیدن، فعالیت بدنی و سابقه خانوادگی بیماری قلبی عروقی هستند. تصویربرداری عروقی می‌تواند منبع اطلاعات اضافی باشد، اما جایگزینی برای این شاخص‌ها نیست.

این مطالعه همچنین تفاوت‌هایی را بین مردان و زنان نشان داد. در مردان، پلاک‌ها زودتر شروع به تجمع می‌کنند. در زنان، سطح اولیه پایین‌تر بود، اما با نزدیک شدن به میانسالی، تجمع پلاک‌ها تسریع می‌شود. این موضوع دانشمندان را بر آن می‌دارد تا تأثیر گذار یائسگی بر خطر بیماری‌های قلبی عروقی را بیشتر بررسی کنند.

نتیجه‌گیری اصلی این مطالعه، نیاز فوری به معاینه قلب برای هر فرد ۲۰ ساله نیست. نویسندگان رویکرد متفاوتی را در مورد مدت زمان بیماری قلبی عروقی پیشنهاد می‌کنند: علائم آن می‌تواند برای دهه‌ها، حتی قبل از بروز علائم یا شاخص خطر بالا، ایجاد شود. به گفته دانای، این باور رایج که "تا ۴۰ یا ۵۰ سالگی نگران بیماری قلبی نباشید" ممکن است نیاز به تجدید نظر داشته باشد.